Tyreoglobulina (Tg) to glikoproteina, czyli białko zawierające składniki cukrowe, produkowane przez komórki pęcherzykowe tarczycy. Jest magazynowana w koloidzie wypełniającym pęcherzyki tarczycowe i uczestniczy w syntezie hormonów tarczycy: tyroksyny (T4) oraz trijodotyroniny (T3). Niewielkie ilości tyreoglobuliny występują również we krwi osób zdrowych.
Rola tyreoglobuliny w organizmie
Tyreoglobulina stanowi magazyn i materiał wyjściowy do produkcji hormonów tarczycy. W jej cząsteczce zachodzi przyłączanie jodu oraz powstawanie T3 i T4. Gdy organizm potrzebuje hormonów tarczycy, tyreoglobulina jest rozkładana, a uwolnione hormony trafiają do krwiobiegu.
Stężenie Tg we krwi zależy głównie od ilości tkanki tarczycowej, stopnia jej pobudzenia przez TSH oraz ewentualnego uszkodzenia komórek tarczycy. Nie odzwierciedla natomiast bezpośrednio stężenia hormonów tarczycy ani ich działania w organizmie.
W jakich przypadkach zaleca się oznaczenie tyreoglobuliny?
Głównym wskazaniem do oznaczenia Tg jest monitorowanie pacjentów po leczeniu zróżnicowanego raka tarczycy. Do zróżnicowanych nowotworów tarczycy zalicza się przede wszystkim raka brodawkowatego, raka pęcherzykowego oraz raka onkocytarnego.
Badanie pomaga ocenić skuteczność terapii oraz wykryć utrzymującą się chorobę lub jej nawrót. Interpretacja Tg jest szczególnie przydatna w monitorowaniu po całkowitym usunięciu tarczycy, szczególnie u osób leczonych również radiojodem. W przypadku częściowego usunięcia tarczycy wynik również może mieć znaczenie, jednak jego interpretacja wymaga uwzględnienia obecności pozostałej tkanki.
W wybranych sytuacjach oznaczenie może być wykorzystywane:
- w różnicowaniu przyczyn tyreotoksykozy (nadmiaru hormonów tarczycy), w tym przy podejrzeniu przyjmowania hormonów tarczycy z zewnątrz,
- jako badanie pomocnicze w ocenie zapalenia lub uszkodzenia tarczycy,
- podczas ustalania przyczyny wrodzonej niedoczynności tarczycy.
Należy pamiętać, że samo oznaczenie Tg nie pozwala wiarygodnie odróżnić łagodnych zmian tarczycy od raka. Podwyższone wartości mogą występować również w wielu chorobach tarczycy niebędących nowotworem.