Pakiet badań - onkologia i markery nowotworowe dla mężczyzn
Od 20 lat badamy Twoją krew.
4.7 / 5
Krótki opis badania
Pakiet badań – onkologia i markery nowotworowe dla mężczyzn stanowi uzupełnienie diagnostyki wybranych chorób nowotworowych oraz umożliwia monitorowanie skuteczności leczenia u mężczyzn z rozpoznaną chorobą nowotworową, w szczególności prostaty, wątroby, jądra, jelita grubego i trzustki.
Czas oczekiwania na wynik
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Jak odebrać wynik?
- Na koncie my.synevo.pl. Wszystkie wyniki w jednym miejscu i powiadomienie.
- Online przy użyciu jednorazowego kodu (ważny 60 dni).
- W Punkcie Pobrań, w którym robiłeś/aś badanie. Przyjdź z kodem i dokumentem tożsamości.
Jak przygotować się do badania?
Należy stosować się do kilku zasad:
- na badanie przyjdź w godzinach porannych,
- bądź na czczo (8-12 godzin od ostatniego posiłku),
- skonsultuj z lekarzem, czy badanie wykonać przed przyjęciem porannej dawki leków i suplementów – nie odstawiaj preparatów samodzielnie.
Badania, które wchodzą w skład pakietu
Czym jest pakiet onkologiczny?
Choroby nowotworowe często przez długi czas nie dają charakterystycznych objawów. Ten pakiet badań został przygotowany z myślą o mężczyznach, którzy chcą świadomie zadbać o swoje zdrowie: łączy podstawowe parametry z wybranymi markerami nowotworowymi:
- OB – Odczyn Biernackiego – wskaźnik stanu zapalnego, który wspiera interpretację wyników markerów nowotworowych, ale sam w sobie nie jest testem diagnostycznym. OB pomaga też w monitorowaniu przebiegu choroby nowotworowej i odpowiedzi na leczenie.
- Morfologia krwi – badanie, które w pakiecie onkologicznym daje ogólny obraz funkcjonowania szpiku kostnego i układu krwiotwórczego, umożliwiając wykrycie odchyleń, które mogą towarzyszyć chorobie nowotworowej, jej powikłaniom lub skutkom leczeniu. Morfologia jest również kluczowa podczas monitorowania terapii onkologicznej.
- AFP – badanie stosowane jako badanie pomocnicze w diagnostyce raka wątrobowokomórkowego oraz niektórych nowotworów jądra, a także w monitorowaniu leczenia tych chorób.
- CEA – marker stosowany głównie w monitorowaniu leczenia raka jelita grubego. Stężenie CEA może wzrastać także w zapaleniach wątroby lub trzustki, w innych chorobach, takich jak marskość wątroby lub nowotwory łagodne. Stężenie CEA może być podwyższone również w przypadku palenia papierosów.
- PSA całkowity (swoisty antygen sterczowy) – kluczowe badanie w diagnostyce chorób prostaty. Przydatny w monitorowaniu leczenia pacjentów z nowotworem gruczołu krokowego.
- CA 19-9 – marker nowotworowy, którego podwyższony poziom może występować w raku trzustki, jak również w marskości wątroby, zapaleniu trzustki lub dróg żółciowych.
- Lipaza – chociaż nie jest markerem nowotworowym, jej podwyższona aktywność może wskazywać na choroby trzustki, w tym stany zapalne trzustki i raka trzustki.
Dzięki jednorazowemu pobraniu krwi można oznaczyć kilka parametrów pomocnych w diagnostyce oraz monitorowaniu wybranych chorób i – w razie nieprawidłowości – szybciej trafić do lekarza, który zadecyduje o dalszej diagnostyce (np. badaniach obrazowych).
Należy jednak pamiętać, że markery nowotworowe nie służą do samodzielnego wykrywania nowotworów u pacjentów bez objawów i nie zastępują badań profilaktycznych ani obrazowych.
Kiedy warto wykoanać pakiet badań markerów nowotworowych dla mężczyzn?
Pakiet badań – onkologia i markery nowotworowe u mężczyzn pozwala na ocenę skuteczności leczenia onkologicznego oraz wcześniejsze wykrycie nawrotu choroby po zakończeniu terapii.
Badania markerów nowotworowych można wykonać u osób bez podejrzenia nowotworu, ale otrzymanego wyniku nie należy traktować jako diagnozy – są to wskaźniki wskazujące na potencjalne nieprawidłowości.
U mężczyzn bez objawów pakiet markerów nie jest typowym badaniem przesiewowym i nie zastępuje standardowych badań profilaktycznych. Warto jednak wykonać badanie, gdy osoba znajduje się w grupie ryzyka:
- po 50. roku życia (a czasem już po 40., jeśli lekarz tak zaleci);
- z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku raka prostaty, jelita grubego, wątroby lub trzustki albo licznych polipów jelita grubego;
- z potwierdzonymi mutacjami genetycznymi zwiększającymi ryzyko nowotworów (np. BRCA1/BRCA2, CHEK2 i inne zespoły dziedziczne);
- paląca papierosy od wielu lat, nadużywająca alkoholu lub z otyłością, szczególnie brzuszną, oraz dietą bogatą w tłuszcze zwierzęce i czerwone mięso;
- z przewlekłymi chorobami narządów, takimi jak marskość lub przewlekłe zapalenie wątroby, przewlekłe zapalenie trzustki, cukrzyca, nieswoiste choroby zapalne jelit czy gruczolakowe polipy jelita grubego.
Na czym polega badanie?
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta. Następnie materiał przekazywany jest do laboratorium medycznego, gdzie wykonywane są oznaczenia.
Normy
Wartości referencyjne mogą się różnić między laboratoriami, dlatego wynik trzeba zawsze odnosić do zakresu podanego na raporcie z konkretnego laboratorium.
Każdy wynik – szczególnie przy podejrzeniu nowotworu – wymaga konsultacji z lekarzem.
Przyczyny odchyleń od normy
Podwyższone wartości poszczególnych markerów mogą wynikać zarówno z chorób nowotworowych, jak i z licznych stanów niezłośliwych.
Markery nowotworowe są tylko jednym z elementów układanki diagnostycznej – pokazują, że w organizmie dzieje się coś nietypowego, ale nie mówią wprost, czy jest to rak, czy np. stan zapalny lub przewlekła choroba narządu.
Podwyższone stężenie AFP może wskazywać na:
- rak wątroby,
- rak jądra,
- marskość wątroby,
- wirusowe zapalenie wątroby,
- alkoholowe uszkodzenie wątroby.
Wysokie wartości CEA obserwuje się w:
- raku jelita grubego,
- zapaleniach wątroby lub trzustki,
- chorobach zapalnych jelit,
- przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP),
- u osób, które wiele lat palą papierosy.
Wzrost stężenia PSA całkowitego może wskazywać na:
- raka prostaty,
- łagodny przerost prostaty
- zapalenie gruczołu krokowego.
Podwyższony CA 19-9:
- może wskazywać na raka trzustki,
- czasem także na stany zapalne wątroby, trzustki i dróg żółciowych,
- marskość wątroby,
- niewydolność nerek,
- polipy jelita grubego.
Podwyższona aktywność lipazy występuje w:
- ostrym i przewlekłym zapaleniu trzustki oraz w raku trzustki,
- niedrożności przewodu trzustkowego,
- kamicy żółciowej,
- chorobach wątroby,
- niewydolności nerek.
Obniżona aktywność lipazy może wskazywać na niewydolność trzustki lub mukowiscydozę.
Odczyn Biernackiego mierzy szybkość opadania erytrocytów w osadzonej krwi i odzwierciedla ogólny poziom białek ostrej fazy oraz procesów zapalnych w organizmie, a nie konkretną chorobę. Wartość OB rośnie:
- w licznych stanach niezłośliwych (infekcje, choroby autoimmunologiczne, stany zapalne),
- w przebiegu niektórych nowotworów – zwłaszcza w zaawansowanym stadium lub z komponentą zapalną, mogą powodować znaczące, czasem bardzo wysokie wartości OB.
Morfologia krwi, podobnie jak OB, jest badaniem ogólnym i niespecyficznym – dostarcza informacji pomocniczych o ogólnym stanie zdrowia i możliwych następstwach choroby nowotworowej. Możliwe przyczyny odchyleń w morfologii związane z nowotworami to:
- niedokrwistość,
- leukocytoza lub leukopenia,
- nieprawidłowy rozmaz krwi,
- trombocytoza,
- trombocytenia.
Objawy sugerujące nieprawidłowości
Wiele nowotworów przez długi czas rozwija się po cichu i nie daje „znaków ostrzegawczych”. Mogą jednak wystąpić utrzymujące się niepokojące objawy. Do konsultacji lekarskiej i dalszej diagnostyki powinny skłonić:
- niewyjaśniona utrata masy ciała,
- przewlekłe zmęczenie,
- brak apetytu,
- gorączka o niewyjaśnionej przyczynie,
- bóle w nadbrzuszu lub w okolicy brzucha,
- nudności,
- wymioty,
- zaburzenia oddawania moczu,
- częstomocz,
- trudności w rozpoczęciu mikcji lub ból w okolicy krocza,
- zmiana rytmu wypróżnień,
- krew w stolcu,
- przewlekłe bóle brzucha,
- żółtaczka,
- powiększenie obwodu brzucha,
- obrzęki kończyn dolnych.
Nie każdy z tych objawów oznacza proces nowotworowy, ale ich lekceważenie może opóźnić rozpoznanie choroby, dlatego warto skonsultować się z lekarzem jak najwcześniej.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy podwyższony wynik markera nowotworowego oznacza raka?
Nie, zwiększone stężenie markera nie jest równoznaczne z chorobą nowotworową, ponieważ markery mają ograniczoną czułość i swoistość – mogą być podwyższone także u osób bez nowotworu.
Wyższy poziom markera bywa skutkiem stanów zapalnych, chorób przewlekłych, zaburzeń pracy narządów (np. wątroby czy nerek), a także czynników fizjologicznych, takich jak palenie papierosów w przypadku CEA, dlatego wynik zawsze trzeba interpretować w szerszym kontekście klinicznym.
Jak często warto powtarzać pakiet onkologiczny?
To, jak często warto powtarzać pakiet onkologiczny, należy ustalić indywidualnie z lekarzem – uwzględniając wiek, obciążenia rodzinne, przebieg dotychczasowych chorób oraz ewentualne wcześniejsze leczenie onkologiczne.
U osób leczonych z powodu nowotworu oznaczenie markerów służy przede wszystkim do monitorowania terapii, dlatego oznacza się je regularnie, zwykle co kilka miesięcy (np. co 3–6 miesięcy), zgodnie z dynamiką choroby i planem kontroli po leczeniu.
Co może utrudniać prawidłową interpretację wyniku PSA?
Prawidłową interpretację wyniku PSA mogą zaburzać sytuacje, które chwilowo podnoszą jego stężenie – takie jak wytrysk, intensywny wysiłek fizyczny, jazda na rowerze, badanie prostaty per rectum, USG czy biopsja wykonane niedługo przed pobraniem krwi.
PSA może być nienaturalnie niskie po chirurgicznym usunięciu prostaty (jest to wynik porządany), a także w trakcie lub po zakończeniu chemioterapii czy radioterapii.
Czy ryzyko raka prostaty rośnie z wiekiem?
Zachorowalność i śmiertelność z powodu raka stercza silnie rosną wraz z wiekiem. Wraz z wiekiem ryzyko raka prostaty wzrasta, jednak wiele zmian rozwija się bardzo powoli i przez długi czas nie powoduje objawów.
Jeśli nowotwór pojawi się u młodszego mężczyzny, zwykle ma bardziej agresywny charakter, przebiega szybciej i wiąże się z gorszym rokowaniem.
Jakie mutacje genetyczne zwiększają ryzyko nowotworów u mężczyzn?
Zwiększone ryzyko zachorowania na nowotwory złośliwe może wynikać z dziedzicznych mutacji. Najlepiej poznane i klinicznie istotne z nich to BRCA1/BRCA2, CHEK2, TP53 oraz geny odpowiedzialne za zespół Lyncha i rodzinną polipowatość gruczolakowatą (FAP).
Bibliografia:
- P.J. Wysocki i in., Zalecenia postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w raku gruczołu krokowego — stanowisko Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej i Polskiego Towarzystwa Urologicznego, „Onkologia w Praktyce Klinicznej – Edukacja” 2024, t. 10, nr 1, s. 1–72.
- J. Meder (red.), Podstawy onkologii klinicznej, Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa 2011.
