Cukrzyca to dziś jedno z największych wyzwań zdrowia publicznego – obecnie koszty leczenia i powikłań cukrzycy to jeden z głównych czynników obciążających system ochrony zdrowia. Jakie są charakterystyczne objawy cukrzycy? Jak się ją diagnozuje? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w artykule.
Cukrzyca to choroba metaboliczna, która cechuje się przewlekłą hiperglikemią (stale utrzymującym się wysokim stężeniem glukozy we krwi) wynikającą z nieprawidłowego wydzielania lub działania insuliny. Możliwe odmiany to:
Jest to przewlekła choroba autoimmunologiczna, w przebiegu której układ odpornościowy niszczy komórki beta trzustki (błędnie identyfikuje je jako obce), które odpowiedzialne są za produkcję insuliny. To prowadzi do chronicznego niedoboru insuliny i przewlekłej hiperglikemii.
Jest najczęstszą postacią cukrzycy. Rozwija się w wyniku współistnienia insulinooporności oraz postępującego upośledzenia wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki.
Jej pierwsze objawy są często subtelne, niezauważalne i narastają powoli. Dlatego warto wykonywać regularnie badania kontrolne – cukrzycę typu 2 diagnozuje się często przypadkowo, „przy okazji”.
Cukrzyca młodych dorosłych typu MODY to rzadka, dziedziczna postać cukrzycy (1-5% przypadków). Przebieg jest często bezobjawowy – często rozpoznaje się ją u osób przed 25 r.ż, które nie mają problemu z zaburzeniami masy ciała.
Polega na mutacji w genie kodującym enzym, który kontroluje przemiany glukozy w trzustce lub genach warunkujących prawidłowe wydzielanie insuliny.
Ostateczna diagnoza wymaga badań genetycznych.
LADA (Latent Autoimmune Diabetes in Adults) to utajona autoimmunologiczna postać cukrzycy typu 1 występująca u dorosłych.
Mamy tu do czynienia z przeciwciałami przeciwko komórkom beta trzustki, ale w LADA początek choroby występuje później i jej rozwój jest wolniejszy.
To specyficzne dla ciąży zaburzenia tolerancji glukozy. Warunkiem rozpoznania jest hiperglikemia po raz pierwszy wykryta w ciąży. Najczęściej ustępuje po porodzie, ale zwiększa ryzyko powikłań u matki i dziecka. Ma także wpływ na potencjalny wpływ rozwoju cukrzycy typu 2 w przyszłości.
Skąd bierze się cukrzyca ciążowa? W II-III trymestrze ciąży narasta insulinooporność pod wpływem hormonów łożyskowych. Wpływ mają także czynniki ryzyka po stronie matki, np. otyłość, predyspozycje genetyczne lub zaburzenia wydzielania insuliny, styl życia, wiek, zespół policystycznych jajników i nadciśnienie tętnicze.

Główne symptomy, które mogą wskazywać na rozwój choroby to:
Zastanawiasz się, jakie badania na cukrzycę wykonać?
Podstawowe badania wykorzystywane w rozpoznawaniu cukrzycy obejmują:
Rozpoznanie cukrzycy stawia się, gdy spełnione jest co najmniej jedno z poniższych kryteriów:
Zgodnie z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego po 45. roku życia zaleca się wykonanie badań przesiewowych minimum raz na 3 lata. Jeśli masz czynniki ryzyka (np. nadwagę, nadciśnienie, cukrzycę w rodzinie), warto zacząć badania wcześniej i powtarzać je częściej.

Są jednak sytuacje, w których diagnostykę warto pogłębić – dotyczy to różnicowania typów cukrzycy.
W przypadku cukrzycy typu 1 warto też oznaczyć:
W diagnostyce cukrzycy typu 2 przydatne mogą być także badania takie jak:
Cukrzyca MODY:
Cukrzyca LADA:
Słodkie przyjemności często umilają nasze „tu i teraz”, ale tylko do czasu – czasem rachunek trzeba zapłacić w przyszłości. Lepiej tego nie lekceważyć i w porę zainterweniować – regularne badania kontrolne zwiększają prawdopodobieństwo wczesnego rozpoznania cukrzycy i pozwalają wdrożyć odpowiednie rozwiązania.