RDW-CV – co oznacza wspomniany parametr i jakie są jego normy?

RDV-CV to jeden z parametrów morfologii krwi, który informuje o tym, czy (i ewentualnie w jaki sposób) rozmiar krwinek czerwonych w pobranej próbce różni się od standardowego rozmiaru erytrocytów. Zazwyczaj RDW-CV jest brany pod uwagę w diagnostyce niedokrwistości, choć oczywiście może pomóc w rozpoznaniu także innych chorób, objawiających się patologiami w zakresie rozmiaru, liczby czy dojrzałości krwinek czerwonych. Kiedy należy zbadać RDW-CV i jak interpretuje się jego wynik?

Czym jest RDW-CV? Norma parametru

Parametr określany jako RDW-CV jest współczynnikiem zmienności rozkładu objętości erytrocytów (z angielskiego – red blood cell distribution width – coefficient of variation). W praktyce określa on po prostu stosunek objętości erytrocytów znajdujących się w pobranej próbce krwi do standardowej objętości erytrocytu. Wynik wyrażany jest w procentach, a jego norma to 11,5 do 14,5% (wówczas u pacjenta obserwuje się zbliżoną, prawidłową objętość krwinek czerwonych).

 Warto wiedzieć:

Jeśli wyniki badania krwi wykazują odchylenia od normy w zakresie RDW-CV, warto skonsultować się z lekarzem w celu dalszej diagnostyki i ustalenia odpowiedniego planu leczenia.

Obniżone lub podwyższone RDW-CV – interpretacja wyniku

Zarówno obniżenie, jak i podwyższenie parametru RDW-CV w morfologii może oznaczać rozwój choroby lub innego stanu patologicznego w organizmie. Należy tu jednak zaznaczyć, że interpretacja powinna uwzględniać również inne wskaźniki morfologii krwi, ponieważ odchylenie jedynie wartości RDW-CV, bez innych odchyleń, nie ma dużego znaczenia diagnostycznego. Niemniej, wyniki odbiegające od normy mogą być następujące:

• obniżone RDW-CV (a więc poniżej 11,5%) w większości przypadków nie stanowi powodu do niepokoju – zwłaszcza przy braku innych, istotnych odchyleń w badaniu morfologicznym. W praktyce taki wynik oznacza po prostu, że krwinki czerwone u danego pacjenta są do siebie bardziej podobne, niż zwykle w populacji;
• podwyższone RDW-CV (a więc powyżej 14,5%) jednoznacznie wskazuje na wystąpienie anizocytozy – czyli sytuacji, w której obserwuje się duże zróżnicowanie w rozmiarze czerwonych krwinek obecnych w próbce. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy może być niedokrwistość z niedoboru żelaza lub niedokrwistość o innych podłożach (z niedoboru kwasu foliowego czy witaminy B12). Oprócz tego wysokie RDW-CV pojawia się także u pacjentów po krwotokach i transfuzjach oraz u osób cierpiących na choroby krwi i szpiku (w tym nowotwory).

Oczywiście wymienione powyżej schorzenia nie wyczerpują pełnego katalogu przyczyn podniesionego RDW-CV. Aby zdiagnozować problem i zidentyfikować powód, dla którego erytrocyty u danego pacjenta różnią się od siebie w tak dużym stopniu, należy zgłosić się do lekarza i powierzyć mu dokładną analizę oraz interpretację całościowych wyników morfologii krwi.

Jakie są wskazania do zbadania wskaźnika RDW-CV i do wykonania pełnej morfologii krwi?

Badanie parametru RDW-CV wykonuje się w ramach pełnej morfologii krwi (a więc nie zleca się go samodzielnie, jako pojedyncze badanie). Wskazań do przeprowadzenia badań krwi jest wiele, choć te związane z omawianym w tekście parametrem to zazwyczaj podejrzenie rozwoju anemii (niedokrwistości) lub poważniejszych chorób krwi, przebiegających z patologiami w obrębie erytrocytów (na przykład w zakresie zawartości hemoglobiny w czerwonych krwinkach, ich rozmiaru czy liczby).

Objawy, które powinny skłonić pacjenta do wizyty u lekarza w celu wykluczenia lub potwierdzenia rozwoju niedokrwistości obejmują przede wszystkim bladość powłok skórnych, osłabienie organizmu i uciążliwą senność w ciągu dnia, uczucie ciągłego zmęczenia, duszności oraz szybką męczliwość (zwłaszcza po lekkim wysiłku fizycznym).