Profil diagnostyka celiakii

Do oznaczenia przeciwciał nie trzeba być na czczo. Jeżeli wraz z profilem wykonywane są inne badania laboratoryjne, należy stosować się do zaleceń dotyczących całego zlecenia.

Przed wykonaniem badania nie należy eliminować ani ograniczać glutenu w diecie. Oznaczenia przeciwciał wykonywane w diagnostyce celiakii są najbardziej wiarygodne u osób spożywających gluten. Ograniczenie lub wykluczenie produktów zawierających gluten może obniżyć stężenie przeciwciał i prowadzić do wyniku fałszywie ujemnego.

Jeśli stosujesz dietę bezglutenową, sposób przygotowania do badania warto omówić z lekarzem. Nie należy samodzielnie ponownie wprowadzać glutenu do diety, zwłaszcza jeśli wcześniej powodował nasilone dolegliwości.

Każdy rodzaj przeciwciał oceniany jest oddzielnie, a wartości referencyjne zależą od zastosowanej metody analitycznej. Wyniki należy interpretować w odniesieniu do zakresów referencyjnych podanych na sprawozdaniu z badania.

• Wynik ujemny oznacza, że nie wykryto przeciwciał lub ich stężenie nie przekracza wartości granicznej. Zmniejsza to prawdopodobieństwo aktywnej celiakii, pod warunkiem, że przed badaniem spożywany był gluten. Nie wyklucza jednak choroby w przypadku niedoboru IgA, stosowania diety bezglutenowej lub dużego podejrzenia klinicznego.
• Wynik graniczny nie pozwala jednoznacznie potwierdzić ani wykluczyć celiakii. W takiej sytuacji lekarz może zalecić powtórzenie badań lub rozszerzenie diagnostyki.
• Wynik dodatni oznacza obecność przeciwciał związanych z celiakią, ale jego znaczenie zależy m.in. od rodzaju przeciwciał. Sam wynik dodatni nie stanowi podstawy do samodzielnego rozpoznania choroby i wymaga interpretacji przez lekarza.

Nie należy rozpoczynać diety bezglutenowej przed zakończeniem diagnostyki. Wykluczenie glutenu z diety może obniżyć stężenie przeciwciał i utrudnić potwierdzenie lub wykluczenie celiakii. Wyniki badania warto omówić z lekarzem.

Cena profil diagnostyka celiakii waha się od od 536,00 do 694,00 zł, w zależności od punktu pobrań.

Celiakia to przewlekła choroba autoimmunologiczna występująca u osób z predyspozycją genetyczną. Spożycie glutenu, czyli białka obecnego m.in. w pszenicy, życie i jęczmieniu, wywołuje reakcję immunologiczną mogącą prowadzić do uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego oraz zaburzeń wchłaniania składników odżywczych.

Profil obejmuje oznaczenie kilku rodzajów przeciwciał związanych z celiakią. Równoczesna ocena markerów w klasach IgA i IgG może dostarczyć dodatkowych informacji diagnostycznych, szczególnie w przypadku niedoboru IgA lub niejednoznacznych wyników badań:

• Przeciwciała przeciw deaminowanym peptydom gliadyny IgA i IgG
• Przeciwciała przeciw endomysium IgA (IIF)
• Przeciwciała przeciw endomysium IgG (IIF)
• Przeciwciała przeciw transglutaminazie tkankowej tTG (IgA)
• Przeciwciała przeciw transglutaminazie tkankowej tTG (IgG)

Należy jednak pamiętać, że podstawowymi badaniami pierwszego wyboru w diagnostyce celiakii są przeciwciała przeciw transglutaminazie tkankowej w klasie IgA (anty-tTG IgA) oraz oznaczenie stężenia całkowitego IgA.

Kiedy warto wykonać badania na celiakię?

Diagnostykę warto rozważyć w przypadku utrzymujących się lub niewyjaśnionych objawów, takich jak:

• przewlekła lub nawracająca biegunka, zaparcia, bóle brzucha i wzdęcia;
• niezamierzona utrata masy ciała lub zaburzenia wzrastania u dzieci;
• przewlekłe zmęczenie;
• niedokrwistość z niedoboru żelaza, niedobór witaminy B12 lub kwasu foliowego o nieustalonej przyczynie;
• nawracające afty jamy ustnej;
• opryszczkowate zapalenie skóry;
• podwyższona aktywność enzymów wątrobowych bez wyjaśnionej przyczyny.

Badania mogą być również wskazane u osób należących do grup zwiększonego ryzyka, m.in. u krewnych pierwszego stopnia osób chorujących na celiakię oraz u pacjentów z cukrzycą typu 1 lub autoimmunologicznymi chorobami tarczycy.

O zasadności wykonania badań oraz dalszym postępowaniu powinien zdecydować lekarz.

Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej, najczęściej z żyły znajdującej się w zgięciu łokciowym. Uzyskany materiał trafia następnie do laboratorium diagnostycznego.

• P-ciała p. deaminowanym peptydom gliadyny IgA i IgG
• P-ciała p. endomysium IgA (IIF)
• P-ciała p. endomysium IgG (IIF)
• P-ciała p. tkankowej transglutaminazie IgA
• P-ciała p. tkankowej transglutaminazie IgG