Badanie na rzeżączkę (Neisseria gonorrhoeae) DNA jakościowo

Przed pobraniem próbki należy zachować wstrzemięźliwość seksualną przez 24-48 godzin.

Nie oddawaj moczu przez co najmniej 1-2 godziny przed badaniem. Najlepiej pobrać pierwszy poranny mocz lub zachować 2-3-godzinną przerwę od ostatniej mikcji.

Przed pobraniem próbki umyj okolice intymne wodą. Nie stosuj silnych środków myjących ani preparatów dezynfekujących.

Badanie najlepiej wykonać przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub co najmniej 2 tygodnie po jej zakończeniu, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Wynik „wykryto” lub dodatni oznacza, że w badanej próbce stwierdzono obecność DNA Neisseria gonorrhoeae. Wynik przemawia za zakażeniem i wymaga konsultacji lekarskiej w celu wdrożenia leczenia.

Wynik „nie wykryto” lub ujemny oznacza, że w próbce nie stwierdzono DNA bakterii w ilości przekraczającej próg wykrywalności metody. Nie wyklucza to jednak zakażenia, jeśli materiał został pobrany zbyt wcześnie po ekspozycji, po rozpoczęciu antybiotykoterapii, niezgodnie z instrukcją lub z miejsca innego niż objęte infekcją.

Wynik nieważny lub nierozstrzygający może być związany z niewłaściwym pobraniem materiału, obecnością substancji zakłócających analizę lub problemami technicznymi. W takiej sytuacji laboratorium może zalecić ponowne pobranie próbki.

Cena badanie na rzeżączkę (Neisseria gonorrhoeae) DNA jakościowo waha się od 265,00 zł, w zależności od punktu pobrań.

Neisseria gonorrhoeae, nazywana również dwoinką rzeżączki lub gonokokiem, jest bakterią wywołującą rzeżączkę. Najczęściej zakaża błony śluzowe układu moczowo-płciowego, ale może również występować w gardle, odbytnicy oraz spojówkach.

Zakażenie nie zawsze powoduje objawy, szczególnie u kobiet. Nieleczona rzeżączka może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie narządów miednicy mniejszej, trudności z zajściem w ciążę lub powikłania ciąży. Podczas porodu możliwe jest również przeniesienie zakażenia na noworodka.

Badanie można rozważyć po konsultacji z lekarzem, jeśli występują:

• pieczenie lub ból podczas oddawania moczu;

• ropna lub śluzowo-ropna wydzielina z cewki moczowej;

• zwiększona ilość wydzieliny pochwowej;

• krwawienia między miesiączkami;

• objawy ze strony gardła lub odbytu po kontakcie seksualnym;

• kontakt seksualny z osobą, u której rozpoznano rzeżączkę lub inną infekcję przenoszoną drogą płciową;

• kontakty seksualne wiążące się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia, np. z nowym partnerem lub wieloma partnerami.

Badanie moczu pozwala przede wszystkim ocenić obecność zakażenia w obrębie układu moczowo-płciowego. Nie wyklucza jednak zakażenia gardła ani odbytnicy. Po kontaktach oralnych lub analnych lekarz może zalecić wykonanie wymazów z odpowiednich lokalizacji.

W niektórych przypadkach, zwłaszcza przy podejrzeniu nieskuteczności leczenia, lekarz może zlecić również wykonanie posiewu bakterii i ocenę jej wrażliwości na antybiotyki.

Do pobrania próbki należy użyć sterylnego pojemnika zakupionego w aptece.

Do pojemnika pobiera się początkowy strumień moczu (około 20-30 ml), a pozostałą część pozostawia w pęcherzu.

Próbkę należy dostarczyć do laboratorium w ciągu 2-3 godzin od pobrania. W laboratorium z próbki izolowany jest materiał genetyczny, który następnie analizuje się pod kątem obecności DNA Neisseria gonorrhoeae.

Do zakażenia dochodzi przede wszystkim podczas kontaktów seksualnych: waginalnych, analnych lub oralnych. Bakteria może być przenoszona także przez osoby, które nie mają żadnych objawów infekcji.

Ryzyko zakażenia zwiększają między innymi:

• niestosowanie prezerwatyw lub innych metod barierowych,

• nowy partner seksualny,

• wielu partnerów seksualnych,

• kontakt z osobą zakażoną,

• przebyte wcześniej infekcje przenoszone drogą płciową.

Możliwe jest również przeniesienie zakażenia z matki na dziecko podczas porodu.

Rzeżączka nie przenosi się przez codzienne kontakty społeczne, takie jak podawanie ręki, przytulanie, wspólne spożywanie posiłków czy kaszel.

Rzeżączka może przebiegać bezobjawowo, szczególnie u kobiet oraz w przypadku zakażeń gardła i odbytnicy. Jeśli objawy występują, najczęściej pojawiają się w ciągu 1-14 dni od zakażenia.

U kobiet możliwe są:

• zwiększona lub zmieniona wydzielina z pochwy,

• pieczenie lub ból podczas oddawania moczu,

• krwawienia między miesiączkami lub po stosunku,

• ból podbrzusza.

U mężczyzn możliwe są:

• biała, żółta lub zielonkawa wydzielina z cewki moczowej,

• pieczenie lub ból podczas oddawania moczu,

• ból lub obrzęk jądra.