Od 20 lat badamy Twoją krew.
IgE to przeciwciało, którego poziom wzrasta w odpowiedzi na kontakt z alergenem lub przy zakażeniu pasożytniczym. Oznaczenie całkowitego IgE służy jako pomoc w diagnostyce alergii i chorób atopowych.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Badanie nie wymaga bycia na czczo – tuż przed pobraniem możesz wypić trochę wody, aby uniknąć odwodnienia.
Najlepiej zgłosić się na badanie rano, między 7:00 a 10:00. Pora dnia może wpływać na wynik, dlatego jeśli krew zostanie pobrana później, warto uwzględnić to przy interpretacji.
Przed wejściem do gabinetu odpocznij około 15 minut, by ustabilizować tętno i ciśnienie.
Chociaż badanie zazwyczaj nie wymaga odstawiania leków przeciwhistaminowych, to poinformuj personel o innych stosowanych lekach, suplementach i preparatach ziołowych.
IgE całkowite to białko krążące w surowicy krwi, które bierze udział w reakcjach alergicznych oraz w odpowiedzi immunologicznej na zakażenie robakami pasożytniczymi.
Gdy organizm po raz pierwszy zetknie się z alergenem – na przykład pyłkiem traw czy sierścią kota – układ odpornościowy nie reaguje jeszcze gwałtownie. Zamiast tego „zapamiętuje” nieznany mu wcześniej czynnik i uczy się go rozpoznawać. W tym czasie komórki odpornościowe produkują specjalnie dopasowane przeciwciała IgE, które przyczepiają się do powierzchni komórek alarmowych – mastocytów. Cały ten etap przebiega bezobjawowo i nazywa się uczuleniem – człowiek nie czuje nic niepokojącego, choć jego układ immunologiczny jest już „gotowy do reakcji”.
Do objawów dochodzi dopiero przy kolejnym kontakcie z tym samym alergenem. Tym razem alergen trafia bezpośrednio na wcześniej przyczepione do mastocytów IgE, co działa jak wyzwalacz: mastocyty natychmiast uwalniają zgromadzone substancje chemiczne: przede wszystkim histaminę i leukotrieny.
Badanie IgE całkowitego zaleca się przy podejrzeniu chorób alergicznych lub atopowych, a także gdy przy braku objawów alergii zachodzi podejrzenie zakażenia pasożytniczego.
O wykonaniu najczęściej decyduje lekarz po uwzględnieniu informacji uzyskanych podczas wywiadu medycznego.
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta. Z Punktu Pobrań materiał trafia bezpośrednio do laboratorium, gdzie analizują go diagności laboratoryjni.
Zgodnie ze standardami Polskiego Towarzystwa Alergologicznego u zdrowych dorosłych stężenie IgE zazwyczaj nie przekracza 100 kU/l.
Zakresy wartości referencyjnych mogą się różnić w zależności od laboratorium – wynik należy zawsze interpretować w odniesieniu do norm podanych przez laboratorium wykonujące badanie oraz skonsultować z lekarzem, najlepiej alergologiem.
Niskie stężenie immunoglobuliny E (IgE) zazwyczaj wskazuje, że w organizmie nie toczy się reakcja alergiczna – co zwykle interpretuje się jako wynik prawidłowy, ponieważ to właśnie IgE odpowiada za większość klasycznych alergii.
Trzeba jednak pamiętać, że niski poziom IgE nie wyklucza alergii, zwłaszcza tych przebiegających bez udziału IgE ani nietolerancji pokarmowych.
Jeśli objawy się utrzymują, warto kontynuować diagnostykę, np. wykonać badanie IgE swoistego lub rozważyć testy skórne.
Niski poziom przeciwciał IgE to wynik pożądany (chociaż bardzo rzadko może wystąpić w niedoborach odporności).
Podwyższone stężenie IgE całkowitego sugeruje, że w organizmie toczy się reakcja alergiczna. Przyczynami podwyższonego stężenia IgE mogą być:
Objawy podwyższonego poziomu immunoglobulin klasy E będą się różnić w zależności od dolegliwości, która powoduje ich wzrost. Najczęściej są to charakterystyczne objawy alergii: świąd, katar, łzawienie oczu, pokrzywka, duszność lub obrzęk.
IgE całkowite mierzy ogólny poziom przeciwciał IgE we krwi – daje sygnał, że w organizmie może toczyć się reakcja alergiczna, ale nie wskazuje, na co konkretnie. IgE swoiste pozwala natomiast wykryć przeciwciała skierowane przeciwko konkretnemu alergenowi – np. pyłkowi brzozy, sierści kota czy orzechom.
Nie zawsze. Istnieją alergie przebiegające bez udziału IgE, a także nietolerancje pokarmowe, które nie podnoszą poziomu tych przeciwciał. Jeśli objawy sugerujące alergię się utrzymują, a wynik IgE całkowitego jest w normie, lekarz może zlecić dalszą diagnostykę – IgE swoiste lub testy skórne.