Magnez w moczu

Magnez w moczu badanie

Magnez jest pierwiastkiem chemicznym, który niezbędny jest do prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu. W ciele człowieka pełni wiele ważnych funkcji- uczestniczy w wielu procesach komórkowych, jako element enzymów, które umożliwiają zachodzenie tych zmian. Bierze także udział w skurczu mięśni (w tym mięśnia sercowego) oraz reguluje pobudzenie nerwowo-mięśniowe- stąd jego niedobory mogą skutkować występowaniem skurczów i drżeń mięśni. Większość magnezu występuje w postaci związanej- jako część większych związków chemicznych. Magazynowany jest przede wszystkim w kościach. Część obecnego w organizmie magnezu krąży we krwi w postaci wolnej (czyli tzw. zjonizowanej, jest to ok. 60%)- reszta magnezu, która znajduje się we krwi, jest związana z białkami transportowymi lub innymi związkami chemicznymi.

Magnez w moczu – kiedy wykonać badanie?

Nerki odgrywają niezwykle ważną rolę w procesie utrzymywania stężeń magnezu we krwi na właściwych poziomach. W prawidłowych warunkach zaledwie 3-5% magnezu jest wydalane przez nerki wraz z moczem. Wynika to z faktu, że zachodzi w nich ścisła kontrola ilości tego pierwiastka, która jest przesączana z krwi do moczu. W stanach zaburzeń poziomów tego pierwiastka nerki dość dobrze radzą sobie z ich wyrównywaniem, poprzez zmniejszanie lub zwiększanie wydalania.

Magnez w moczu – kto powinien wykonać badanie?

Zaburzenia w wydalaniu magnezu wraz z moczem mogą mieć różnorakie przyczyny, które niekoniecznie wynikają z nieprawidłowego funkcjonowania samej nerki. Mogą także dotykać innych układów w ciele człowieka, które pośrednio wpływają na czynności nerek w tym zakresie oraz mogą być efektem ubocznym stosowania niektórych leków. Ze względu na tę charakterystykę zaburzeń trudno jest jednoznacznie określić objawy chorób, które mogłyby stanowić przesłankę do samodzielnego wykonania tego badania. Badanie magnezu w moczu zazwyczaj wykonuje się jako badanie dodatkowe, mające na celu potwierdzenie i doprecyzowanie szukanej przyczyny zaburzonych poziomów magnezu wykrytych w badaniach krwi.

Występuje jednak grupa objawów, która może wskazywać na niedobory magnezu, przy których można wykonać badanie poziomów magnezu w moczu. Główne objawy to:

• skurcze i drżenia mięśni
• zaburzenia rytmu serca- kołatania, zbyt szybkie tętno
• trudności z koncentracją
• ból i zawroty głowy
• ogólne pogorszenie samopoczucia pacjenta

Magnez w moczu norma

Stężenie magnezu w moczu: 1,4 – 5,9 mmol/l.

Magnez w moczu niski

Wyniki tego badania magnezu w moczu zawsze powinny być interpretowane w połączeniu z badaniem poziomu magnezu w surowicy krwi.

Zbyt niskie wyniki badania magnezu w moczu mogą być wynikiem prostych niedoborów żywieniowych tego pierwiastka. Wiele nawyków związanych z dietą może skutkować niedoborem magnezu – jak chociażby stosowanie restrykcyjnych diet odchudzających czy też zbyt wysokie spożycie kawy, alkoholu i soków owocowych. Przyczyną tej jednostki chorobowej mogą być także zespoły złego wchłaniania magnezu z przewodu pokarmowego, stany po operacji jelit oraz biegunki.

Niedobór magnezu we krwi może być także spowodowany zbyt dużym wydalaniem go przez nerki- wówczas wyniki badania poziomów magnezu w moczu będą zbyt wysokie. Nadmierna utrata magnezu z moczem może być spowodowana przez:

• stosowanie niektórych leków, takich jak np. leków moczopędnych, glikozydów nasercowych
• nadmierne spożywanie soli wraz z pokarmem
• nadużywanie alkoholu
• w przebiegu nadczynności tarczycy
• w przebiegu nadczynności nadnerczy (a szczególnie przy zbyt wysokich poziomach aldosteronu)

Wysoki magnez w moczu

Zbyt wysoki poziom magnezu w wydalanym moczu nie musi jednoznacznie wskazywać na uszkodzenie funkcji nerek – może być wywołany nadmiarem magnezu krążącego we krwi, co jest dość rzadkim stanem. Jeśli już występuje, zazwyczaj wywołany jest nadczynnością przytarczyc – niewielkich gruczołów zlokalizowanych za tarczycą, które odpowiedzialne są za produkcję parathormonu. Hormon ten reguluje gospodarkę mineralną organizmu wpływając na większe uwalnianie (między innymi) magnezu z kości, a co za tym idzie wyższe jego poziomy we krwi.