Borelioza – objawy, przyczyny, leczenie i trudności diagnostyczne​

Paulina Koziorzemska 16 marca 2025 (Aktualizacja: 20 sierpnia 2026) Przeczytasz w 5 minut
Borelioza – objawy, przyczyny, leczenie i trudności diagnostyczne​
Spis treści

Borelioza jest wielonarządową chorobą wywoływaną przez krętki z rodzaju Borrelia burgdorferi sensu lato, przenoszone głównie przez kleszcze z rodzaju Ixodes. Diagnostyka choroby jest trudna ze względu na specyfikę bakterii, ale kluczowa, gdyż skuteczność leczenia zależy od wczesnego rozpoznania. Wykonanie badania w kierunku boreliozy jest zalecane po 4-6 tygodni od ukąszenia kleszcza lub po pojawieniu się pierwszych charakterystycznych objawów tj. rumienia wędrującego, bóli stawów czy zaburzeń neurologicznych.

Borelioza – objawy, przyczyny, leczenie i trudności diagnostyczne​ 1

Borelioza z Lyme w Polsce

Bakteria wywołująca chorobę została wyizolowana dopiero w 1982 r. przez Williego Burgdorfer’a i nazwana jego nazwiskiem. Było to zwieńczenie badań prowadzonych nad tajemniczą chorobą z Old Lyme (Connecticut, USA), przebiegającą z zapaleniem stawów, głównie u dzieci.

W Polsce po raz pierwszy opis przypadku rumienia wędrującego został przedstawiony przez Rosnera w 1948 r., natomiast zachorowania na boreliozę z Lyme zaczęto rozpoznawać dopiero od lat 80. XX wieku. Borelioza z Lyme podlega obowiązkowi zgłoszenia do służb sanitarnych od 1996 r. Liczba zachorowań systematycznie wzrasta, co niekoniecznie oznacza rzeczywisty wzrost częstości występowania choroby. Z pewnością na częstsze rozpoznawanie ma również wpływ większa świadomość objawów i lepsza dostępność diagnostyki.

Wykres: Borelioza z Lyme w Polsce - liczba przypadków

Jakie kleszcze przenoszą boreliozę?

Na świecie występuje wiele gatunków kleszczy. W Polsce najważniejszym wektorem bakterii wywołującej boreliozę jest kleszcz pospolity (Ixodes ricinus), jednak choroba nie rozwija się u każdego ugryzionego.

Co warto wiedzieć o ryzyku zakażenia?

  • Nie każdy kleszcz (osobnik dorosły, larwa, nimfa) jest zakażony – dotyczy to tylko 6–20% kleszczy.
  • Nie zawsze zakażony kleszcz przekaże infekcję – przyjmuje się, że szybkie usunięcie (w ciągu 24 godzin) znacząco zmniejsza ryzyko zakażenia.
  • Infekcja bezobjawowa może skutkować wytworzeniem przeciwciał, które mogą się utrzymywać przez wiele lat – nawet jeśli choroba się nie rozwinie.

Schemat: Ryzyko zakażenia boreliozą po ukąszeniu przez kleszcza

Dlaczego borelioza bywa nazywana „małpą wszystkich chorób”?

Jeszcze w latach 90. XX wieku, ze względu na różnorodny przebieg i mnogość objawów, boreliozę nazywano „małpą wszystkich chorób”. Krętki mogą wywoływać objawy przypominające inne jednostki chorobowe, co znacznie utrudnia diagnostykę i leczenie. Szczególnie problematyczne są zakażenia bezobjawowe lub o niespecyficznych objawach, które nie są kojarzone z ukąszeniem przez kleszcza.

Warto wiedzieć:

  • W Polsce zgłaszanych jest rocznie nawet ponad 20 000 przypadków boreliozy – to jedna z najczęstszych chorób odkleszczowych w Europie.
  • Rumień wędrujący pojawia się tylko u ok. 70–80% zakażonych – jego brak nie wyklucza choroby.
  • Ukąszenie przez kleszcza często pozostaje niezauważone – larwy i nimfy mają tylko 1–2 mm długości.
  • Przeciwciała przeciwko krętkom Borrelia mogą utrzymywać się we krwi wiele lat po przebytej infekcji – nawet jeśli choroba już nie jest aktywna.
  • Wczesne usunięcie kleszcza (w ciągu 24 godz.) może całkowicie zapobiec zakażeniu.

Objawy boreliozy – wczesne i późne fazy

Rumień wędrujący: powiększające się zaczerwienienie o średnicy >5 cm, z centralnym przejaśnieniem, pojawiające się między 6. a 60. dniem od ukąszenia. Jest to najbardziej charakterystyczny objaw, występujący u 70–80% zakażonych. Zmiana skórna ustępuje samoistnie po 3–4 tygodniach.

Objawy ogólne: objawy grypopodobne (gorączka, bóle głowy, mięśni, stawów, zmęczenie). U 40% chorych z rumieniem wędrującym występują równolegle.

Objawy stawowe:

  • Bóle kości, stawów, mięśni i ścięgien mogą pojawić się kilka tygodni po zakażeniu, z długimi okresami remisji. Zwykle asymetryczne – dotyczą kończyn.
  • Nawracające zapalenie stawów, zazwyczaj kolanowych, rzadziej: łokciowych, barkowych, biodrowych, skokowych.
  • Przewlekłe zapalenie stawów – utrzymujące się w jednej lokalizacji przez co najmniej rok.

Objawy neurologiczne (neuroborelioza):

  • Zajęcie nerwów obwodowych – np. splotu barkowego, zapalenia nerwów czaszkowych (nerw twarzowy, trójdzielny, oczny).
  • Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu.
  • Objawy encefalopatii – zaburzenia pamięci, koncentracji, zmiany osobowości, depresja, senność.
  • Objawy neuropatii czuciowej – parestezje, drętwienia, bóle korzeniowe.

Zapalenie mięśnia sercowego (Lyme carditis):

Dotyczy 8–10% chorych. Zwykle prowadzi do zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (bloków AV).

Inne zmiany skórne:

  • Pseudochłoniak boreliozowy – sino-czerwony guzek, pojawiający się kilka tygodni po ukąszeniu, najczęściej w okolicach małżowin usznych, nosa i brodawek sutkowych.
  • Przewlekłe zanikowe zapalenie skóry kończyn – cienka, prześwitująca skóra, pojawia się wiele lat po zakażeniu (nawet po 10 latach), głównie na kończynach dolnych.

Objawy późniejsze mogą obejmować:

  • Zapalenie stawów
  • Neuroboreliozę
  • Zapalenie mięśnia sercowego
  • Zmiany skórne (np. przewlekłe zanikowe zapalenie skóry)

Diagnostyka boreliozy – jakie badania wykonać?

Diagnostyka boreliozy opiera się na badaniach serologicznych:

  • Test ELISA lub CLIA – wysoka czułość w Synevo wykonujemy test CLIA
  • Test Western-Blot – wysoka swoistość

Badanie metodą WesternBlot wykonuje się po uzyskaniu wyniku dodatniego lub granicznego w teście przesiewowym ELISA lub CLIA.

W niektórych przypadkach stosuje się test LTT (transformacji limfocytów), który pomaga ocenić aktywność odpowiedzi komórkowej i monitorować skuteczność leczenia.

Schemat badania serologicznego

Leczenie boreliozy – metody i wyzwania

Leczenie trwa od 14 do 28 dni i obejmuje antybiotykoterapię takimi substancjami jak: doksycyklina, amoksycylina, cefuroksym. Skuteczność terapii przy wczesnym wdrożeniu sięga 90%.

U niektórych pacjentów po przebytym leczeniu mogą utrzymywać się objawy choroby, tzw. zespół poboreliozowy.

Profilaktyka – jak chronić się przed kleszczami?

  • Noszenie odzieży ochronnej
  • Stosowanie repelentów
  • Oglądanie skóry po spacerze
  • Szybkie usuwanie kleszcza

Podsumowanie – kluczowe informacje

  • Borelioza to choroba o wielu twarzach – może naśladować inne schorzenia
  • Rumień wędrujący to charakterystyczny, ale nie zawsze obecny objaw
  • Badania serologiczne (ELISA/CLIA + Western-Blot) to standard
  • Wczesna diagnoza i leczenie zwiększają szanse na pełne wyleczenie
Paulina Koziorzemska
Autor
Paulina Koziorzemska
Młodszy asystent Diagnostyki Laboratoryjnej
Diagnosta laboratoryjny z doświadczeniem w diagnostyce specjalistycznej, obejmującej autoimmunologię, badania wykonywane metodą ELISA oraz diagnostykę w pracowni białek i badań klinicznych. Na co dzień wykorzystuję wiedzę analityczną i praktyczne umiejętności, dbając o najwyższe standardy jakości oraz rzetelność wyników, które wspierają proces diagnostyczny i terapię pacjentów. Jestem zaangażowana w rozwój zawodowy, chętnie pracuję z nowoczesnymi technologiami i stale poszerzam kompetencje w zakresie medycyny laboratoryjnej, aby zapewniać najwyższą jakość wykonywanych badań.

Bibliografia

  1. Center of Disease Control and Prevention (CDC), European Center of Disease Control and Prevention (ECDC)
  2. EUCALB European Concerted Action on Lyme Borreliosis
  3. Diagnostyka i leczenie Boreliozy z Lyme. Zalecenia Polskiego Towarzystwa Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych. Przegl Epidemiol. 2008;62(1):193-9.
  4. Infectious Diseases Society of America (IDSA) The Clinical Assessment, Treatment, and Prevention of Lyme Disease, Human Granulocytic Anaplasmosis, and Babesiosis: Clinical Practice Guidelines by the Infectious Diseases Society of America, 2007
  5. European Federation of Neurological Societies (EFNS) Guidelines on the diagnosis and management of European Lyme neuroborreliosis 2010

Zamów rozmowę

Sprawdzanie godzin pracy...