Od 20 lat badamy Twoją krew.
Badanie to poszerzony profil lipidowy, który pozwala dokładniej ocenić gospodarkę tłuszczową organizmu i ryzyko chorób sercowo‑naczyniowych niż standardowy lipidogram.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
By uzyskać wiarygodny wynik badania poziomu parametrów profilu lipidowego:
Lipidy (tłuszcze krążące we krwi) są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Problem pojawia się wtedy, gdy ich parametry wykraczają poza zakresy referencyjne.
Profil lipidowy (oznaczenie cholesterolu całkowitego, frakcji HDL i LDL oraz triglicerydów) umożliwia kompleksową ocenę gospodarki lipidowej organizmu i wczesne wykrycie dyslipidemii – zanim doprowadzi ona do powikłań sercowo-naczyniowych.
Jednym z analizowanych w ramach pakietu parametrów jest cholesterol LDL. Transportuje on cholesterol z wątroby do tkanek. Jego nadmiar odkłada się w ścianach tętnic. Powstają wówczas blaszki miażdżycowe, które zwiększają ryzyko zawału i udaru.
Standardowo stężenie cholesterolu LDL wylicza się ze wzoru Friedewalda. Jest to jednak metoda pośrednia, obarczona istotnymi ograniczeniami, przez które LDL na wyniku może być zaniżone. Rodzi to ryzyko fałszywie prawidłowego wyniku.
Metoda bezpośrednia (homogenna) eliminuje znaczną część ograniczeń – LDL-C jest oznaczany bezpośrednio w surowicy.
LDL bezpośredni oznacza się w celu:
W skrócie: badanie stężenia LDL metodą bezpośrednią zwiększa dokładność pomiaru tej frakcji.
Bezpośrednie oznaczenie LDL jest wskazane zawsze, gdy wzór Friedewalda jest zawodny lub niewystarczająco precyzyjny. Wśród wskazań do badania są:
Oprócz tego oznaczenie cholesterolu LDL powinny rozważyć osoby, które mają:
Badanie zaleca się również profilaktycznie u dorosłych, zgodnie z zaleceniami lekarza i indywidualnym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych. To ważne, ponieważ zaburzenia lipidowe przez lata rozwijają się cicho i bezobjawowo i są wykrywane przede wszystkim w badaniach krwi.
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta. Cała procedura trwa zwykle tylko kilka minut i jest krótkim, rutynowym zabiegiem wykonywanym w Punkcie Pobrań.
Zakres norm dla cholesterolu LDL i innych parametrów lipidogramu może się różnić między poszczególnymi laboratoriami, ponieważ każde z nich stosuje własne metody oznaczeń i zakresy referencyjne.
Swój wynik skonsultuj z lekarzem, który oceni go w kontekście Twojego indywidualnego ryzyka sercowo-naczyniowego.
Niski poziom LDL-C (hipolipidemia) jest rzadszy niż podwyższony, może jednak pojawiać się, gdy występują:
Niskie stężenie LDL-C samo w sobie rzadko daje charakterystyczne objawy kliniczne. Wynikają one z choroby podstawowej.
Podwyższone stężenie LDL-C jest najczęstszym zaburzeniem lipidowym i jednym z najważniejszych modyfikowalnych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Wyróżniamy w tym kontekście przyczyny pierwotne i wtórne.
Przyczyny pierwotne to:
Przyczyny wtórne to:
Objawy pojawiają się dopiero wraz z rozwojem powikłań narządowych. Najważniejsze symptomy i możliwe powikłania to:
Jeśli zauważasz u siebie takie zmiany, warto jak najszybciej wykonać lipidogram i skonsultować wyniki z lekarzem. Świadomość źródła problemu jest pierwszym krokiem: dzięki odpowiednim badaniom laboratoryjnym, konsultacji z lekarzem i zmianie nawyków możesz skutecznie obniżyć LDL i zmniejszyć ryzyko zawału serca czy udaru.
To jedna z najczęstszych przyczyn nieporozumień przy interpretacji wyników lipidogramu. W przypadku cholesterolu LDL nie ma jednej uniwersalnej normy, która dotyczy wszystkich w taki sam sposób jak na przykład poziom cukru czy TSH. Docelowy poziom LDL zależy od indywidualnego ryzyka sercowo-naczyniowego danej osoby. Ktoś zdrowy, młody, bez żadnych dodatkowych czynników ryzyka może mieć LDL poniżej 116 mg/dl i jest to wartość akceptowalna. Jednak osoba po zawale serca, z cukrzycą lub z bardzo wysokim ciśnieniem powinna dążyć do LDL poniżej 55 mg/dl, a nawet niżej. Oznacza to, że wynik wynoszący na przykład 90 mg/dl może być jednocześnie prawidłowy dla jednej osoby i wymagający intensywnego leczenia dla innej. Dlatego lekarz nigdy nie ocenia samego wyniku LDL w oderwaniu od całościowego obrazu zdrowia pacjenta.
W standardowym lipidogramie wartość LDL jest zwykle obliczana na podstawie innych frakcji cholesterolu, z użyciem odpowiedniego wzoru matematycznego. Badanie „LDL bezpośrednie” różni się tym, że określa stężenie cholesterolu LDL poprzez jego rzeczywisty, bezpośredni pomiar we krwi.
Tak, i jest to kwestia, o której wiele rodzin nie wie. Wysoki cholesterol LDL nie jest wyłącznie problemem dorosłych. Istnieje choroba zwana rodzinną hipercholesterolemią, w której nieprawidłowy gen powoduje bardzo wysoki poziom LDL już od urodzenia, niezależnie od diety czy stylu życia. Nieleczona, może prowadzić do zawału serca nawet u młodej osoby w wieku 20 lub 30 lat. Szacuje się, że jedna na 200 do 500 osób jest nosicielem tego genu, co czyni ją jedną z najczęstszych chorób genetycznych. Jeśli u rodzica lub dziadka rozpoznano wysoki cholesterol lub chorobę serca w stosunkowo młodym wieku, warto zbadać lipidogram również u dzieci, najlepiej po ukończeniu przez nie 2 roku życia. Wczesne wykrycie pozwala na szybkie wdrożenie odpowiedniego postępowania i skuteczne zapobieganie poważnym powikłaniom w dorosłym życiu.
LDL transportuje cholesterol z wątroby do tkanek, a nadmiar lipidów odkłada się w tętnicach. HDL działa odwrotnie – zbiera nadmiar cholesterolu i odsyła go do wątroby. Stąd uproszczone określenia: LDL jako „zły”, a HDL jako „dobry” cholesterol.
Drogą do sukcesu jest zmiana stylu życia: zdrowa dieta, regularna aktywność fizyczna, redukcja masy ciała (jeśli masz nadwagę) oraz ograniczenie używek (zwłaszcza papierosów i alkoholu).