Badanie APTT
Material: Krew Kod ICD-9: G11 Symbol: APTT

Badanie APTT

Material: Krew Kod ICD-9: G11 Symbol: APTT
Badanie APTT to badanie dostarczające informacji o funkcjonowaniu układu krzepnięcia oraz jego poszczególnych czynników.
BLIK Visa Mastercard Apple Pay Google Pay

Od 20 lat badamy Twoją krew.

4.7 / 5

200 000+ zadowolonych Pacjentów
Badanie w pigułce

Krótki opis badania

APTT (czas częściowej tromboplastyny po aktywacji) to podstawowe badanie laboratoryjne, które ma na celu ocenę hemostazy (procesu, który chroni organizm przed utratą krwi w przypadku uszkodzenia naczyń krwionośnych oraz utrzymanie prawidłowej płynności krwi). Test ocenia zatem sprawność wewnątrzpochodnej i wspólnej drogi krzepnięcia.

Czas oczekiwania na wynik

Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.

Jak odebrać wynik?

  1. Na koncie my.synevo.pl. Wszystkie wyniki w jednym miejscu i powiadomienie.
  2. Online przy użyciu jednorazowego kodu (ważny 60 dni).
  3. W Punkcie Pobrań, w którym robiłeś/aś badanie. Przyjdź z kodem i dokumentem tożsamości.

Przygotowanie do badania

By prawidłowo przygotować się do badania zalecane jest, by:

  • być na czczo (8-12 godzin od ostatniego posiłku),
  • na pobranie krwi przyjść rano,
  • w dniu poprzedzającym badanie unikać używek,
  • zgłosić lekarzowi przyjmowanie leków wpływających na krzepnięcie.

Czym jest badanie APTT?

APTT (czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, dawniej czas kaolinowo‑kefalinowy) to podstawowe badanie oceniające sprawność wewnątrzpochodnej i wspólnej drogi krzepnięcia. Test mierzy czas potrzebny do wytworzenia skrzepu krwi w próbce osocza po dodaniu odpowiednich odczynników aktywujących.

Badanie zależy głównie od aktywności czynników XII, XI, IX, VIII (droga wewnątrzpochodna) oraz X, V, II (protrombina) i I (fibrynogen) z drogi wspólnej, a także prekalikreiny i kininogenu wielkocząsteczkowego.

Kiedy należy wykonać badanie?

APTT zleca się wtedy, gdy trzeba ocenić przebieg procesu krzepnięcia oraz jakie jest ryzyko krwawienia lub zakrzepicy.

Badanie jest pomocne, jeśli:

  • masz bardzo obfite miesiączki,
  • często krwawisz z nosa,
  • krwawienie po wyrwaniu zęba lub drobnym zabiegu trwa podejrzanie długo,
  • na skórze łatwo pojawiają się siniaki lub wybroczyny,
  • występują epizody zakrzepicy (np. zakrzepica żył głębokich),
  • dochodzi do nawracających poronień.

Lekarz może zlecić APTT przy podejrzeniu:

  • hemofilii (A, B lub C),
  • choroby von Willebranda,
  • wrodzonych lub nabytych niedoborów czynników krzepnięcia.

APTT pomaga ocenić ryzyko krwawienia:

  • przed zabiegami operacyjnymi,
  • przed procedurami inwazyjnymi, takimi jak biopsje czy większe zabiegi stomatologiczne.

U osób w trakcie leczenia przeciwzakrzepowego wykonanie badania APTT służy do:

  • monitorowania leczenia heparyną niefrakcjonowaną (UFH)
  • kontroli działania niektórych innych leków przeciwzakrzepowych.

Należy pamiętać, że prawidłowy wynik APTT nie wyklucza wszystkich zaburzeń krzepnięcia. Może pozostawiać w granicach wartości referencyjnych np. przy łagodnej postaci von Willebranda.

Na czym polega badanie APTT?

Do badania APTT potrzebna jest krew z żyły w zgięciu łokcia, pobrana do specjalnej probówki ze środkiem przeciwkrzepliwym (np. cytrynian sodu) w ściśle określonych proporcjach.

Normy

Zakres referencyjny zależy od laboratorium, użytego odczynnika i aparatu analitycznego, dlatego zawsze należy interpretować wynik w oparciu o normy danego laboratorium.

Każdy wynik badania APTT należy skonsultować z lekarzem, który oceni czas APTT w kontekście indywidualnego obrazu klinicznego.

Interpretacja wyników

Odchylenia od normy wskazują na zaburzenia krzepnięcia krwi.

Wydłużone APTT

Jeśli APTT jest wydłużone, może to wskazywać na zaburzenia krzepnięcia i w zależności od przyczyny wiązać się ze zwiększonym ryzykiem krwawień. Zwykle wymaga dalszej diagnostyki. Przyczyny mogą być różne:

  • Wrodzone zaburzenia procesu krzepnięcia krwi: m.in. hemofilia A, B, C, wrodzone niedobory czynników krzepnięcia (np. VIII, IX, XI, XII, X, V, II), cięższe postacie choroby von Willebranda, niedobór fibrynogenu.
  • Nabyte choroby: zaawansowane choroby wątroby, ciężki niedobór witaminy K, zespół DIC, powikłania po masywnych przetoczeniach krwi, niektóre białaczki i inne nowotwory wpływające na układ krzepnięcia.
  • Leki przeciwzakrzepowe: przede wszystkim heparyna niefrakcjonowana (UFH) oraz niektóre leki bezpośrednio hamujące trombinę.
  • Inhibitory krzepnięcia: substancje, które aktywnie hamują czynniki krzepnięcia).

Aby odróżnić niedobór czynnika od obecności inhibitora, stosuje się tzw. test mieszania (mixing test):

  • jeśli po zmieszaniu osocza pacjenta z osoczem prawidłowym APTT wraca do normy – najczęściej chodzi o niedobór któregoś z czynników krzepnięcia.
  • jeśli APTT nadal pozostaje wydłużone – sugeruje to obecność inhibitora.

Skrócone APTT

Skrócone APTT spotyka się rzadziej, ale może wiązać się ze zwiększoną skłonnością do zakrzepów. Może pojawiać się m.in. w:

  • stanach nadkrzepliwości i trombofilii,
  • reakcji ostrej fazy z przejściowym wzrostem czynnika VIII oraz w przebiegu niektórych nowotworów (np. jajnika, trzustki, jelita grubego).

Często jednak skrócone APTT wynika z tzw. błędów przedanalitycznych, czyli problemów technicznych przy pobraniu lub przygotowaniu próbki, na przykład:

  • zbyt mała ilość krwi w probówce,
  • bardzo wysoki hematokryt,
  • zanieczyszczenie próbki krwi.

 

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czym różni się APTT od badania PT/INR?

APTT i PT/INR badają różne elementy układu krzepnięcia, więc nie są tym samym testem, ale bardzo często zleca się je razem, żeby zobaczyć pełniejszy obraz hemostazy.

APTT ocenia tzw. wewnątrzpochodną i wspólną drogę krzepnięcia – wrażliwy głównie na czynniki XII, XI, IX, VIII oraz X, V, II i fibrynogen.

PT/INR ocenia zewnątrzpochodną i wspólną drogę krzepnięcia – szczególnie zależy od czynnika VII oraz X, V, II i fibrynogenu.

Wykonanie obu badań jednocześnie pozwala zawęzić, gdzie leży przyczyna zaburzeń układu krzepnięcia – w drodze wewnątrzpochodnej, zewnątrzpochodnej czy wspólnej.

Dlaczego oprócz APTT warto zbadać też fibrynogen?

Fibrynogen to białko krwi, z którego powstaje materiał budujący skrzep podczas krzepnięcia – fibrynę. Jest kluczowym czynnikiem krzepnięcia (czynnik I) – bez niego skrzep jest słaby albo nie powstaje wcale (zwiększone krwawienia).

Dlatego przy diagnostyce krwawień i zaburzeń krzepnięcia oznacza się często fibrynogen razem z APTT, PT/INR i innymi testami, żeby ocenić nie tylko czas krzepnięcia, ale też „materiał budulcowy” skrzepu.

Czym jest choroba von Willebranda?

Choroba von Willebranda to najczęstsza wrodzona skaza krwotoczna, czyli choroba, w której krew „za słabo” krzepnie i łatwiej dochodzi do krwawień. Najczęstsze objawy to:

  • łatwe powstawanie siniaków,
  • częste/nadmierne krwawienia z nosa i dziąseł,
  • bardzo obfite i przedłużone miesiączki,
  • przedłużone krwawienie po zabiegach (np. usunięcie zęba, operacja),
  • czasem krwawienia z przewodu pokarmowego lub do stawów i mięśni w cięższych postaciach.

Bibliografia:

  1. Iwańczuk, P. Guźniczak, P. Iwańczuk, Izolowane wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT) – „dr Jekyll i mr Hyde” diagnostyki zaburzeń krzepnięcia, „Anestezjologia i Ratownictwo” 2023, vol. 17, s. 254–265.
  2. Klukowska, P. Łaguna, Wrodzone zaburzenia krzepnięcia, „Przegląd Pediatryczny” 2019, vol. 48, nr 3, s. 144–151.
Sprawdź
Kup online
Sprawdź

Zamów rozmowę

Sprawdzanie godzin pracy...

Zamów rozmowę

Sprawdzanie godzin pracy...

Sprawdź