Od 20 lat badamy Twoją krew.
Badanie albuminy we krwi ocenia stężenie głównego białka osocza, które odpowiada m.in. za utrzymanie prawidłowej objętości krwi i transport wielu substancji (np. hormonów, leków, kwasów tłuszczowych). Dzięki temu wynik badania jest ważnym wskaźnikiem pracy wątroby, nerek, stanu odżywienia oraz ogólnej kondycji organizmu.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Do badania albuminy w surowicy należy zgłosić się na czczo, po co najmniej 8-12 godzinnej przerwie od ostatniego posiłku.
Przed badaniem warto poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wpłynąć na wynik.
Albumina to najliczniej występujące białko osocza krwi, produkowane wyłącznie przez komórki wątroby – jej rozkład następuje w wątrobie, nerkach, jelitach i innych tkankach.
Albumina pełni cztery kluczowe funkcje:
Zazwyczaj badanie wykonuje się, gdy pojawiają się:
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta.
Wartości referencyjne albuminy zależą od wieku, a także od metody i zakresów przyjętych przez konkretne laboratorium.
Wynik powinien być zawsze interpretowany przez lekarza w kontekście danych klinicznych i wyników innych badań laboratoryjnych.
Obniżony poziom albuminy we krwi może wynikać z kilku głównych mechanizmów. Są to najczęściej:
Hipoalbuminemia może długo nie dawać żadnych dolegliwości. Objawy zwykle pojawiają się, gdy poziom albuminy pozostaje niski przez dłuższy czas.
Najczęstsze objawy niskiej albuminy to:
Podwyższony poziom albuminy we krwi zdarza się rzadko i zazwyczaj nie ma dużego znaczenia diagnostycznego.
Najczęstsze przyczyny to:
Wysoka albumina występuje fizjologicznie u dzieci do ok. 3 miesiąca życia.
Sama hiperalbuminemia zazwyczaj nie wywołuje charakterystycznych objawów. Zwykle widoczne są symptomy odwodnienia, które jest jej główną przyczyną:
Gdy wysoka albumina nie jest związana z odwodnieniem, konieczna jest dalsza diagnostyka, prowadzona przez lekarza.
Albumina to oznaczenie stężenia jednego, konkretnego białka. Białko całkowite to suma stężeń wszystkich białek obecnych w surowicy, czyli przede wszystkim albuminy i globulin (w tym immunoglobulin i białek ostrej fazy). Badanie albuminy jest bardziej czułym i specyficznym wskaźnikiem stanu odżywienia i wydolności wątroby.
Badanie albuminy często zlecane jest razem z próbami wątrobowymi (ALT, AST, ALP, GGTP, bilirubina).
Przy podejrzeniu chorób nerek wykonuje się też oznaczenia kreatyniny, eGFR, albuminę w moczu (wskaźnik ACR) i badanie ogólne moczu.
Jeśli celem jest ocena stanu odżywienia, albumina we krwi łączona jest m.in. z białkiem całkowitym, morfologią krwi, elektrolitami.