Od 20 lat badamy Twoją krew.
Gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus) to bakteria, którą bezobjawowo nosi w nosie nawet 30% zdrowej populacji. Nosicielstwo samo w sobie nie jest chorobą, jednak w sytuacjach obniżonej odporności, po zabiegach operacyjnych lub u pacjentów hospitalizowanych bakteria może przedostać się do organizmu i wywołać poważne zakażenia.
Posiew wymazu z nosa pozwala stwierdzić, czy pacjent jest nosicielem gronkowca złocistego — i w razie potrzeby wdrożyć profilaktyczną dekolonizację przed zabiegiem, co znacząco zmniejsza ryzyko zakażenia pooperacyjnego.
Posiew to badanie mikrobiologiczne — jałowym wymazem pobierany jest materiał z przedsionka nosa, który następnie trafia do laboratorium. W laboratorium materiał namnażany jest na podłożach hodowlanych, a ewentualne kolonie bakteryjne identyfikowane są gatunkowo. Jeśli wyrosną kolonie gronkowca złocistego, wykonywany jest antybiogram — ocena wrażliwości bakterii na antybiotyki, informująca o tym, czy mamy do czynienia ze szczepem wrażliwym (MSSA) czy opornym na metycylinę (MRSA).
Pobranie wymazu jest szybkie i bezbolesne. Personel medyczny wprowadza jałowy wacik do przedsionka nosa i delikatnie pobiera wymaz z błony śluzowej. Procedura trwa kilkanaście sekund. Materiał trafia do laboratorium, gdzie hodowany jest na podłożach mikrobiologicznych. Ze względu na czas hodowli bakterii czas oczekiwania na wynik jest dłuższy niż przy standardowych badaniach krwi.