Badanie albuminy
Material: Krew Kod ICD-9: I09 Symbol: ALB

Badanie albuminy

Material: Krew Kod ICD-9: I09 Symbol: ALB
Pomiar stężenia albuminy we krwi to podstawowe badanie przesiewowe w diagnostyce schorzeń wątroby (np. marskość), nerek (zespół nerczycowy), jelit (utrata białka), skóry, sepsy oraz niedożywienia. Niski poziom sygnalizuje zaburzenia syntezy lub zwiększone straty, będąc cennym wskaźnikiem rokowniczym i wspomagając ocenę stanu odżywienia.
BLIK Visa Mastercard Apple Pay Google Pay

Od 20 lat badamy Twoją krew.

4.7 / 5

200 000+ zadowolonych Pacjentów
Badanie w pigułce

Krótki opis badania

Badanie albuminy we krwi ocenia stężenie głównego białka osocza, które odpowiada m.in. za utrzymanie prawidłowej objętości krwi i transport wielu substancji (np. hormonów, leków, kwasów tłuszczowych). Dzięki temu wynik badania jest ważnym wskaźnikiem pracy wątroby, nerek, stanu odżywienia oraz ogólnej kondycji organizmu.

Czas oczekiwania na wynik

Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.

Jak odebrać wynik?

  1. Na koncie my.synevo.pl. Wszystkie wyniki w jednym miejscu i powiadomienie.
  2. Online przy użyciu jednorazowego kodu (ważny 60 dni).
  3. W Punkcie Pobrań, w którym robiłeś/aś badanie. Przyjdź z kodem i dokumentem tożsamości.

Jak przygotować się do badania?

Do badania albuminy w surowicy należy zgłosić się na czczo, po co najmniej 8-12 godzinnej przerwie od ostatniego posiłku. 

Przed badaniem warto poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wpłynąć na wynik.

Czym jest albumina?

Albumina to najliczniej występujące białko osocza krwi, produkowane wyłącznie przez komórki wątroby – jej rozkład następuje w wątrobie, nerkach, jelitach i innych tkankach.

Rola w organizmie

Albumina pełni cztery kluczowe funkcje:

  • utrzymanie ciśnienia onkotycznego – albumina zapobiega nadmiernemu wypływowi płynów z naczyń krwionośnych do przestrzeni międzykomórkowej, chroniąc przed obrzękami;
  • transport substancji – jest głównym nośnikiem hormonów (tyroksyna, kortyzol), kwasów tłuszczowych, leków (antybiotyki, barbiturany), witamin, jonów metali (zwłaszcza wapnia i cynku) i bilirubiny;
  • utrzymanie prawidłowego pH krwi – pełni funkcję buforu;
  • działanie antyoksydacyjne i przeciwzapalne – albumina wyłapuje wolne rodniki i pełni rolę jednego z głównych antyoksydantów w organizmie.

Kiedy warto wykonać badanie albuminy?

Zazwyczaj badanie wykonuje się, gdy pojawiają się:

  • objawy chorób wątroby – np. żółtaczka, swędzenie skóry, ból brzucha, utrata apetytu i masy ciała, zmiana koloru moczu lub stolca;
  • objawy chorób nerek – częstsze oddawanie moczu (szczególnie nocą), pieczenie przy mikcji, bóle lędźwiowe, obrzęki, nudności;
  • podejrzenie niedożywienia – szczególnie u osób starszych, przewlekle chorych, po operacjach bariatrycznych lub przy podejrzeniu jadłowstrętu i bulimii;
  • choroby zapalne jelit – choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, celiakia;
  • rozległe choroby ogólnoustrojowe – sepsa, nowotwory, rozległe oparzenia.

Jak przebiega badanie?

Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta.

Normy

Wartości referencyjne albuminy zależą od wieku, a także od metody i zakresów przyjętych przez konkretne laboratorium.

Wynik powinien być zawsze interpretowany przez lekarza w kontekście danych klinicznych i wyników innych badań laboratoryjnych.

Przyczyny niskiego stężenia

Obniżony poziom albuminy we krwi może wynikać z kilku głównych mechanizmów. Są to najczęściej:

  • zwiększone zapotrzebowanie metaboliczne – np. ciężkie zakażenia, urazy, oparzenia;
  • niedożywienie i zaburzenia odżywiania – anoreksja, bulimia, dieta z wyraźnym niedoborem białka;
  • ciąża – w jej przebiegu stężenie albuminy może być fizjologicznie nieznacznie obniżone ze względu na zwiększone objętości osocza;
  • zmniejszona produkcja w wątrobie – w wyniku przewlekłego alkoholizmu, marskości, nowotworów i toksycznego uszkodzenia wątroby;
  • zwiększony katabolizm białek w ciężkich stanach – nasilona utrata białek występuje m.in. w przebiegu sepsy (posocznicy), po rozległych urazach i oparzeniach, w zaawansowanych nowotworach i stanach zapalnych;
  • zaburzone wchłanianie z układu pokarmowego – np. choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, celiakia;
  • nadmierna utrata białka przez nerki – zespół nerczycowy;

Objawy niskiego stężenia

Hipoalbuminemia może długo nie dawać żadnych dolegliwości. Objawy zwykle pojawiają się, gdy poziom albuminy pozostaje niski przez dłuższy czas.

Najczęstsze objawy niskiej albuminy to:

  • obrzęki, zwłaszcza wokół kostek i powiek,
  • powiększenie obwodu brzucha (wodobrzusze),
  • ogólne złe samopoczucie i przewlekłe osłabienie,
  • trudności w gojeniu się ran,
  • objawy choroby podstawowej, np. żółtaczka i świąd skóry w chorobach wątroby czy nudności, wymioty, nawracające biegunki.

Przyczyny wysokiego poziomu

Podwyższony poziom albuminy we krwi zdarza się rzadko i zazwyczaj nie ma dużego znaczenia diagnostycznego.

Najczęstsze przyczyny to:

  • odwodnienie – najczęstszy powód; albumina jest wtedy „sztucznie” podwyższona, bo objętość osocza jest mniejsza,
  • przyjmowanie niektórych leków, takich jak sterydy anaboliczne, insulina, hormon wzrostu, kortykosteroidy,
  • intensywny wysiłek fizyczny (np. u sportowców).

Wysoka albumina występuje fizjologicznie u dzieci do ok. 3 miesiąca życia.

Objawy wysokiego poziomu

Sama hiperalbuminemia zazwyczaj nie wywołuje charakterystycznych objawów. Zwykle widoczne są symptomy odwodnienia, które jest jej główną przyczyną:

  • wzmożone pragnienie,
  • suchość śluzówek i skóry,
  • ciemny, skąpy mocz,
  • zawroty głowy,
  • ogólne osłabienie.

Gdy wysoka albumina nie jest związana z odwodnieniem, konieczna jest dalsza diagnostyka, prowadzona przez lekarza.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czym różni się pomiar stężenia albuminy od badania białka całkowitego?

Albumina to oznaczenie stężenia jednego, konkretnego białka. Białko całkowite to suma stężeń wszystkich białek obecnych w surowicy, czyli przede wszystkim albuminy i globulin (w tym immunoglobulin i białek ostrej fazy). Badanie albuminy jest bardziej czułym i specyficznym wskaźnikiem stanu odżywienia i wydolności wątroby.

Z jakimi innymi badaniami łączy się zwykle oznaczenie albuminy?

Badanie albuminy często zlecane jest razem z próbami wątrobowymi (ALT, AST, ALP, GGTP, bilirubina).

Przy podejrzeniu chorób nerek wykonuje się też oznaczenia kreatyniny, eGFR, albuminę w moczu (wskaźnik ACR) i badanie ogólne moczu.

Jeśli celem jest ocena stanu odżywienia, albumina we krwi łączona jest m.in. z białkiem całkowitym, morfologią krwi, elektrolitami.

Bibliografia:

  1. E. Gremese, D. Bruno, V. Varriano, S. Perniola, L. Petricca, G. Ferraccioli, Serum Albumin Levels: A Biomarker to Be Repurposed in Different Disease Settings in Clinical Practice, „Journal of Clinical Medicine” 2023, vol. 12, nr 18.
Sprawdź
Kup online
Sprawdź

Zamów rozmowę

Sprawdzanie godzin pracy...

Zamów rozmowę

Sprawdzanie godzin pracy...

Sprawdź