Od 20 lat badamy Twoją krew.
Zonulina to białko, które reguluje przepuszczalność bariery jelitowej, czyli kontroluje to, co ze światła jelita przedostaje się do krwiobiegu. Badanie zonuliny w kale pomaga sprawdzić, czy ściana jelita cienkiego jest szczelna i pracuje prawidłowo. Podwyższony poziom zonuliny jest markerem tzw. zespołu nieszczelnego jelita (ang. Leaky Gut Syndrome), a wynik interpretuje się zawsze w połączeniu z obrazem klinicznym i innymi badaniami układu pokarmowego.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 14 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Do badania zonuliny w kale nie trzeba specjalnych przygotowań dotyczących diety ani bycia na czczo, ponieważ materiałem do analizy jest próbka kału, a nie krew.
Próbkę kału należy pobrać do specjalnego pojemnika, który można wziąć z Punktu Pobrań. Pobranie wykonuje się po naturalnym wypróżnieniu, pobierając próbkę wielkości orzecha włoskiego lub laskowego za pomocą łopatki dołączonej do pojemnika.
Próbka nie może mieć kontaktu z wodą toaletową ani z moczem. Pojemnik należy szczelnie zamknąć, opisać datą i godziną pobrania, a następnie jak najszybciej dostarczyć do laboratorium.
Zonulina jest białkiem produkowanym przez komórki nabłonka jelita cienkiego (enterocyty). Jej głównym zadaniem jest regulowanie szczelności tzw. ścisłych połączeń (ang. tight junctions), czyli mikroskopijnych „szwów” łączących sąsiednie komórki jelitowe.
W praktyce klinicznej oznaczenie zonuliny w kale traktuje się jako marker oceniający integralność bariery jelitowej. Parametr ten jest pomocny w diagnostyce stanów, w których ściana jelita traci swoją szczelność, co może prowadzić do przenikania do krwi substancji, które normalnie nie powinny się tam znajdować.
Oznaczenie zonuliny w kale zaleca się osobom, u których podejrzewa się lub monitoruje:
Regularna kontrola poziomu zonuliny pomaga ocenić, czy zastosowana dieta lub leczenie przynoszą efekty i czy bariera jelitowa ulega odbudowie.
Zonulina odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu prawidłowej przepuszczalności bariery jelitowej. Reguluje ona przepływ wody, jonów i składników odżywczych pomiędzy światłem jelita a krwioobiegiem. Dzięki temu do krwi trafiają tylko właściwie przetrawione substancje odżywcze, a drobnoustroje, toksyny i nierozłożone cząsteczki pokarmowe pozostają w świetle jelita.
Gdy poziom zonuliny wzrasta, ścisłe połączenia między komórkami jelitowymi rozluźniają się, a bariera jelitowa staje się nadmiernie przepuszczalna. Przez „nieszczelną” ścianę jelita do krwi mogą przedostawać się substancje wywołujące reakcje zapalne i immunologiczne w całym organizmie.
Sam proces pobrania materiału odbywa się w warunkach domowych. Pacjent samodzielnie pobiera próbkę kału do specjalnego pojemnika, który można wziąć z Punktu Pobrań. Pojemnik z opisaną próbką należy następnie dostarczyć do punktu pobrań lub laboratorium zgodnie z instrukcją, gdzie następnie próbka jest analizowana.
Warto zadbać o zróżnicowaną dietę bogatą w błonnik, warzywa, owoce i fermentowane produkty mleczne wspierające mikrobiotę jelit. Wytyczne naukowe zalecają ograniczenie żywności wysoko przetworzonej, bogatej w cukry proste i sztuczne dodatki. Wskazana jest również regularna aktywność fizyczna, odpowiednia ilość snu oraz ograniczenie przewlekłego stresu, który negatywnie wpływa na skład mikrobioty i szczelność bariery jelitowej.
Tak. Gluten, czyli białko obecne w pszenicy, życie i jęczmieniu, może stymulować wydzielanie zonuliny zarówno u osób chorych na celiakię, jak i u osób zdrowych. U osób z nadwrażliwością na gluten prowadzi to do przejściowego rozluźnienia ścisłych połączeń jelitowych i zwiększenia przepuszczalności bariery.
Tak. Stopień i tempo regeneracji bariery jelitowej zależy przede wszystkim od usunięcia czynnika ją uszkadzającego, czyli np. wyeliminowania nietolerowanych pokarmów, leczenia infekcji, redukcji stresu lub odstawienia szkodliwych leków. Odpowiednia dieta i probiotykoterapia dobrana przez specjalistę mogą wspierać ten proces, ale nie zastąpią leczenia przyczynowego.