Od 20 lat badamy Twoją krew.
Badanie homocysteiny to test krwi oceniający stężenie aminokwasu, którego podwyższony poziom (hiperhomocysteinemia) jest uznanym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, udaru mózgu oraz powikłań ciążowych. Badanie jest szczególnie zalecane przy podejrzeniu niedoborów witaminy B6, B12 i kwasu foliowego, a także przy ocenie ryzyka miażdżycy i żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 3 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Dobre przygotowanie do badania sprawia, że wynik jest wiarygodny, a lekarz może precyzyjniej ocenić Twoje zdrowie. To tylko kilka prostych kroków przed pobraniem krwi – warto je wykonać, żeby nie musieć powtarzać badania i uniknąć niepotrzebnego stresu:
Homocysteina jest aminokwasem siarkowym niepochodzącym bezpośrednio z diety, lecz powstającym w organizmie wyłącznie jako produkt pośredni metabolizmu metioniny. W prawidłowych warunkach jest na bieżąco usuwana przez dwa konkurujące szlaki metaboliczne: remetylację i transsulfurację.
Gdy jeden lub oba szlaki są upośledzone, wskutek niedoboru witamin lub defektów genetycznych, homocysteina gromadzi się we krwi. Jej podwyższone stężenie uszkadza śródbłonek naczyń, nasila utlenianie LDL oraz sprzyja zakrzepicy.
Badanie jest zalecane w następujących sytuacjach:
Do badania pobierana jest krew żylna z żyły łokciowej. Pobranie jest szybkie i standardowe. Materiał trafia do laboratorium, gdzie oznaczane jest stężenie homocysteiny w osoczu. Badanie wykonuje się na czczo — jest to warunek konieczny dla wiarygodnego wyniku.
Wartości referencyjne dla stężenia tego aminokwasu we krwi różnią się w zależności od metod analitycznych wykorzystywanych przez laboratoria diagnostyczne.
Swój wynik zawsze konsultuj z lekarzem, który oceni Twoją indywidualną sytuację kliniczną.
Za nadmiar homocysteiny najczęściej odpowiadaja:
Hiperhomocysteinemia przez długi czas może przebiegać bezobjawowo. Gdy jednak poziom homocysteiny w organizmie jest długotrwale podwyższony, może prowadzić m.in. do:
Tak, i właśnie w takiej sytuacji badanie homocysteiny ma szczególną wartość. Homocysteina jest niezależnym czynnikiem ryzyka chorób serca i naczyń krwionośnych, co oznacza, że działa szkodliwie samodzielnie, bez względu na poziom cholesterolu czy ciśnienie tętnicze. Jej podwyższony poziom uszkadza ściany naczyń krwionośnych od środka, sprzyjając powstawaniu blaszek miażdżycowych i zakrzepów. Dlatego osoba z idealnym cholesterolem i prawidłowym ciśnieniem może mieć jednocześnie podwyższoną homocysteinę i nieświadomie narażać się na zwiększone ryzyko zawału lub udaru. Szczególnie warto zbadać homocysteinę, gdy w rodzinie zdarzały się choroby serca lub udary mózgu w stosunkowo młodym wieku.
Niekoniecznie, i jest to dobra wiadomość. Najczęstszą przyczyną podwyższonego poziomu homocysteiny są niedobory witamin z grupy B, a konkretnie witaminy B6, B12 i kwasu foliowego. W takich przypadkach uzupełnienie tych witamin, zarówno poprzez zmianę diety, jak i suplementację, potrafi skutecznie obniżyć poziom homocysteiny do normy, bez konieczności przyjmowania leków. Warto też ograniczyć palenie tytoniu i zadbać o odpowiednio zbilansowaną dietę, bogatą w warzywa liściaste, produkty pełnoziarniste i chude białko. Decyzję o sposobie leczenia zawsze podejmuje lekarz po zapoznaniu się z pełnym obrazem zdrowia pacjenta.
Tak, jest to jedno z badań, które warto wykonać jeszcze przed zajściem w ciążę. Podwyższony poziom homocysteiny u kobiety w ciąży jest powiązany ze zwiększonym ryzykiem poronień, wad cewy nerwowej u dziecka, stanu przedrzucawkowego oraz innych powikłań ciążowych. Co ważne, wady cewy nerwowej rozwijają się już we wczesnych tygodniach ciąży, często zanim kobieta w ogóle wie, że jest w ciąży. Dlatego wykrycie i obniżenie poziomu homocysteiny jeszcze przed ciążą, na przykład poprzez uzupełnienie kwasu foliowego i witaminy B12, daje realną szansę na zmniejszenie ryzyka tych powikłań i lepszy start dla dziecka.
By obniżyć jej poziom warto wprowadzić do codziennego jadłospisu zielone warzywa liściaste, rośliny strączkowe, jaja, podroby, nabiał, buraki i szpinak, a także niektóre orzechy i pestki (np. siemię lniane, nasiona chia czy orzechy włoskie). Część tych produktów jest bogata w foliany, inne w betainę, a część jest źródeł kwasów omega-3.
Powrót do prawidłowego poziomu homocysteiny we krwi opiera się głównie na suplementacji witaminami z grupy B (B9, B12, B6), modyfikacji diety i stylu życia (odstawienie używek, aktywność fizyczna).
Przed wdrożeniem suplementacji skonsultuj się z lekarzem, żeby dobrać optymalne dla Ciebie dawki.