Od 20 lat badamy Twoją krew.
Test alergiczny Olcha T2 to badanie krwi wykrywające swoiste przeciwciała IgE skierowane przeciwko pyłkowi olchy szarej (Alnus incana), jednego z pierwszych drzew pylących w Polsce każdego roku.
Olcha należy do tej samej rodziny botanicznej co brzoza i leszczyna, co sprawia, że uczulenie na nią jest bardzo często powiązane z uczuleniem na te drzewa. Badanie jest zalecane osobom z nawracającymi corocznie objawami kataru i zapalenia spojówek pojawiającymi się już w lutym i marcu, a więc wcześniej niż w przypadku alergii na brzozę.
Badanie może też posłużyć do kwalifikacji do odczulania na pyłki drzew wczesnych i może być wykonywane u dzieci poniżej 4. roku życia.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi Do 10 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Test alergiczny Olcha T2 nie wymaga specjalnego przygotowania. Należy pamiętać o kilku ważnych zasadach:
Olcha T2 to oznaczenie kodowe stosowane w diagnostyce alergologicznej dla pyłku olchy szarej (Alnus incana) jako alergenu. Olcha jest drzewem wiatropylnym powszechnie rosnącym w Polsce, szczególnie licznie wzdłuż cieków wodnych, na podmokłych łąkach i w lasach łęgowych.
Należy do rodziny brzozowatych i jest jednym z pierwszych drzew, które zaczynają pylić w roku, często już w lutym, a przy łagodnych zimach nawet wcześniej. Jej sezon pylenia zazwyczaj kończy się w marcu lub na początku kwietnia.
Głównym alergenem olchy jest białko Aln g 1, które należy do tej samej grupy białek PR-10 co główny alergen brzozy Bet v 1. Dzięki temu podobieństwu strukturalnemu uczulenie na olchę bardzo często wiąże się z uczuleniem na brzozę i leszczynę, i odwrotnie.
U wielu pacjentów pozytywny wynik testu T2 towarzyszy pozytywnemu wynikowi testu na brzozę (T3) lub leszczynę (T4).
Pyłek olchy nie pełni żadnej fizjologicznej roli w organizmie człowieka. Jest zewnętrznym alergenem środowiskowym wdychanym przez drogi oddechowe podczas sezonu pylenia. U osób nieuczulonych kontakt z pyłkiem olchy nie wywołuje reakcji alergicznych.
U osób uczulonych układ odpornościowy zapamiętuje białka pyłku olchy jako substancje szkodliwe. Przy kolejnym kontakcie z pyłkiem podczas sezonu pylenia reaguje uwolnieniem histaminy i innych substancji zapalnych, wywołując objawy alergiczne.
Olcha produkuje pyłek w dużych ilościach, a ze względu na wczesną porę pylenia, kiedy inne rośliny jeszcze nie kwitną, jej pyłek może dominować w powietrzu i być jedynym alergenem odpowiedzialnym za objawy u uczulonej osoby.
Badanie wykonuje się w Punkcie Pobrań, gdzie personel pobiera próbkę krwi żylnej ze zgięcia łokciowego, tak jak przy standardowym badaniu krwi. Pobrana próbka trafia do laboratorium, gdzie oznaczane jest stężenie swoistych przeciwciał IgE skierowanych przeciwko pyłkowi olchy (alergen T2).
Wyniki badania Olcha T2 są interpretowane według standardowej skali klas swoistych IgE:
| Klasa | Stężenie IgE (kU/l) | Interpretacja |
| 0 | < 0,35 | Wynik ujemny, brak uczulenia |
| 1 | 0,35 – 0,69 | Uczulenie wątpliwe |
| 2 | 0,70 – 3,49 | Uczulenie niskie |
| 3 | 3,50 – 17,49 | Uczulenie umiarkowane |
| 4 | 17,50 – 49,99 | Uczulenie wysokie |
| 5 | 50,00 – 99,99 | Uczulenie bardzo wysokie |
| 6 | ≥ 100,00 | Uczulenie ekstremalnie wysokie |
Pamiętaj, że wartości referencyjne mogą się nieznacznie różnić między laboratoriami ze względu na zastosowane metody analityczne. Interpretację wyników zawsze pozostaw lekarzowi.
Niski lub ujemny poziom swoistych IgE dla pyłku olchy najczęściej oznacza brak uczulenia na ten alergen. Ujemny wynik u osoby z wczesnowiosennymi objawami alergicznymi może wskazywać na to, że ich przyczyną jest inny alergen wczesnowiosenny, np. leszczyna (T4) lub pyłki innych drzew pylących w tym samym czasie. Wynik może być też ujemny u osób przyjmujących leki immunosupresyjne.
Niski lub ujemny poziom swoistych IgE dla olchy oznacza, że pyłek olchy najprawdopodobniej nie jest przyczyną objawów alergicznych pacjenta.
Jeśli mimo ujemnego wyniku wczesnowiosenne objawy utrzymują się, lekarz może zalecić diagnostykę w kierunku uczulenia na leszczynę (T4), brzozę (T3) lub wykonanie szerszego zestawu inhalacyjnego drzew obejmującego wszystkie ważne gatunki wczesnowiosenne.
Wysoki poziom swoistych IgE dla pyłku olchy wskazuje na uczulenie układu odpornościowego na białka tego pyłku. Do najczęstszych przyczyn wzrostu stężenia swoistych IgE dla olchy należą:
Wysoki poziom swoistych IgE dla olchy wiąże się z charakterystycznymi objawami sezonowymi pojawiającymi się wyjątkowo wcześnie w roku, już w lutym i marcu, nierzadko przy śniegu i w zimowych warunkach pogodowych. Najczęstsze objawy to:
Olcha i leszczyna są wyjątkowymi drzewami w polskim klimacie, bo zaczynają pylić jeszcze w środku zimy. Wystarczy kilka dni z temperaturą powyżej zera, by drzewa uwolniły pierwsze pyłki już w lutym, a nawet w styczniu.
Dla alergika wczesnowiosenna alergia jest szczególnie zaskakująca, bo objawy kataru i kichania w lutym są powszechnie mylone z infekcją wirusową.
Jeśli objawy pojawiają się regularnie co roku o tej samej porze roku, nawet przy braku kontaktu z chorymi osobami, warto rozważyć diagnostykę w kierunku uczulenia na olchę lub leszczynę.
Nie zawsze, ale bardzo często. Olcha i brzoza należą do tej samej rodziny botanicznej i mają bardzo podobne białka alergenowe, szczególnie Aln g 1 (olcha) i Bet v 1 (brzoza), które należą do grupy białek PR-10. Układ odpornościowy może reagować na oba alergeny równocześnie, co wynika właśnie z tej strukturalnej zbieżności białek.
U części pacjentów uczulenie na olchę jest wyraźnie silniejsze niż na brzozę lub odwrotnie, natomiast u wielu osób oba testy wychodzą dodatnio. Precyzyjne ustalenie zakresu uczulenia jest ważne przy planowaniu odczulania.
Jeśli objawy pojawiają się wyraźnie w lutym i marcu, gdy pyli olcha, samo badanie T2 może być wystarczającym i ekonomicznym pierwszym krokiem. Jeśli natomiast sezon objawów jest dłuższy i obejmuje też kwiecień, warto rozważyć jednoczesne badanie brzozy (T3) i leszczyny (T4).
Można też od razu wykonać Zestaw inhalacyjny – drzewa (10 alergenów), który w jednym pobraniu oceni uczulenie na wszystkie kluczowe gatunki drzew wiosennych. Wyboru zakresu diagnostyki najlepiej dokonać wspólnie z lekarzem alergologiem.