Od 20 lat badamy Twoją krew.
Pakiet umożliwia ocenę gospodarki wapniowo-fosforanowej i innych elektrolitów, funkcji przytarczyc i tarczycy oraz wybranych niedoborów mogących powodować podobne dolegliwości. Obejmuje badania przydatne zarówno w poszukiwaniu metabolicznych i hormonalnych przyczyn objawów, jak i w ich różnicowaniu. Wyniki należy interpretować łącznie z wywiadem, badaniem lekarskim i obrazem klinicznym.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Cena pakietu badań - diagnostyka tężyczki waha się od 534,00 zł do 695,00 zł, w zależności od punktu pobrań.
Tężyczka to zaburzenie związane ze zwiększoną pobudliwością nerwów i mięśni, najczęściej wynikające z nieprawidłowej gospodarki elektrolitowej, zwłaszcza niedoboru wapnia lub magnezu. Gdy stężenie niektórych elektrolitów spada lub zmienia się ich dostępność dla organizmu, układ nerwowo-mięśniowy reaguje nadmiernie, co może prowadzić do mrowienia, skurczów mięśni i napadów tężyczkowych.
Pakiet zawiera następujące oznaczenia:
Pakiet badań w kierunku tężyczki może pomóc w identyfikacji zaburzeń elektrolitowych i metabolicznych, które odpowiadają za nadpobudliwość nerwowo-mięśniową. Warto rozważyć jego wykonanie, jeśli występują objawy sugerujące tężyczkę lub czynniki zwiększające ryzyko jej rozwoju:
Wskazaniem jest również przebyta operacja tarczycy lub inny zabieg w obrębie szyi, choroba przytarczyc albo radioterapia szyi.
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta. Materiał trafia następnie do laboratorium diagnostycznego, gdzie wykonywane są oznaczenia.
Pakiet pomaga wykryć wybrane zaburzenia elektrolitowe, hormonalne i niedoborowe, ale sam wynik nie stanowi rozpoznania tężyczki ani nie określa automatycznie jej przyczyny.
Interpretacja powinna uwzględniać zależności między wapniem całkowitym i zjonizowanym, magnezem, fosforanami, PTH oraz witaminą D, a także objawy, choroby współistniejące, przyjmowane leki i przebyte zabiegi w obrębie szyi.
Najczęstszą przyczyną tężyczki są zaburzenia gospodarki elektrolitowej, przede wszystkim niedobór wapnia, magnezu lub potasu. Objawy mogą również nasilać się pod wpływem hiperwentylacji oraz zasadowicy, czyli stanu, w którym dochodzi do wzrostu pH krwi:
Objawy tężyczki zależą od jej rodzaju. Tężyczka jawna daje wyraźne symptomy neurologiczne i mięśniowe, natomiast tężyczka utajona często powoduje mniej charakterystyczne dolegliwości, które łatwo pomylić z innymi schorzeniami.
Najczęstsze objawy tężyczki jawnej to:
W ciężkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca i skurcz krtani, które stanowią stan zagrożenia życia.
Objawy tężyczki utajonej są mniej specyficzne i często utrzymują się przewlekle:
Rozpoznanie tężyczki mogą wspierać tzw. objawy nadpobudliwości nerwowo-mięśniowej:
Mrowienie rąk i nóg nie zawsze oznacza tężyczkę. Może mieć wiele przyczyn, m.in. przejściowy ucisk na nerw, hiperwentylację, niedobory witamin i składników mineralnych lub choroby nerwów obwodowych. Jeśli mrowieniu towarzyszą skurcze mięśni, drżenia, drętwienie okolicy ust albo objawy nasilają się podczas stresu i szybkiego oddychania, warto skonsultować się z lekarzem i rozważyć ocenę gospodarki elektrolitowej.
Ataki paniki i tężyczka mogą być powiązane przez hiperwentylację. Szybki, głęboki oddech podczas silnego lęku obniża stężenie dwutlenku węgla we krwi i może przejściowo zmniejszać ilość aktywnego biologicznie wapnia zjonizowanego. W efekcie mogą wystąpić mrowienie, drętwienie, kurcze mięśni, drżenie, zawroty głowy lub uczucie braku powietrza. Objawy te mogą nasilać lęk, tworząc błędne koło. Nawracające dolegliwości wymagają konsultacji lekarskiej i, zależnie od obrazu klinicznego, oceny gospodarki elektrolitowej oraz hormonalnej.
Próba tężyczkowa jest badaniem EMG, które ocenia nadpobudliwość nerwowo-mięśniową. Podczas badania na ramię zakłada się mankiet uciskowy, a do mięśnia dłoni wprowadza cienką elektrodę igłową rejestrującą aktywność elektryczną. Ucisk trwa zwykle około 10 minut, a w końcowej części pacjent wykonuje szybkie, głębokie oddechy. Po zwolnieniu mankietu specjalista analizuje zapis EMG pod kątem wyładowań charakterystycznych dla zwiększonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej.