Od 20 lat badamy Twoją krew.
Pakiet badań – alergiczny inhalacyjny/oddechowy (20 alergenów) jest przeznaczony dla osób z objawami alergii wziewnych, takimi jak alergiczny nieżyt nosa, astma alergiczna czy atopowe zapalenie skóry. Badania te pozwalają na ocenę stężenia immunoglobuliny IgE oraz wykryć swoiste IgE skierowane przeciwko 20. najczęściej spotykanym alergenom wziewnym.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 10 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Pamiętaj o prawidłowym przygotowaniu do pobrania krwi:
Cena pakietu badań - alergiczny inhalacyjny/oddechowy (20 alergenów) waha się od 234,00 zł do 340,00 zł, w zależności od punktu pobrań.
Pakiet alergiczny inhalacyjny (oddechowy) to zestaw badań pomagający sprawdzić, czy objawy takie jak katar, kichanie, kaszel, duszność czy łzawienie oczu mogą mieć podłoże alergiczne. Skupia się on na alergenach wziewnych, czyli tych obecnych w powietrzu, z którymi mamy codzienny kontakt.
W skład pakietu wchodzą badania:
Wyniki mogą pomóc ocenić, czy objawy mogą mieć związek z uczuleniem na któryś z badanych alergenów. Pełna lista 20 alergenów uwzględnionych w badaniu obejmuje:
W pakiecie alergicznym uwzględniony jest też marker CCD – swoiste przeciwciała IgE skierowane przeciwko tzw. determinantom węglowodanowym o reaktywności krzyżowej. Marker ten pełni przede wszystkim funkcję pomocniczą: ułatwia odróżnienie rzeczywistego uczulenia od reakcji krzyżowych.
Pakiet badań na alergie wziewne warto wykonać, gdy organizm wysyła sygnały, że może reagować nadwrażliwie na alergeny obecne w powietrzu. Zastanów się nad wykonaniem badania, jeśli zauważasz u siebie:
Pakiet jest szczególnie pomocny także:
Wczesne rozpoznanie alergii pozwala lepiej kontrolować objawy i ograniczyć kontakt z czynnikami, które je wywołują.
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta. Materiał jest następnie przekazywany do laboratorium diagnostycznego.
Warto mieć świadomość, że dokładne zakresy referencyjne mogą się różnić między laboratoriami ze względu na stosowanie różnych metod analitycznych.
Interpretacja stężenia swoistych IgE zgodnie ze standardami Polskiego Towarzystwa Alergologicznego jest następująca:
| Klasa swoistego IgE | Stężenie s-IgE kU/l | Interpretacja |
| 0 | < 0,35 | wynik negatywny |
| 1 | 0,35 – < 0,7 | wynik niski |
| 2 | 0,7 – < 3,5 | wynik umiarkowany |
| 3 | 3,5 – < 17,5 | wynik wysoki |
| 4 | 17,5 – < 50 | wynik bardzo wysoki |
| 5 | 50 – < 100 | wynik bardzo wysoki |
| 6 | ≥ 100 | wynik bardzo wysoki |
U zdrowych dorosłych stężenie IgE całkowitego zazwyczaj nie przekracza 100 kU/l. Jednak zakres referencyjny zależy m.in. od wieku i metody oznaczenia, dlatego należy kierować się informacjami podanymi na wyniku.
W kontekście alergii najważniejszym parametrem w morfologii krwi są eozynofile – za prawidłowy poziom eozynofilów często uznaje się 50–500/µl.
Interpretacja wyniku CCD:
Wynik należy zawsze skonsultować z lekarzem. W praktyce interpretacja zależy nie tylko od wyników badań, ale także od objawów i wywiadu medycznego.
Niskie stężenie IgE całkowitego nie wyklucza alergii. W alergiach wziewnych samo IgE całkowite ma jednak ograniczoną wartość diagnostyczną, bo może być niskie mimo obecności objawów alergii. Dlatego większe znaczenie w ocenie uczulenia na konkretne antygeny mają przeciwciała swoiste.
W przypadku swoistych IgE niski wynik najczęściej oznacza brak wykrywalnej uczuleniowej odpowiedzi na dany alergen wziewny. Nie wystarcza to jednak, by całkowicie wykluczyć alergię wziewną – zwłaszcza jeśli występują charakterystyczne objawy.
Jeśli swoiste IgE są niskie, a objawy typowe, lekarz może rozważyć dalszą diagnostykę w kierunku innych mechanizmów lub przyczyn dolegliwości.
Niskie stężenie przeciwciał IgE zazwyczaj świadczy o braku uczulenia na dany alergen. Nie wyklucza jednak alergii na inne alergeny ani innych możliwych przyczyn objawów.
Możliwe przyczyny utrzymywania się objawów mimo ujemnego wyniku to:
Wysokie IgE swoiste najczęściej oznacza, że organizm wytworzył przeciwciała przeciw konkretnemu alergenowi, więc wynik wskazuje na uczulenie na daną substancję. Oznacza to, że układ odpornościowy „rozpoznaje” określony alergen jako zagrożenie i uruchamia reakcję alergiczną. Wyższe stężenie swoistych IgE może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej, jednak nie pozwala samo w sobie określić jej nasilenia ani przewidzieć ciężkości objawów.
Zdarza się też, że dodatni wynik nie oznacza od razu ciężkiej alergii, tylko kontakt organizmu z alergenem i uczulenie o różnym nasileniu. Dlatego wynik należy interpretować w kontekście objawów.
Wysoki poziom przeciwciał IgE całkowitego i eozynofilów w morfologii krwi najczęściej kojarzy się z alergią, ale nie jest jej jedyną przyczyną. Taki wynik może też pojawiać się w:
Jeśli pacjent ma objawy alergii wziewnej, wysoki poziom IgE i eozynofilów wspiera podejrzenie alergicznego tła dolegliwości. Jeśli jednak symptomy nie pasują do alergii albo wynik jest nietypowy, warto rozszerzyć diagnostykę, bo przyczyna może być inna niż uczulenie.
Objawy alergii wziewnych najczęściej dotyczą nosa, oczu, gardła, skóry i dróg oddechowych. Mogą przypominać przeziębienie, ale zwykle trwają dłużej, nasilają się po kontakcie z alergenem i zazwyczaj nie towarzyszy im typowa infekcja z gorączką (o ile obydwie sytuacje nie występują jednocześnie).
Do typowych objawów alergii oddechowych należą:
Alergia wziewna może dawać również objawy skórne:
Nieleczone lub niewłaściwie kontrolowane objawy alergii mogą utrzymywać się i pogarszać jakość życia. U części osób z alergią nieżyt nosa współistnieje również z astmą.
Oprócz przeciwciał swoistych warto oznaczyć IgE całkowite i morfologię, bo dają one szerszy obraz tego, co dzieje się w organizmie. Swoiste IgE pokazują, na który alergen pacjent reaguje.
Morfologia pomaga ocenić ogólny stan zdrowia i może ujawnić cechy towarzyszące alergii, zwłaszcza eozynofilię, czyli zwiększoną liczbę eozynofilów. Taki wynik bywa pomocną wskazówką, że w organizmie może toczyć się proces alergiczny albo zapalny. Badanie nie rozstrzyga o rodzaju alergii, ale może wesprzeć lekarza w całościowej ocenie objawów i odróżnieniu alergii od innych przyczyn dolegliwości.
W odróżnieniu od zwykłego przeziębienia objawy alergii wziewnej zwykle nie ustępują po kilku dniach i często wracają w tych samych sytuacjach, na przykład w sezonie pylenia albo podczas sprzątania. Typowe jest też to, że dolegliwości nasilają się po kontakcie z konkretnym alergenem, np. pyłkami, kurzem lub sierścią zwierząt. Alergii często nie towarzyszy gorączka, która jest charakterystycznym objawem infekcji.
Nie. O potrzebie terapii decyduje przede wszystkim to, czy uczulenie wiąże się z występowaniem objawów po kontakcie z danym alergenem. U niektórych osób dodatni wynik może oznaczać jedynie tzw. uczulenie bezobjawowe – organizm rozpoznaje alergen, ale kontakt z nim nie wywołuje zauważalnych dolegliwości.
W Polsce sezon pylenia rozpoczyna się zwykle już w lutym, kiedy pylić zaczynają leszczyna i olcha. Wiosną, szczególnie w kwietniu, jednym z najważniejszych alergenów jest brzoza, której pyłki często odpowiadają za objawy alergicznego kataru i zapalenia spojówek. Sezon pylenia większości drzew liściastych trwa do połowy maja. Od maja do lipca dominują pyłki traw i zbóż, które należą do najczęstszych przyczyn sezonowych alergii wziewnych. W sierpniu i wrześniu największe stężenia osiągają pyłki chwastów, zwłaszcza bylicy.
Warto jednak pamiętać, że dokładny okres i intensywność pylenia mogą różnić się w zależności od pogody, regionu Polski oraz aktualnych warunków atmosferycznych.