Węzły chłonne – inaczej określane mianem węzłów limfatycznych – są strukturami zlokalizowanymi w różnych miejscach ludzkiego organizmu (m.in. pod pachami, w pachwinach, na szyi, ale również głębiej – w obrębie klatki piersiowej czy przestrzeni otrzewnowej). Pełnią one funkcję obronną – wraz z naczyniami limfatycznymi stanowią istotny element układu immunologicznego. W węzłach chłonnych dochodzi do filtracji limfy oraz do wytwarzania przeciwciał – czyli komórek walczących z patogenami dostającymi się do organizmu. Objawem toczącej się infekcji lub procesu zapalnego są powiększone węzły chłonne – pod pachą, na szyi lub w innym miejscu. W jaki sposób rozpoznać ten stan i czy powiększenie węzłów chłonnych powinno stanowić powód do niepokoju?
Powiększone węzły chłonne (limfadenopatia) można wyczuć samodzielnie, dotykając miejsca ich lokalizacji. Czasem struktury te powiększają się tak bardzo, że są widoczne gołym okiem – na szyi, w pachwinach, przy żuchwie lub pod pachami (dotyczy jednak jedynie węzłów powierzchniowych, położonych płytko). Powiększonym węzłom chłonnym, w zależności od przyczyny zjawiska, mogą towarzyszyć takie objawy, jak:
Objawem niepokojącym jest z pewnością powiększenie węzła chłonnego do średnicy powyżej 1 centymetra – taki symptom zdecydowanie powinien skłonić pacjenta do wizyty u lekarza.
Limfadenopatia sama w sobie nie jest chorobą, a powiększenie węzłów chłonnych to tak zwany objaw nieswoisty. W praktyce oznacza to, że może wskazywać na rozwój różnych chorób, spośród których najczęściej występujące to:
Wymienione powyżej, możliwe przyczyny powiększenia węzłów chłonnych nie wyczerpują katalogu schorzeń i przypadłości mogących powodować omawiany objaw. Niemniej, w większości przypadków (u 2/3 pacjentów) powiększenie węzłów chłonnych świadczy o infekcji lub zakażeniu.

Lokalizacja powiększonego węzła chłonnego ma bardzo duże znaczenie diagnostyczne – ogólnie rzecz biorąc, objaw ten po jednej stronie ciała lub przy pojedynczym węźle (chodzi tu o powiększony węzeł pod pachą, na szyi, przy żuchwie) wskazuje na miejscową przyczynę (mowa wówczas o powiększeniu ograniczonym). I tak:
Jeśli z kolei u pacjenta obserwuje się powiększenie wszystkich węzłów chłonnych, to lekarz może podejrzewać chorobę układową (ogólnoustrojową) – na przykład choroby autoimmunologiczne.
W przypadku powiększenia się węzłów chłonnych oraz występowania objawów towarzyszących (gorączka, ból węzłów, zaczerwienienie, tkliwość, obrzęk) należy bezwzględnie udać się do lekarza pierwszego kontaktu, który – oprócz przeprowadzenia wywiadu oraz wykonania badań przedmiotowych (badanie palpacyjne, pomiar temperatury, osłuchanie pacjenta), może zlecić także badania dodatkowe. Najczęściej są to badania krwi obejmujące morfologię z rozmazem (pozwalającą ocenić poszczególne elementy morfotyczne krwi pod mikroskopem), poziom wskaźników stanu zapalnego (OB – Odczyn Biernackiego oraz CRP), a także próby wątrobowe (ALAT, ASPAT, LDH).
Dalsze postępowanie terapeutyczne będzie uzależnione od wyników wymienionych powyżej badań, a także od rozpoznania choroby przyczyniającej się do powiększenia węzłów chłonnych u pacjenta.