Od 20 lat badamy Twoją krew.
Pakiet badań – otyłość i nadwaga obejmuje 10 parametrów, które razem pokazują, jak nadmierna masa ciała wpływa na metabolizm, gospodarkę hormonalną, poziom glukozy, tłuszczów i kwasu moczowego, a przez to na ryzyko cukrzycy i chorób sercowo‑naczyniowych.
Aby wyniki badań były wiarygodne:
Pakiet został opracowany z myślą o osobach:
Zestaw badań kompleksowo sprawdza, jak pracuje Twój metabolizm i hormony oraz czy nadmierna masa ciała nie podnosi u Ciebie ryzyka chorób metabolicznych – przede wszystkim cukrzycy i miażdżycy.
Zobacz, jakich informacji dostarczają analizowane parametry:
Wyniki badań laboratoryjnych mogą pomóc lekarzowi i dietetykowi znaleźć przyczynę nadmiernej masy ciała oraz dobrać bezpieczny plan leczenia otyłości – od zmian w diecie i stylu życia po ewentualną farmakoterapię. Dzięki temu nie tylko „poznajesz swoje wyniki”, ale realnie zmniejszasz ryzyko cukrzycy, zawału i innych powikłań związanych z nadwagą.
Polskie wytyczne (Postępowanie w chorobach sercowo-naczyniowych u pacjentów z otyłością – stanowisko ekspertów) podkreślają, że nadwaga i otyłość zwiększają ryzyko ponad 200 różnych problemów zdrowotnych, m.in:
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta. Materiał jest następnie przekazywany do laboratorium diagnostycznego.
Zakresy referencyjne (tzw. „normy”) mogą się różnić między laboratoriami, m.in. ze względu na stosowane metody i aparaturę, a na wynik wpływają także indywidualne cechy pacjenta – wiek, płeć, styl życia, choroby współistniejące.
Dlatego każdy wynik warto interpretować w odniesieniu do norm podanych na wydruku z konkretnego laboratorium i zawsze skonsultować go z lekarzem oraz – w przypadku badań metabolicznych i żywieniowych – z dietetykiem.
Leptyna i adiponektyna to dwa przeciwstawnie działające hormony powiązane z tkanką tłuszczową – wraz ze wzrostem tkanki tłuszczowej stężenie leptyny rośnie (hiperleptynemia), a adiponektyny – spada (hipoadiponektynemia).
Otyłość „zwykła” mówi głównie, ile masz tkanki tłuszczowej (np. przez BMI), a otyłość brzuszna – gdzie ta tkanka się odkłada – rozpoznaje się ją na podstawie obwodu talii. Odkładanie się tkanki tłuszczowej w okolicach brzucha wskazuje zazwyczaj na wyższe ryzyko wystąpienia zaburzeń metabolicznych, insulinooporności, cukrzycy typu 2 i chorób sercowo-naczyniowych.
U wielu osób rozwój cukrzycy typu 2 da się wyraźnie spowolnić, a nawet zatrzymać – zwłaszcza jeśli zareaguje się na etapie stanu przedcukrzycowego lub we wczesnych latach choroby. Najważniejszą metodą jest ścisła kontrola stylu życia – redukcja masy ciała, aktywność fizyczna i zdrowa dieta. W niektórych przypadkach uzupełnieniem zmian stylu życia jest farmakoterapia, np. metforminą.