Od 20 lat badamy Twoją krew.
Badanie anty-tTG IgG, czyli oznaczenie przeciwciał przeciw transglutaminazie tkankowej w klasie IgG, jest wykorzystywane w diagnostyce celiakii. Pomaga ocenić, czy u pacjenta mogą występować przeciwciała związane z nieprawidłową reakcją układu odpornościowego na gluten. Lekarz może zlecić to badanie szczególnie wtedy, gdy u pacjenta występuje niedobór immunoglobuliny A. W takiej sytuacji standardowe testy oparte na przeciwciałach w klasie IgA, w tym anty-tTG IgA, mogą być mniej wiarygodne lub fałszywie ujemne.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 7 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Aby wynik badania był wiarygodny:
Najważniejsze jest to, aby przed badaniem nie stosować diety bezglutenowej. Wyeliminowanie glutenu z diety przed testem może zafałszować wynik i prowadzić do wyniku fałszywie ujemnego.
Poinformuj lekarza lub Punkt Pobrań, jeśli stosujesz dietę bezglutenową, masz rozpoznane zaburzenia odporności albo jesteś w trakcie leczenia immunosupresyjnego.
Cena przeciwciała przeciw transglutaminazie tkankowej tTG (IgG) waha się od 115,00 zł do 228,00 zł, w zależności od punktu pobrań.
Transglutaminaza tkankowa typu 2, w skrócie tTG, to enzym obecny między innymi w błonie śluzowej jelita cienkiego. U osób z celiakią spożycie glutenu może uruchomić nieprawidłową reakcję układu odpornościowego. W jej przebiegu organizm wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko własnej transglutaminazie tkankowej, określane jako przeciwciała anty-tTG.
Obecność przeciwciał anty-tTG nie oznacza sama w sobie rozpoznania celiakii. Wynik badania jest jednym z elementów diagnostyki i powinien być interpretowany łącznie z objawami pacjenta, informacją o diecie zawierającej gluten, wynikami innych badań serologicznych oraz stężeniem całkowitego IgA.
U wielu pacjentów w zależność m.in. od wieku, wyników badań i sytuacji klinicznej) diagnostyka celiakii obejmuje również gastroskopię z pobraniem wycinków z dwunastnicy. Badanie histopatologiczne pobranych próbek pozwala ocenić, czy doszło do zmian w błonie śluzowej jelita cienkiego charakterystycznych dla celiakii.
Badania serologiczne w kierunku celiakii warto rozważyć u osób z objawami lub wynikami badań sugerującymi zaburzenia wchłaniania, a także u pacjentów należących do grup zwiększonego ryzyka zachorowania.
Wskazaniem do diagnostyki celiakii mogą być między innymi:
Oznaczenie przeciwciał anty-tTG IgG jest szczególnie przydatne u osób z potwierdzonym niedoborem IgA. Badanie można również rozważyć, gdy podejrzenie celiakii pozostaje duże, a wyniki testów opartych na przeciwciałach w klasie IgA są niewiarygodne lub trudne do interpretacji.
Do badania wykorzystuje się próbkę krwi żylnej. Krew najczęściej pobiera się z żyły w zgięciu łokciowym, tak jak przy standardowych badaniach laboratoryjnych.
Samo pobranie trwa zwykle krótko. Po pobraniu próbka jest odpowiednio zabezpieczana i przekazywana do laboratorium diagnostycznego, gdzie oznacza się miano przeciwciał anty-tTG IgG.
Zakres referencyjny i sposób raportowania wyniku zależą od metody oznaczenia oraz producenta testu. Wynik może być przedstawiony jako wartość liczbowa, wskaźnik albo opis jakościowy: ujemny, graniczny lub dodatni.
Interpretując wynik, należy zawsze odnieść go do zakresu referencyjnego podanego przez laboratorium na wyniku badania.
| Wynik anty-tTG IgG | Możliwe znaczenie |
| Wynik ujemny | Celiakia jest mniej prawdopodobna, ale wynik ujemny nie wyklucza jej całkowicie. Dotyczy to szczególnie osób stosujących dietę bezglutenową, spożywających niewielkie ilości glutenu, leczonych immunosupresyjnie albo pacjentów z dużym podejrzeniem klinicznym celiakii. |
| Wynik graniczny lub słabo dodatni | Wymaga oceny w kontekście objawów, stężenia całkowitego IgA oraz wyników innych badań serologicznych, takich jak anty-tTG IgA lub anty-DGP w klasie IgG. W zależności od sytuacji klinicznej lekarz może zalecić powtórzenie badania albo dalszą diagnostykę. |
| Wynik dodatni | Wskazuje na potrzebę konsultacji lekarskiej i dalszej oceny zgodnie z właściwym algorytmem diagnostycznym. Dodatni wynik nie stanowi samodzielnego potwierdzenia celiakii. |
Znaczenie wyniku zależy również od objawów, aktualnej diety, stężenia całkowitego IgA oraz wyników innych badań serologicznych wykonywanych w diagnostyce celiakii.
U osób z prawidłowym stężeniem całkowitego IgA testy w klasie IgG mają mniejszą przydatność diagnostyczną niż oznaczenie przeciwciał anty-tTG IgA. Szczególnej ostrożności wymaga izolowany dodatni wynik anty-tTG IgG przy prawidłowym stężeniu całkowitego IgA, ponieważ może wymagać potwierdzenia innymi badaniami i oceny przez lekarza.
Ujemny wynik anty-tTG IgG oznacza, że w badanej próbce nie wykryto przeciwciał przeciw transglutaminazie tkankowej w klasie IgG albo ich miano nie przekroczyło progu uznawanego za dodatni dla zastosowanego testu.
Taki wynik zmniejsza prawdopodobieństwo celiakii, szczególnie u osoby z potwierdzonym niedoborem immunoglobuliny A (IgA), która przed badaniem regularnie spożywała produkty zawierające gluten.
Ujemny wynik anty-tTG IgG nie wyklucza jednak celiakii w sposób definitywny. Wynik fałszywie ujemny może wystąpić między innymi wtedy, gdy pacjent przed badaniem ograniczał gluten, stosował dietę bezglutenową lub gdy odpowiedź immunologiczna jest osłabiona.
Jeśli mimo ujemnego wyniku utrzymuje się silne podejrzenie kliniczne celiakii, lekarz może zalecić dalszą diagnostykę. Może ona obejmować pełny panel badań serologicznych, badanie endoskopowe z pobraniem wycinków z dwunastnicy, a w wybranych sytuacjach również badanie genetyczne HLA-DQ2/DQ8.
Podwyższone miano przeciwciał anty-tTG IgG może występować w przebiegu celiakii, szczególnie u pacjentów z niedoborem IgA, u których testy serologiczne oparte na przeciwciałach w klasie IgA mogą być niewiarygodne lub mniej przydatne diagnostycznie.
Rzadziej dodatnie, graniczne lub niejednoznaczne wyniki mogą występować także w innych sytuacjach klinicznych, między innymi w przebiegu chorób autoimmunologicznych lub niektórych chorób wątroby.
Z tego powodu podwyższony wynik wymaga konsultacji lekarskiej, potwierdzenia w odpowiednim algorytmie diagnostycznym i zestawienia z wynikami innych badań.
Celiakia może przebiegać z objawami ze strony przewodu pokarmowego, objawami pozajelitowymi albo skąpoobjawowo. Obraz choroby bywa zróżnicowany zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, dlatego brak typowych dolegliwości jelitowych nie wyklucza celiakii.
Do objawów i nieprawidłowości, które mogą występować w przebiegu celiakii, należą między innymi:
W przebiegu celiakii u dzieci mogą pojawić się:
Sam wynik badania nie powinien być podstawą do samodzielnego rozpoznania celiakii ani do rozpoczęcia diety bezglutenowej. Dietę bezglutenową najlepiej wdrożyć po potwierdzeniu rozpoznania albo po jednoznacznym zaplanowaniu dalszej diagnostyki przez lekarza. Wcześniejsze ograniczenie lub wyeliminowanie glutenu może utrudnić interpretację badań serologicznych i opóźnić postawienie właściwego rozpoznania.
Dodatni wynik anty-tTG IgG nie potwierdza samodzielnie celiakii. Wynik należy interpretować razem z objawami, dietą zawierającą gluten, stężeniem całkowitego IgA, wynikami innych badań serologicznych oraz, jeśli są wskazania, diagnostyką gastroenterologiczną.
Tak. Leki wpływające na działanie układu odpornościowego mogą wpływać na wytwarzanie przeciwciał i tym samym utrudniać interpretację wyniku. Poinformuj lekarza o przyjmowanych lekach, szczególnie jeśli stosujesz leki immunosupresyjne.