Od 20 lat badamy Twoją krew.
Czas protrombinowy (PT, ang. Prothrombin Time) to jedno z najczęściej wykonywanych badań hemostazy, czyli zespołu mechanizmów zapobiegających wypływowi krwi z naczyń krwionośnych. Służy sprawdzeniu, czy układ krzepnięcia działa prawidłowo. INR ang. International Normalized Ratio) pozwala na porównanie wyników między laboratoriami.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
By prawidłowo przygotować się do badania krwi:
Jest to czas krzepnięcia osocza po aktywacji zewnątrzpochodnej drogi krzepnięcia. Ocenia aktywność czynników I (fibrynogen), II (protrombina), V, VII i X.
Wynik wyrażany jest w sekundach (PT), jako wskaźnik protrombinowy w procentach (%) lub – najczęściej – jako INR.
INR to tzw. międzynarodowy współczynnik czasu protrombinowego, wyliczany na podstawie czasu protrombinowego (PT), który pozwala porównywać wyniki między różnymi laboratoriami i bezpiecznie prowadzić leczenie przeciwzakrzepowe.
Hemostaza ma w organizmie jedną główną rolę: utrzymać krew tam w naczyniach – płynną na co dzień, ale zdolną szybko utworzyć skrzep, gdy naczynie się uszkodzi.
Oznaczenie czasu protrombinowego mierzy czas, w którym powstaje skrzep po uszkodzeniu tkanek – zewnątrzpochodną drogę krzepnięcia. Razem z APTT (element wewnątrzpochodnej drogi krzepnięcia) pozwala ocenić całość mechanizmu hemostazy.
Badanie PT/INR warto wykonać zawsze wtedy, gdy występują kliniczne wskazania oceny układu krzepnięcia krwi – szczególnie u osób leczonych doustnymi antykoagulantami, z chorobą wątroby, niedoborem witaminy K lub przed zabiegami.
Na badanie udaj się, jeśli stosujesz warfarynę lub acenokumarol (antagoniści witaminy K) – PT/INR jest podstawowym, „złotym” badaniem do monitorowania bezpieczeństwa i skuteczności tej terapii. Na podstawie wskaźnika INR lekarz dostosowuje dawkę leku, żeby zmniejszyć ryzyko krwawień i zakrzepów.
Poza tym wykonanie badania jest wskazane:
Badanie PT polega na pobraniu krwi z żyły łokciowej pacjenta do specjalnej probówki.
Test mierzy czas (w sekundach), w jakim osocze pacjenta krzepnie po dodaniu tromboplastyny tkankowej (czynnik III) i jonów wapnia – substancji aktywujących zewnątrzpochodną drogę krzepnięcia.
Zakresy referencyjne różnią się między laboratoriami ze względu na różne metody analityczne.
Zawsze interpretuj wynik PT/INR razem z lekarzem w kontekście objawów i wyników innych badań (np. APTT).
Poniżej znajdziesz najczęstsze sytuacje, w których PT/INR jest obniżone lub podwyższone oraz możliwe przyczyny takich odchyleń.
Zachodzi rzadko i ma ograniczone znaczenie kliniczne. Najczęściej wynika z:
Wydłużenie czasu protrombinowego oznacza, że Twoja krew krzepnie wolniej niż zwykle i może to zwiększać ryzyko krwawień (w zależności od przyczyny i stopnia odchylenia). Najczęstsze przyczyny to:
Czasem wysoka wartość INR wynika z błędów przedanalitycznych, np. zbyt małej ilości krwi w probówce. Przy nieoczekiwanym wyniku (np. przy braku objawów wskazujących na zaburzenia układu krzepnięcia) warto powtórzyć badanie.
Stosuje się je w leczeniu przeciwzakrzepowym. Ich celem jest spowolnienie lub zahamowanie krzepnięcia krwi. Wykorzystuje się je głównie:
Wynik PT jest wykorzystywany w monitorowaniu leczenia tymi lekami.
Trombofilia to stan zwiększonej skłonności krwi do krzepnięcia, czyli nadkrzepliwość. Dzieli się na: