Krew w moczu – co może oznaczać krwiomocz?

Krwiomocz – inaczej określany mianem hematurii – to stan, w którym w wydalanym przez pacjenta moczu obecne są erytrocyty (krwinki czerwone).

W niektórych sytuacjach przyczyna tego objawu jest błaha, a w innych może być powiązana z rozwijającą się chorobą.

Jakie to sytuacje? Czym jest krwiomocz i krwinkomocz? Które przypadłości mogą powodować pojawienie się erytrocytów w moczu?

  Powiązane badania:

Zalecamy zapoznać się z badaniami i artykułami należącymi do tego artykułu:

• Morfologia krwi – badanie krwi
• Morfologia z rozmazem

Krwiomocz a krwinkomocz – różnice

Obecność krwi w moczu może być dostrzegalna gołym okiem lub całkowicie niewidoczna. Ten aspekt jest jednym z najważniejszych elementów różnicujących dwa zjawiska – krwiomocz oraz krwinkomocz. Co oznaczają w praktyce?

• Krwinkomocz to stan, w którym w moczu znajdują się pojedyncze erytrocyty, natomiast ich obecność nie może być potwierdzona gołym okiem (uwidaczniają się dopiero w badaniu mikroskopowym).
• Krwiomocz to z kolei sytuacja, w której erytrocytów jest na tyle dużo, że zabarwiają one mocz. W zależności od ich liczby wydalany mocz może być jasnoróżowy, czerwony bądź bordowy.

Krwinkomocz najczęściej ujawnia się podczas rutynowych, kontrolnych badań moczu, natomiast krwiomocz jest zazwyczaj stanem nagłym. Każdy z wymienionych powyżej objawów wymaga konsultacji z lekarzem w celu ustalenia przyczyny obecności krwi w moczu.

Krew w moczu – co oznacza? Krew w moczu a zapalenie pęcherza i inne schorzenia

Jeśli pacjent obserwuje u siebie krew w moczu, przyczyny takiego stanu rzeczy mogą być różne – od powierzchownych urazów czy przedostania się krwi miesiączkowej do cewki moczowej, poprzez infekcje pęcherza, aż po poważne choroby czy nawet stany zagrażające zdrowiu i życiu. Co oznacza krew w moczu? Oto możliwe powody tego zjawiska:

• przedostanie się krwi miesiączkowej do cewki moczowej, drobne urazy śluzówki narządów płciowych, hemoroidy, szczelina odbytu;
• infekcje dolnych i górnych dróg moczowych – najczęściej bakteryjne (zwykle zdarzające się u kobiet – potocznie określane jako zapalenie pęcherza), ale również grzybicze czy wirusowe;
• choroby nerek – nefropatia, kłębuszkowe zapalenie nerek, zawał nerki, torbiele;
• nowotwory umiejscowione w obrębie nerek i pęcherza;
• rozrost stercza (prostaty) powodujący ucisk na struktury obecne w obrębie dróg moczowych;
• endometrioza, zaawansowany rak szyjki macicy (wiążący się z krwawieniem z szyjki);
• urazy mechaniczne dróg moczowych – w wyniku obecności kamieni nerkowych, innych ciał obcych, ale również wypadków.

Zauważenie przez pacjenta krwi w moczu, zwłaszcza z odczuwaniem innych, niepokojących objawów (takich jak gorączka, ostry ból w dole brzucha, niemożność oddania moczu lub ostry ból podczas mikcji), powinno być skonsultowane z lekarzem.

 Warto wiedziec:

• Krwiomocz może być objawem poważnego schorzenia.
• Nie należy bagatelizować krwiomoczu i w razie jego wystąpienia konieczna jest konsultacja z lekarzem.
• Lekarz zleci odpowiednie badania, aby ustalić przyczynę krwiomoczu i dobrać właściwe leczenie.

Krwiomocz – dalsza diagnostyka

Jeśli na podstawie wywiadu oraz obrazu klinicznego (a więc przedstawianych przez pacjenta objawów) lekarz nie jest w stanie postawić konkretnej diagnozy lub chce potwierdzić podejrzewane rozpoznanie, powinien skierować daną osobę na dalsze badania. Wśród nich można wyróżnić:

• dalsze badania moczu – wraz z badaniem poziomu bilirubiny, gęstości moczu, obecności białek, ale również bakterii, grzybów czy wirusów. Oprócz tego pacjent może otrzymać zalecenie prowadzenia dzienniczka mikcji lub też dobowej zbiórki moczu;
• badania krwi (w tym badania poziomu wskaźników zapalnych – OB, CRP);
• badania obrazowe – w tym USG jamy brzusznej i miednicy mniejszej, badanie RTG jamy brzusznej, tomografia komputerowa i inne;
• badania ukierunkowane na diagnostykę chorób lub nieprawidłowości w obrębie dolnych i górnych dróg moczowych (cystoskopia, biopsja nerek i inne);
• badania ginekologiczne w przypadku kobiet oraz urologiczne (w tym badanie prostaty) w przypadku mężczyzn.

Leczenie krwiomoczu sprowadza się zazwyczaj do leczenia choroby będącej przyczyną obecności erytrocytów w moczu. Przykładowo, w przypadku infekcji bakteryjnej pęcherza terapia będzie oparta o przyjmowanie antybiotyku, w przebiegu endometriozy konieczne jest leczenie hormonalne i/lub operacyjne, natomiast przy stanach zapalnych dobiera się leczenie redukujące ten stan.