Od 20 lat badamy Twoją krew.
Badanie przeciwciał IgG przeciwko Toxoplasma gondii to serologiczny test z krwi, który pozwala ocenić, czy pacjent miał kontakt z pasożytem. Jest ono nieodłącznym elementem diagnostyki toksoplazmozy, szczególnie u kobiet w ciąży i osób z zaburzeniami odporności.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 2 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Badanie nie musi być wykonywane na czczo.
Nie ma konieczności odstawiania leków przed badaniem, chyba że lekarz zleci inaczej.
Toksoplazmoza jest zakaźną chorobą odzwierzęcą wywołaną przez wewnątrzkomórkowego pasożyta pierwotniakowego Toxoplasma gondii.
Żywicielem ostatecznym T. gondii jest kot domowy i inne kotowate, które wydalają oocysty z kałem do środowiska. Człowiek zaraża się głównie przez:
Toksoplazmoza może być wrodzona lub nabyta.
W odpowiedzi na zarażenie T. gondii układ immunologiczny wytwarza kilka klas immunoglobulin: jako pierwsze pojawiają się IgM (już 1–2 tygodnie po zarażeniu), a następnie IgG, których miano wzrasta stopniowo i osiąga szczyt około 2–3 miesięcy od zakażenia.
Przeciwciała IgG utrzymują się zwykle przez całe życie i stanowią marker przebytego zarażenia (odporności nabytej). Wysoki poziom przeciwciał IgM może sugerować niedawne zakażenie, jednak IgM mogą utrzymywać się w organizmie nawet kilka miesięcy, dlatego często wymagana jest dodatkowa diagnostyka (np. oznaczenie awidności IgG).
Badanie IgG przeciwko Toxoplasma gondii warto wykonać przede wszystkim przy planowaniu ciąży i w ciąży, żeby sprawdzić, czy masz już odporność na toksoplazmozę – brak przeciwciał IgG oznacza brak uodpornienia i konieczność szczególnej profilaktyki (np. w diecie, kontakcie ze zwierzętami).
Oznaczenie IgG jest też pomocne, gdy:
Badanie wykonuje się z surowicy uzyskanej z krwi żylnej pobranej najczęściej z żyły łokciowej.
Ocena badania poziomu przeciwciał IgG zależy od wartości referencyjnych podanych przez dane laboratorium. Ogólne zasady interpretacji:
Warto pamiętać, że w rzadkich przypadkach mogą wystąpić wyniki fałszywie dodatnie lub fałszywie ujemne. Dlatego interpretacji wyniku powinien dokonać lekarz, który w razie wystąpienia wątpliwości diagnostycznych zleci dodatkowe oznaczenie.
U osób z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym choroba najczęściej przebiega bezobjawowo. Gdy objawy się pojawiają, przypominają łagodną mononukleozę zakaźną i ustępują samoistnie w ciągu kilku tygodni.
Możliwe objawy ostrej fazy:
Badanie przeciwciał klasy IgG Toxoplasma gondii u osób z obniżoną odpornością ma kluczowe znaczenie nie dlatego, że diagnozuje nowe zakażenie, lecz dlatego, że pozwala ocenić ryzyko reaktywacji uśpionego pasożyta – stanu potencjalnie śmiertelnego w tej grupie pacjentów.
U osoby zdrowej układ odpornościowy skutecznie kontroluje pasożyta, uniemożliwiając mu przejście w aktywną formę (tachyzoity). Gdy jednak odporność zostaje osłabiona – na skutek choroby (np. AIDS) lub leczenia immunosupresyjnego – cysty mogą się reaktywować, a tachyzoity zaczynają gwałtownie namnażać i niszczyć tkanki.
Badanie przeciwciał IgG Toxoplasma gondii w ciąży jest wskazane, ponieważ pozwala ustalić status immunologiczny kobiety wobec pasożyta – a ta informacja decyduje o tym, czy dziecko jest zagrożone toksoplazmozą wrodzoną.
Jeśli kobieta przed ciążą przebyła toksoplazmozę (IgG dodatnie, IgM ujemne), jest odporna i w zdecydowanej większości przypadków płód nie jest zagrożony – matczyne przeciwciała IgG chronią zarówno ją, jak i rozwijające się dziecko. Niebezpieczna jest wyłącznie sytuacja, gdy do pierwotnego zarażenia dochodzi po raz pierwszy właśnie w trakcie ciąży, bo wówczas pasożyt może przedostać się przez łożysko do płodu.