Od 20 lat badamy Twoją krew.
Oznaczenie magnezu we krwi to jedno z badań uzupełniających ocenę gospodarki elektrolitowej. Jest to pierwiastek, który jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu – wspiera układ nerwowy, pracę mięśni i serca oraz procesy metaboliczne. Jeśli doświadczasz przewlekłego zmęczenia, skurczy mięśni, zaburzeń rytmu serca lub nadpobudliwość nerwową – udaj się na badanie.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Na badanie zgłoś się na czczo (najlepiej zachowując co najmniej 8-godzinną przerwę od ostatniego posiłku).
W dniu poprzedzającym badanie unikaj intensywnej aktywności fizycznej.
Pamiętaj! Warto dobrze się przygotować – ma się wówczas pewność, że czynniki przedanalityczne nie będą mieć wpływu na wynik.
Magnez (Mg) jest pierwiastkiem, który obecny jest głównie w kościach i mięśniach (oprócz tego także w osoczu, erytrocytach i tkankach miękkich).
Mg jest czwartym pod względem zawartości kationem w organizmie człowieka. Bierze udział w procesach takich jak glikoliza, synteza DNA i RNA oraz regulacja ciśnienia tętniczego. Magnez odgrywa też kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy innych elektrolitów – wapnia, fosforu i potasu.
Magnez pełni ważną, wielokierunkową rolę. Jego najważniejsze funkcje to:
Zaburzenia poziomu magnezu mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
Badanie stężenia magnezu we krwi warto wykonać wtedy, gdy pojawiają się dolegliwości sugerujące jego brak lub nadmiar – między innymi skurcze i mimowolne drżenia mięśni, uczucie zmęczenia, rozkojarzenie, drażliwość, przewlekły stres, bóle głowy czy nieregularne bicie serca.
Szczególnie narażone na niedobór magnezu są:
Badanie szczególnie zaleca się osobom z powyższych grup, a także tym, którzy mają choroby nerek lub planują suplementację magnezu.
Materiałem do pomiaru stężenia magnezu jest surowica krwi pobierana ze zgięcia łokciowego pacjenta. Cała procedura odbywa się w Punkcie Pobrań, skąd następnie próbka przesyłana jest do laboratorium diagnostycznego.
Należy pamiętać, że wartości referencyjne dla poszczególnych parametrów często różnią się w zależności od wieku pacjenta, laboratorium robiącego badanie i wykorzystywanej metody analitycznej.
Najlepiej omów wynik z lekarzem, który zinterpretuje go w zestawieniu z Twoim ogólnym stanem klinicznym.
Obniżone stężenie tego pierwiastka (tzw. hipomagnezemia) ma najczęściej charakter wtórny, powstaje na skutek innych przypadłości. Główne przyczyny to:
Podstawowe objawy niedoboru magnezu w organizmie to:
Nadmiar magnezu jest zjawiskiem zdecydowanie rzadszym. Za wydajne wydalanie nadmiaru magnezu z organizmu odpowiadają nerki, więc nadprogramowy wzrost stężenia tego pierwiastka (tzw. hipermagnezemia) spowodowany jest zaburzeniami pracy nerek (np. niewydolnością nerek) i innymi chorobami (niedoczynnością tarczycy, nowotworami i niektórymi chorobami autoimmunologicznymi).
W zdecydowanie mniejszej ilości przypadków nadmiar obserwuje się u pacjentów leczonych magnezem, np. w stanach przedrzucawkowych.
Im bardziej zaawansowany nadmiar magnezu, tym więcej objawów klinicznych doświadcza pacjent. Stopniowo pojawiają się:
Tak, alkohol znacząco obniża poziom magnezu w organizmie. Działa on moczopędnie, co powoduje zwiększone wydalanie magnezu z moczem, a dodatkowo upośledza jego wchłanianie w jelitach. Osoby regularnie spożywające alkohol są szczególnie narażone na niedobór magnezu, który może objawiać się skurczami mięśni, drżeniem rąk i zaburzeniami rytmu serca. Dlatego przed badaniem magnezu zaleca się powstrzymanie od spożycia alkoholu przez co najmniej 48 godzin.
Tak, intensywny wysiłek fizyczny zwiększa zapotrzebowanie organizmu na magnez i przyspiesza jego utratę z potem i moczem. Sportowcy i osoby intensywnie trenujące są znacznie bardziej narażone na niedobór magnezu niż osoby prowadzące siedzący tryb życia. Objawy niedoboru magnezu u sportowców to przede wszystkim skurcze mięśni, szybsze zmęczenie i gorsze wyniki sportowe. Przed badaniem zaleca się unikanie intensywnego wysiłku przez co najmniej 24 godziny.
Nie, wręcz przeciwnie. Dieta wegańska zazwyczaj dostarcza więcej magnezu niż dieta tradycyjna, ponieważ najlepszymi źródłami tego minerału są produkty roślinne takie jak zielone warzywa liściaste, orzechy, nasiona, rośliny strączkowe, pełnoziarniste produkty zbożowe i gorzka czekolada. Weganie spożywający różnorodną dietę roślinną rzadko cierpią na niedobór magnezu. Ryzyko niedoboru wzrasta natomiast u osób stosujących diety wysoko przetworzone, ubogie w warzywa i produkty pełnoziarniste, niezależnie od tego czy są weganami czy nie.
Magnez wspiera pracę mięśni, utrzymanie optymalnej gęstości kości i pracę metabolizmu – pomaga utrzymać prawidłową równowagę elektrolitów, a także wspomaga koncentrację i łagodzi skutki stresu.
Magnez jest pierwiastkiem, którego suplementacja jest szczególnie rozważana u osobób starszych i młodych kobiet (zwłaszcza w okresie ciąży). Są to grupy społeczne, które powinny monitorować poziom tego pierwiastka.
Na obniżenie poziomu magnezu w organizmie wpływają m.in. długotrwały stres, spożywanie alkoholu, a także niektóre leki i insulina. Wchłanianie tego pierwiastka może dodatkowo ograniczać obecność fosforanów i kwasu fosforowego.
Ze względu na swoją rolę w funkcjonowaniu organizmu, magnez jest jednym z najczęściej suplementowanych składników mineralnych.
Osoby z cukrzycą typu 2 doświadczają niedoboru magnezu nawet 10-krotnie częściej niż populacja ogólna.
Kluczowym mechanizmem jest glikozuria: przewlekle podwyższone stężenie glukozy we krwi powoduje jej wydalanie z moczem, co nasila diurezę osmotyczną i mechanicznie wypłukuje magnez z kanalików nerkowych. Mechanizm ten nasilają leki moczopędne, które są często stosowane u pacjentów z cukrzycą.
Drugi mechanizm wynika z insulinooporności. Insulina fizjologicznie „kieruje” magnez do komórek. W rezultacie magnez pozostaje w krwiobiegu i jest łatwiej wydalany przez nerki.