Od 20 lat badamy Twoją krew.
Morfologia krwi z rozmazem to jedno z najważniejszych, podstawowych badań krwi, które umożliwia nie tylko policzenie krwinek czerwonych, białych i płytek, ale też ocenę ich kształtu i jakości. Dzięki temu badanie pomaga wcześnie wykryć m.in. niedokrwistość i choroby hematologiczne oraz stanowi punkt wyjścia do dalszej diagnostyki i monitorowania leczenia, może też wskazywać na infekcje i stany zapalne.
Podstawowe zasady przygotowania do badania:
Morfologia z rozmazem to badanie, które łączy klasyczną morfologię krwi z dodatkowymi czynnościami pozwalającymi dokładnie ocenić liczbę, wygląd i wzajemne proporcje krwinek czerwonych, białych oraz płytek krwi. Dzięki temu test daje szerszy i bardziej precyzyjny obraz układu krwiotwórczego niż sama automatyczna morfologia wykonywana przez analizator.
Rozmaz mikroskopowy krwi obwodowej wykonuje się jako badanie uzupełniające pełną morfologię krwi, zwykle wtedy, gdy w wyniku automatycznym pojawiają się nieprawidłowości lub komunikaty alarmowe (np. podejrzenie obecności komórek atypowych).
W takiej sytuacji wskazany jest ręczny rozmaz krwi, aby potwierdzić lub doprecyzować charakter zaburzeń widocznych w podstawowym wyniku.
Jeżeli poszczególne wskaźniki morfologii (np. liczba leukocytów, erytrocytów, płytek lub parametry czerwonokrwinkowe) przyjmują wartości patologiczne, wykraczające poza zakres norm, manualny rozmaz morfologii krwi obwodowej staje się kolejnym krokiem diagnostycznym.
W ramach rozmazu analizuje się wielkość, kształt, barwliwość i inne cechy jakościowe krwinek czerwonych, białych oraz płytek krwi, zwracając uwagę m.in. na obecność młodych form komórek, komórek atypowych czy agregatów płytek.
Dodatkowo możliwe jest określenie tzw. profilu krwinek białych, czyli procentowego udziału poszczególnych populacji leukocytów (neutrofili, limfocytów, monocytów, eozynofili i bazofili).
Uzyskane w ramach rozmazu informacje pomagają nie tylko potwierdzić, że wynik automatycznej morfologii jest wiarygodny, ale też wskazać potencjalną przyczynę zaburzeń, np. niedokrwistość, infekcję, chorobę zapalną, zaburzenie funkcji szpiku kostnego czy chorobę hematologiczną (m.in. białaczkę).
Z tego powodu morfologia z rozmazem ma szerokie zastosowanie zarówno w diagnostyce (ustalanie rozpoznania), jak i w monitorowaniu przebiegu leczenia oraz rokowania w wielu schorzeniach krwi i chorobach ogólnoustrojowych.
Rozmaz krwi obwodowej lekarz zleca najczęściej wtedy, gdy pacjent zgłasza objawy mogące świadczyć o chorobach krwi lub zaburzeniach krzepnięcia:
U osób z rozpoznanymi chorobami hematologicznymi (np. białaczki, chłoniaki) lub nowotworowymi rozrostami krwi rozmaz krwi powinien być wykonywany regularnie w celu monitorowania skuteczności leczenia i przebiegu choroby.
Pierwszym etapem jest pobranie próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego przez pracownika Punktu Pobrań.
Analiza mikroskopowa polega na naniesieniu kropli krwi na szkiełko podstawowe, jej równomiernym rozprowadzeniu („rozmazaniu”), wybarwieniu odpowiednim barwnikiem, a następnie szczegółowej ocenie preparatu pod mikroskopem przez diagnostę laboratoryjnego.
Prawidłowy rozmaz krwi oznacza, że krwinki występują w odpowiedniej liczbie, mają właściwy stopień dojrzałości, prawidłowe rozmiary, kształt i zabarwienie, a w obrazie mikroskopowym nie widać patologicznych wtrętów ani nieprawidłowości jądra czy cytoplazmy.
Jest to badanie złożone, obejmujące wiele parametrów, dla których zakresy referencyjne zależą od płci, wieku oraz sytuacji klinicznej pacjenta, a także od norm danego laboratorium. Z tego powodu wynik rozmazu krwi powinien być zawsze interpretowany przez doświadczonego diagnostę laboratoryjnego lub lekarza, w oparciu o pełen obraz kliniczny.
W prawidłowej morfologii z rozmazem krwinki czerwone są pozbawione jądra, mają kształt dwuwklęsłego dysku, a ich głównym składnikiem jest hemoglobina. W rozmazie ocenia się m.in.:
Wielkość erytrocytów
Kształt erytrocytów
Zabarwienie
Wtręty i młode formy
Wykrycie nieprawidłowych erytrocytów może świadczyć o niedokrwistości (np. z niedoboru żelaza), zaburzeniach pracy szpiku kostnego, hemolizie (rozpadzie krwinek czerwonych) lub wrodzonych chorobach układu czerwonokrwinkowego, takich jak sferocytoza, anemia sierpowata czy talasemie.
W prawidłowym rozmazie krwi białe krwinki występują głównie jako: neutrofile, eozynofile, monocyty i limfocyty, a pojedynczo także bazofile. Nieprawidłowości mogą dotyczyć:
Obecności młodych form leukocytów
Budowy jądra komórkowego
Cytoplazmy
Takie zmiany mogą występować w zakażeniach bakteryjnych i wirusowych, chorobach zapalnych, białaczkach, chłoniakach oraz w zaburzeniach czynności szpiku kostnego. Zmiana odsetka poszczególnych leukocytów bywa pomocna w określeniu przyczyny:
Płytki krwi są bezjądrzastymi elementami morfotycznymi odpowiedzialnymi za hemostazę i proces krzepnięcia krwi. W rozmazie ocenia się przede wszystkim:
Wielkość i kształt płytek
Nieprawidłowości w obrębie płytek mogą towarzyszyć m.in. nadczynności śledziony (hipersplenizmowi), marskości wątroby, chorobom nowotworowym, stanom zapalnym, włóknieniu szpiku, przewlekłym białaczkom szpikowym, idiopatycznej plamicy małopłytkowej oraz wrodzonym zaburzeniom, takim jak trombastenia Glanzmanna.
Rozmaz automatyczny to część standardowej morfologii krwi, przez zautomatyzowany analizator. Rozmaz ręczny wykonuje się jako badanie uzupełniające, gdy analizator automatyczny wykryje nieprawidłowości.
Diagnosta laboratoryjny ręcznie nanosi kroplę krwi na szkiełko, barwi preparat i ocenia go pod mikroskopem. Metoda ta pozwala na precyzyjną ocenę kształtu, wielkości i barwliwości erytrocytów, wykrycie niedojrzałych form leukocytów, a także ocenę morfologii płytek krwi – czego analizator nie zawsze jest w stanie wykryć.
Tak. Morfologię krwi z rozmazem można wykonywać u pacjentów pediatrycznych w każdym wieku – łącznie z noworodkami i niemowlętami. Badanie to należy do podstawowego panelu diagnostycznego w pediatrii i jest zlecane w zbliżonych sytuacjach klinicznych jak u dorosłych. Najczęstsze wskazania obejmują podejrzenie niedokrwistości, infekcji bakteryjnych lub wirusowych, procesów zapalnych, a także chorób układu krwiotwórczego i nowotworów hematologicznych, w tym białaczki.
Warto mieć na uwadze, że normy parametrów morfologii różnią się znacząco w zależności od wieku dziecka, co musi zostać uwzględnione przy interpretacji wyników.