Od 20 lat badamy Twoją krew.
Badanie dehydrogenazy mleczanowej polega na oznaczeniu aktywności enzymu we krwi (możliwa jest także, choć rzadziej, ocena LDH w innych płynach ustrojowych, jak płyn mózgowo-rdzeniowy czy płynach z jam ciała). Oznaczenie LDH może być pomocne w diagnostyce chorób wątroby, anemii hemolitycznej, chorób nowotworowych, a także w przypadku infekcji, takich jak mononukleoza zakaźna.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
LDH to enzym cytoplazmatyczny występujący we wszystkich komórkach naszego ciała. Bierze udział w przekształcaniu kwasu mlekowego w pirogronian i odwrotnie, co pozwala komórkom uzyskiwać energię, zwłaszcza w warunkach niedoboru tlenu.
LDH składa się z czterech podjednostek i może występować w pięciu formach izoenzymatycznych (LDH1-LDH5), które dominują w różnych tkankach.
Największą aktywność LDH wykazują tkanki, które cechują się wysokim metabolizmem energetycznym lub beztlenowym, czyli mózg, erytrocyty, mięsień sercowy, leukocyty, płytki krwi, nerki, wątroba, płuca czy mięśnie szkieletowe.
Enzym ten bierze udział w przemianach metabolicznych, umożliwiających komórkom produkcję energii, zwłaszcza gdy dostęp do tlenu jest ograniczony.
W prawidłowych warunkach aktywność LDH jest na granicy wykrywalności. Wzrost aktywności tego enzymu we krwi świadczy o uszkodzeniu komórek organizmu.
Wskazania do wykonania badania:
Badanie LDH to proste pobranie krwi żylnej w Punkcie Pobrań i oznaczenie aktywności LDH w surowicy. Przeprowadza je wykwalifikowany personel medyczny, z zachowaniem najwyższych standardów bezpieczeństwa i komfortu pacjenta. Cała procedura trwa zaledwie kilka minut.
Normy LDH mogą się nieznacznie różnić w zależności od laboratorium. Zawsze sprawdzaj zakres referencyjny podany na swoim wyniku.
Interpretację wyniku pozostaw lekarzowi.
Niski poziom aktywności LDH jest rzadko spotykany i zwykle oznacza, że nie występuje żadne aktywne uszkodzenie tkanek.
Brak charakterystycznych objawów. Warto skonsultować się z lekarzem, jeśli wynik odbiega od normy.
Wzrost aktywności LDH nie jest związany z jedną jednostką chorobową, lecz może mieć wiele przyczyn związanych z uszkodzeniem różnych narządów lub układów. Najczęściej podwyższona aktywność enzymu świadczy o toczącym się procesie chorobowym.
Do najczęstszych przyczyn należą:
Na wzrost aktywności LDH mogą wpływać także intensywny wysiłek fizyczny i przyjmowane leki: sterydy, salicylany czy paracetamol.
Objawy zależą od przyczyny:
Pamiętaj! Nie diagnozuj się na własną rękę, jeśli zauważysz u siebie niepokojące objawy skontaktuj się z lekarzem.
Wzrost aktywności LDH to sygnał, że komórki mogły ulec uszkodzeniu. Może to oznaczać chorobę wątroby, anemię hemolityczną, stan zapalny, nowotwór lub nawet przeciążenie mięśni szkieletowych po intensywnym wysiłku fizycznym. Wynik LDH to jak „migająca kontrolka”, warto sprawdzić, co się za nim kryje, najlepiej z pomocą lekarza.
Nie zawsze. Choć kiedyś oznaczenie LDH (zwłaszcza jego izoenzymów LDH1 i LDH2) było wykorzystywane w diagnostyce zawału serca, dziś lekarze opierają się głównie na bardziej czułych i swoistych markerach, jak troponiny sercowe. Podwyższony poziom LDH może towarzyszyć zawałowi mięśnia sercowego, ale samo pojedyncze oznaczenie nie wystarczy do potwierdzenia lub wykluczenia tego schorzenia.
Po części tak. LDH nie jest typowym markerem nowotworowym, ale wzrost jego aktywności może świadczyć o obecności nowotworu – szczególnie chłoniaków, białaczek czy guzów jąder i jajników. Oznaczenie aktywności LDH pomaga ocenić stopień zaawansowania choroby, rokowania lub reakcję na leczenie, ale nigdy nie występuje samodzielnie, zawsze w zestawie z innymi badaniami.
Na wynik LDH mogą wpływać różne czynniki niezwiązane z chorobą. Przede wszystkim hemoliza próbki, czyli rozpad krwinek czerwonych podczas pobrania lub transportu krwi, co fałszywie podnosi poziom enzymu. Wynik może być zawyżony również po intensywnym wysiłku fizycznym, urazach, a nawet po niewielkich kontuzjach mięśni. Niektóre leki – np. paracetamol, aspiryna, sterydy – także mogą zwiększyć aktywność LDH. Dlatego tak ważne jest prawidłowe przygotowanie do badania i informacja dla lekarza o przyjmowanych lekach czy niedawnym wysiłku.