Od 20 lat badamy Twoją krew.
Pomiar TSH stanowi podstawowy test laboratoryjny w ocenie funkcji tarczycy, umożliwiający identyfikację zarówno niedoczynności, jak i nadczynności tego gruczołu. Ze względu na wysoką czułość badanie to jest kluczowe w wykrywaniu także skąpoobjawowych lub bezobjawowych zaburzeń czynności tarczycy oraz w monitorowaniu skuteczności prowadzonej terapii.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
1. Na koncie my.synevo. Wszystkie wyniki w jednym miejscu i powiadomienie.
2. Online przy użyciu jednorazowego kodu (ważny 60 dni).
3. W Punkcie Pobrań, w którym robiłeś/aś badanie. Przyjdź z kodem i dokumentem tożsamości.
By prawidłowo przygotować się do badania tyreotropiny należy stosować się do kilku podstawowych zasad:
Należy pamiętać, że na poziom TSH we krwi wpływają m.in. również:
Czynniki te należy uwzględnić przy interpretacji wyników.
TSH jest wydzielany przez przysadkę mózgową i działa na tarczycę, stymulując produkcję tyroksyny (T4) i trójjodotyroniny (T3). Wolne frakcje trijodotyroniny i tyroksyny (fT3 i fT4) po przeniknięciu do wnętrza komórek w całym organizmie modulują ekspresję genów i nasilają syntezę białek, w tym białek enzymatycznych.
Hormony tarczycy, których poziom zależy od TSH, wpływają na:
Dzięki mechanizmowi sprzężenia zwrotnego dodatniego i ujemnego TSH pomaga utrzymać stabilny poziom hormonów tarczycy i tym samym homeostazę metaboliczną całego organizmu.
TSH pobudza tarczycę do produkcji fT4 i fT3:
Przy prawidłowym działaniu osi hormonalnej podwzgórze-przysadka-tarczyca wynik TSH mieszczący się w zakresie wartości prawidłowych odzwierciedla prawidłowe funkcjonowanie tarczycy.
Oznaczenie TSH warto wykonać:
Izolowane badanie stężenia TSH w surowicy nie umożliwia pełnej oceny czynności tarczycy. Jest występujące jako pojedynczy test jedynie wówczas gdy wynik jest prawidłowy, a pacjent nie ma klinicznych objawów choroby gruczołu tarczowego.
Badanie wykonywane jest z krwi żylnej. Następnie pobrana próbka trafia do laboratorium, gdzie wykwalifikowany personel medyczny wykonuje analizy laboratoryjne.
TSH to badanie, którego wynik jest często zależny jest od indywidualnych cech pacjenta. Przyczyny odchyleń od normy oceniane są poprzez rozpatrzenie czynników takich jak: pora dnia, wiek, płeć, styl życia czy ciąża.
Zakresy referencyjne mogą się także różnić między laboratoriami ze względu na stosowanie różnych metod analitycznych.
Interpretacja poziomu tyreotropiny we krwi pacjenta zawsze powinna być zadaniem lekarza – on zdecyduje, czy skierować pacjenta na dalsze badania diagnostyczne.
Niskie TSH najczęściej kojarzy się z pierwotną nadczynnością tarczycy, ale nie zawsze wynika wyłącznie z chorób samej tarczycy.
Może być skutkiem zarówno nadmiernej produkcji hormonów przez gruczoł, jak i zaburzeń regulacji hormonalnej na poziomie przysadki mózgowej, ciężkich chorób ogólnoustrojowych czy stosowania niektórych leków.
Poniżej znajdziesz główne przyczyny.
Nadczynność pierwotna:
Nadczynność wtórna:
Inne przyczyny TSH poniżej normy to m.in.:
Niskie stężenie TSH najczęściej oznacza, że tarczyca produkuje zbyt dużo hormonów. Taki stan – nadczynność tarczycy – może rozwijać się stopniowo i długo pozostawać nieuchwytny, bo wiele objawów przypomina „zwykłe” skutki stresu, przepracowania czy nadmiaru obowiązków.
Do charakterystycznych objawów nadczynności tarczycy zaliczymy:
Wzrost TSH może wskazywać na niedoczynność tarczycy. Ta dzieli się na pierwotną i wtórną – różnią się one przyczynami.
Niedoczynność pierwotna:
Niedoczynność wtórna:
Poza tym wysoki poziom TSH może wynikać z:
Zmiany w stężeniu tego hormonu mogą długo przebiegać skrycie, dlatego pierwszym sygnałem bywają niespecyficzne dolegliwości, które łatwo zrzucić na stres, przemęczenie czy „gorszy okres”.
Objawy, które mogą wskazać na niedoczynność tarczycy to m.in:
U kobiet zmiany w zakresie TSH mogą być wiązane z problemami ginekologicznymi, takimi jak:
Oprócz sprawdzenia wartości TSH w celu kompleksowej diagnozy zaburzeń tarczycy warto wykonać badania uzupełniające, do których należą:
Dopiero taka kombinacja badań pozwala na pełną diagnostykę – wynik w granicach wartości referencyjnej nie wyklucza bowiem chorób tarczycy.
Zaleca się jego wykonanie u każdej kobiety planującej ciążę oraz rutynowo w I trymestrze. Prawidłowa funkcja tarczycy matki jest kluczowa dla rozwoju mózgu i układu nerwowego płodu. Nieleczona nadczynność lub niedoczynność tarczycy zwiększa ryzyko poronień, nadciśnienia ciążowego, przedwczesnego porodu oraz zaburzeń rozwoju dziecka
Choroba Hashimoto to przewlekłe zapalenie tarczycy o podłożu autoimmunologicznym. Układ odpornościowy błędnie rozpoznaje komórki tarczycy jako obce i stopniowo je niszczy. W efekcie gruczoł wytwarza coraz mniej hormonów, co prowadzi do niedoczynności tarczycy. Hashimoto jest najczęstszą chorobą autoimmunologiczną tarczycy. Wczesne rozpoznanie i leczenie pozwalają skutecznie kontrolować jej przebieg i normalnie funkcjonować na co dzień.
Nie. Samo oznaczenie TSH zwykle nie wystarcza do pełnego rozpoznania niedoczynności tarczycy – kluczowe jest jednoczesne oznaczenie fT4 (i często fT3).
O jawnej niedoczynności świadczy podwyższone stężenie TSH współistniejące z obniżonym poziomem wolnej tyroksyny, natomiast sytuacja, w której TSH jest zwiększone przy prawidłowych wartościach fT3 i fT4, odpowiada subklinicznej postaci choroby.
W niedoczynności o pochodzeniu centralnym (przysadkowym lub podwzgórzowym) TSH może pozostawać w granicach normy lub być obniżone, dlatego rozpoznanie opiera się wtedy na obrazie klinicznym i stwierdzeniu niskiego stężenia fT4.