Posiew materiału z narządów moczowo-płciowych
Od 20 lat badamy Twoją krew.
4.7 / 5
Krótki opis badania
Wymaz z narządów moczowo-płciowych służy głównie do identyfikacji drobnoustrojów odpowiedzialnych za stany zapalne układu moczowo–płciowego oraz niektóre choroby przenoszone drogą płciową. Zlecane jest przy objawach takich jak upławy, świąd, pieczenie, ból przy oddawaniu moczu, ból w podbrzuszu, nieprzyjemny zapach wydzieliny, owrzodzenia lub zmiany w okolicy narządów płciowych.
Czas oczekiwania na wynik
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 2-4 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Jak odebrać wynik?
- Na koncie my.synevo.pl. Wszystkie wyniki w jednym miejscu i powiadomienie.
- Online przy użyciu jednorazowego kodu (ważny 60 dni).
- W Punkcie Pobrań, w którym robiłeś/aś badanie. Przyjdź z kodem i dokumentem tożsamości.
Przygotowanie do badania
By prawidłowo przygotować się do pobrania materiału na posiew z narządu moczowo-płciowych:
- zachowaj wstrzemięźliwość seksualną przez co najmniej 24–48 godzin przed badaniem,
- nie stosuj dopochwowych leków, globulek, kremów czy maści na okolice intymne przez minimum 48 godzin przed wymazem,
- w dniu badania umyj okolice narządów płciowych tylko bieżącą wodą, bez mydła, żeli do higieny intymnej czy środków odkażających,
- nie oddawaj moczu przez co najmniej 2–3 godziny przed pobraniem wymazu.
Pobrania materiału nie należy wykonywać w trakcie menstruacji.
Jeśli przyjmujesz antybiotyk, badanie najlepiej wykonać przed rozpoczęciem leczenia lub kilka dni po jego zakończeniu – zgodnie z zaleceniami lekarza.
Wymaz z narządów moczowo–płciowych – co to jest?
Posiew materiału z narządów moczowo-płciowych to badanie mikrobiologiczne, w którym próbkę pobraną wymazówką nanosi się na specjalne podłoża w laboratorium, aby umożliwić wzrost obecnych tam patogenów.
Analiza wymazu ma na celu ocenę drobnoustrojów chorobotwórczych, które aktualnie u danego pacjenta wywołują schorzenia dotyczące tego układu. Badanie to umożliwia dokładną identyfikację gatunków bakterii (lub innych patogenów), a co za tym idzie także wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Szybkie wdrożenie terapii w przebiegu tych chorób umożliwia skuteczne wyleczenie pacjenta:
- zanim nastąpią ewentualne powikłania danej jednostki chorobowej,
- zanim dojdzie do transmisji choroby kolejnej osobie.
W uzasadnionych przypadkach lekarz może zlecić wykonanie posiewu osobom z grup ryzyka nawet przy braku dolegliwości.
Kiedy wykonać posiew materiału z dróg moczowo–płciowych?
Badanie najczęściej służy w diagnostyce i leczeniu chorób narządów płciowych.
Na występowanie tych chorób szczególnie narażone są osoby, które:
- często zmieniają partnerów seksualnych,
- nie stosują odpowiedniego zabezpieczenia podczas stosunków płciowych.
Osoby z grupy ryzyka chorób przenoszonych drogą płciową powinny wykonać badania szczególnie wtedy, jeżeli zauważą u siebie niepokojące objawy opisane poniżej.
Dodatkowo badanie to może być zlecane w przypadku utrudnionej diagnostyki nawracających infekcji pochwy u kobiet, które niekoniecznie muszą być wywołane przez patogeny przenoszone drogą płciową.
Wykonuje się je także:
- kontrolnie po zakończonym leczeniu infekcji (w celu oceny skuteczności terapii),
- profilaktycznie, np. przed niektórymi zabiegami ginekologicznymi.
Jak przebiega badanie?
Materiał do tego badania pobierany jest wymazówką z odpowiedniej okolicy np. pochwy, szyjki macicy, cewki moczowej lub innych zmian (posiew wykonywany z próbki moczu jest oddzielnym badaniem).
Normy i interpretacja wyniku
Wyniki badania pozwalają nie tylko potwierdzić, że doszło do zakażenia, ale też precyzyjnie określić, jaki typ drobnoustrojów za nie odpowiada.
Na podstawie obecność lub braku konkretnych patogenów w posiewie pomaga określić, czy objawy mogą mieć, podłoże bakteryjne, grzybicze lub skierować podejrzenie na inne mikroorganizmy (np. niektóre pierwotniaki). Należy jednak pamiętać, że wynik ujemny nie zawsze wyklucza zakażenie. Również nie każda wykryta bakteria wymaga leczenia – w układzie moczowo-płciowym występują bakterie, które m.in. stanowią florę danego miejsca.
Jakie są przyczyny zakażeń dróg moczowych i płciowych?
Najczęstsze przyczyny infekcji moczowo-płciowych to zakażenia bakteryjne, wirusowe, grzybicze i pierwotniakowe.
W praktyce najczęściej wymieniane są:
- Chlamydia trachomatis – bakteria wywołująca chlamydiozę, wykrywana przede wszystkim metodą PCR,
- Neisseria gonorrhoeae – bakteria rzeżączki,
- Mycoplasma genitalium i Mycoplasma hominis – mogą być związane z zakażeniami układu moczowo płciowego stany zapalne pochwy i szyjki macicy oraz zapalenie cewki moczowej u mężczyzn,
- Ureaplasma spp. – bakterie, które mogą występować u zdrowych osób, ale w niektórych przypadkach wywoływać stany zapalne cewki moczowej i narządów miednicy mniejszej,
- Trichomonas vaginalis – pierwotniak wywołujący rzęsistkowicę,
- Candida albicans – drożdzak, który może wywoływać kandydozę (drożdżycę).
Objawy infekcji układu moczowo-płciowego
Infekcje układu moczowo‑płciowego często zaczynają się niepozornie – od lekkiego dyskomfortu, który łatwo zbagatelizować. Z czasem jednak dolegliwości mogą narastać i wpływać na codzienne funkcjonowanie, samopoczucie, życie seksualne, a nawet płodność, dlatego sygnałów wysyłanych przez organizm nie warto ignorować.
Najczęstsze objawy to:
- ból i pieczenie podczas oddawania moczu,
- bolesność podczas stosunku płciowego,
- krwawienia z pochwy niezwiązane z cyklem miesięcznym,
- nietypowe wydzieliny z pochwy,
- swędzenie narządów płciowych,
- obecność patologicznych zmian (takich jak pęcherzyki lub krosty) na narządach płciowych,
- ból w podbrzuszu,
- powiększenie pachwinowych węzłów chłonnych,
- nawracające infekcje intymne lub nawracające upławy.
Warto jednak pamiętać, że część zakażeń może przebiegać bezobjawowo.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Jak umyć okolice intymne w dniu badania, żeby wynik był wiarygodny?
W dniu badania posiewu z dróg/narządów moczowo-płciowych okolice intymne należy umyć delikatnie wodą, bez użycia mydła ani środków do higieny intymnej.
Najbezpieczniej jest po umyciu osuszyć okolice jednorazowym ręcznikiem i nie stosować żadnych preparatów dezynfekujących, kremów ani globulek dopochwowych przed pobraniem.
Czy można wykonać posiew z pochwy w ostatnich dniach miesiączki?
Standardowo wymazu i posiewu z pochwy nie wykonuje się w czasie krwawienia miesiączkowego – także w jego ostatnich dniach. Obecność krwi może zafałszować wynik i utrudnić ocenę drobnoustrojów.
Jaka jest najczęstsza przyczyna infekcji pochwy?
Bakteryjne zapalenie pochwy (bacterial vaginosis) jest jedną z najczęstszych przyczyn nieprawidłowej wydzieliny z pochwy u kobiet aktywnych seksualnie. Typowym objawem jest nieprzyjemny, „rybi” zapach wydzieliny z pochwy oraz niewielkie lub umiarkowane upławy, widoczne w przedsionku pochwy i na wargach mniejszych. Wydzielina zazwyczaj jest jednorodna, czasem lekko pienista, o szarawym zabarwieniu.
Kiedy kobiety są szczególnie narażone na infekcje układu moczowo-płciowego?
Najwięcej epizodów infekcji układu moczowo-płciowego obserwuje się u młodych, aktywnych seksualnie kobiet oraz u kobiet w wieku pomenopauzalnym.
U młodych kobiet istotną rolę odgrywa m.in. częsta aktywność seksualna i stosowanie środków plemnikobójczych.
Po menopauzie znaczenie mają czynniki związane z obniżeniem poziomu estrogenów, takie jak niepełne opróżnianie pęcherza po mikcji, osłabiony strumień moczu, nietrzymanie moczu, obniżenie dna miednicy oraz zaburzenia statyki narządu rodnego.
Jakie są objawy chlamydiozy?
Zakażenie chlamydią bardzo często nie daje żadnych wyraźnych objawów, dlatego ich brak nie oznacza, że nie doszło do infekcji.
Jeśli jednak symptomy się pojawiają, zwykle dotyczą układu moczowo‑płciowego: mogą to być nieprawidłowe upławy lub wydzielina z cewki moczowej, pieczenie i ból przy oddawaniu moczu, dolegliwości w dolnej części brzucha oraz krwawienia po współżyciu albo między miesiączkami.
Jakie są objawy rzeżączki?
Rzeżączka najczęściej powoduje dolegliwości ze strony cewki moczowej i narządów płciowych, choć u części osób może przebiegać skąpoobjawowo lub całkowicie bez objawów.
U mężczyzn typowe są gęsty, ropny wyciek z cewki moczowej oraz ból i pieczenie podczas oddawania moczu, natomiast u kobiet choroba zwykle objawia się ropnymi upławami, bólem w dolnej części brzucha i dyskomfortem przy mikcji.
Bibliografia:
- E. Norberciak, A. Posadzy-Małaczyńska, Zakażenia przenoszone drogą płciową a płodność w praktyce lekarza rodzinnego, „Forum Medycyny Rodzinnej” 2017, t. 11, nr 1, s. 7–20.
- P. Milart, E. Woźniakowska, S. Woźniak i wsp., Infekcje układu moczowego w okresie menopauzy – prawidłowe postępowanie, „Przegląd Menopauzalny” 2013, nr 1, s. 23–28.
