Od 20 lat badamy Twoją krew.
Badanie fosforanów to badanie krwi mierzące stężenie nieorganicznych fosforanów w surowicy, jednych z najważniejszych anionów w organizmie człowieka niezbędnych do budowy kości i zębów, produkcji energii komórkowej oraz regulacji wielu procesów metabolicznych. Fosforany są ściśle powiązane z metabolizmem wapnia, witaminy D i parathormonu, dlatego ich oznaczenie jest kluczowym elementem diagnostyki chorób kości, nerek i przytarczyc. Badanie jest zalecane przy podejrzeniu chorób nerek, zaburzeniach gospodarki wapniowej, osteoporozie, niedożywieniu, zaburzeniach odżywiania oraz u pacjentów przyjmujących leki wpływające na gospodarkę mineralną.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Badanie fosforanów nie wymaga specjalnego przygotowania. Należy pamiętać o kilku ważnych zasadach:
Fosfor jest pierwiastkiem, który stanowi ok. 1% masy ciała człowieka. Oznacza to, że w ciele osoby dorosłej znajduje się go około 600–700 g. Największy procent tej masy znajduje się w kościach (85% w postaci hydroksyapatytu- związku chemicznego, którego jednym z głównych składników jest fosfor), a pozostała część ogólnej masy fosforu – w mięśniach, nerwach oraz we krwi obwodowej, gdzie zazwyczaj jest częścią innych związków- m.in. białek.
Z tego powodu odgrywa on niezwykle ważną rolę w tworzeniu kości, a także w utrzymywaniu wysokiego poziomu wytrzymałości mechanicznej szkieletu. Jest również niezbędny dla utrzymywania równowagi wodno-elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej w organizmie.
Pomimo że stanowi znaczną mniejszość całego fosforu w organizmie, to tylko poziom wolnego, nieorganicznego fosforu jest badany w teście stężenia w surowicy. Jego poziom zależy w znacznym stopniu od nawyków żywieniowych pacjenta, a także od poziomów wielu hormonów regulujących stężenie wielu związków we krwi. Z przewodu pokarmowego jest wchłaniany przez nabłonek jelitowy, a jego homeostaza (czyli wydalanie i zatrzymywanie w organizmie) zależy od nerek. Dlatego zaburzenia poziomu fosforanów są najczęściej spowodowane zaburzeniami czynności nerek.
Badanie ma na celu diagnozowanie i ocenę zaawansowania:
Służy również do monitorowania stanu pacjentów dializowanych, a także pacjentów po operacji tarczycy. Jego poziomy należy również badać, jeśli podejrzewa się niedobór witaminy D i zespoły złego wchłaniania.
Poziom fosforanów we krwi powinno zawsze badać łącznie z poziomem wapnia, ponieważ są one od siebie zależne- wzrost stężenia jednego z nich prowadzi do spadku stężenia tego drugiego z organizmu. Ponadto w przebiegu wielu chorób, które zwiększają poziom wapnia we krwi, występuje automatycznie obniżenie stężeń fosforu.
Poziomy fosforanów należy badać w przypadku występowania wszystkich powyższych okoliczności, a także przy podejrzeniu hipofosfatemii i hiperfosfatemii, ponieważ łagodne zaburzenia poziomów fosforanów są na ogół bezobjawowe. Badanie jest najczęściej przeprowadzane po nieprawidłowym wyniku testu wapniowego.
Niedobór tego pierwiastka (hipofosfatemia) jest stosunkowo rzadki, a jego objawy obejmują:
Hiperfosfatemia (czyli zbyt wysoki poziom tego pierwiastka) najczęściej przebiega bezobjawowo, ale prowadzi do uszkodzenia nerek i pojawienia się w nich zwapnień. Przy bardzo wysokich wartościach obserwuje się objawy podobne do hipokalcemii – skurcze mięśni, splątanie i drgawki.
Badanie należy wykonać rano na czczo, ponieważ jego poziomy wzrastają po posiłkach.
Niskie poziomy są oznaką hipofosfatemii. Ten stan chorobowy występuje stosunkowo rzadko i jest najczęściej spowodowany alkoholizmem, ciężkimi oparzeniami lub niedożywieniem. Przewlekła hipofosfatemia może być spowodowana zaburzeniami wchłaniania zwrotnego fosforu w nerkach- a co za tym idzie, zwiększonym jego wydalaniem wraz z moczem.
Do przyczyn takiego stanu należą: m.in.:
Hipofosfatemia występuje także często u pacjentów hospitalizowanych i niesie ze sobą ryzyko poważnych powikłań, takich jak tężyczka, zaburzenia hipotensyjne (niskie ciśnienie tętnicze), a nawet śpiączka.
Wysokie poziomy są oznaką hiperfosfatemii. Jest to najczęściej spowodowane zaburzeniami czynności nerek i ich upośledzoną zdolnością do jego wydalania. Można to zaobserwować w przebiegu zaawansowanej niewydolności nerek. Innym powodem wzrostu poziomu fosforu w surowicy jest jego przemieszczenie się na zewnątrz komórek z powodu stanów chorobowych, takich jak kwasica ketonowa, zakażenia ogólnoustrojowe i rabdomioliza (choroba związana z bardzo dużym rozpadem tkanki mięśniowej).
Fosforany pełnią w organizmie wiele kluczowych funkcji. Są głównym budulcem kości i zębów, gdzie wspólnie z wapniem tworzą hydroksyapatyt nadający im twardość i wytrzymałość. Uczestniczą w produkcji energii komórkowej jako składnik ATP, będącego podstawowym nośnikiem energii w komórkach. Wchodzą w skład fosfolipidów budujących błony komórkowe oraz kwasów nukleinowych DNA i RNA. Regulują aktywność wielu enzymów poprzez procesy fosforylacji i defosforylacji, a także uczestniczą w utrzymaniu prawidłowego pH krwi jako element układu buforowego. Prawidłowy poziom fosforanów jest niezbędny dla właściwego funkcjonowania mięśni, układu nerwowego i układu odpornościowego.
Personel Punktu Pobrań pobiera pacjentowi próbkę krwi żylnej ze zgięcia łokciowego, najlepiej rano i na czczo. Materiał trafia do laboratorium diagnostycznego, gdzie specjaliści przy użyciu metody kolorymetrycznej oznaczają stężenie nieorganicznych fosforanów w surowicy krwi, oceniając czy mieści się ono w prawidłowym przedziale referencyjnym.
Mężczyźni:
Kobiety:
Fosforany naturalnie występują w dużych ilościach w produktach bogatych w białko, takich jak mięso, drób, ryby, jaja, nabiał, rośliny strączkowe oraz orzechy i nasiona. Szczególnie wysoką zawartością fosforanów charakteryzują się sery żółte, sardynki, łosoś, fasola i soczewica. Warto jednak wiedzieć, że bardzo duże ilości fosforanów dodawane są jako konserwanty i regulatory kwasowości do przetworzonej żywności, napojów gazowanych, wędlin, fast foodów i gotowych dań. Fosforany z przetworzonej żywności wchłaniają się znacznie lepiej niż te pochodzące z naturalnych produktów, dlatego ich nadmierne spożycie jest szczególnie niekorzystne dla zdrowia.
Tak, badanie fosforanów jest szczególnie zalecane osobom nadużywającym alkoholu. Alkohol upośledza wchłanianie fosforanów w jelitach, zwiększa ich wydalanie z moczem i często współistnieje z niedożywieniem, co łącznie może prowadzić do poważnego niedoboru fosforanów. Szczególnie niebezpieczna jest gwałtowna hipofosfatemia podczas odstawiania alkoholu lub ponownego odżywiania po długotrwałym głodzeniu, mogąca prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i oddechowych. Dlatego regularne kontrolowanie poziomu fosforanów jest ważnym elementem opieki nad osobami uzależnionymi od alkoholu.
Tak, badanie fosforanów jest bardzo ważnym elementem diagnostyki i monitorowania pacjentów z zaburzeniami odżywiania, szczególnie z anoreksją i bulimią. Długotrwałe niedożywienie prowadzi do stopniowego wyczerpywania zapasów fosforanów w organizmie, a ponowne wprowadzanie pokarmu u osób wyniszczonych może wywołać groźny zespół ponownego odżywienia, w którym gwałtowny spadek fosforanów we krwi zagraża życiu. Regularne kontrolowanie poziomu fosforanów u pacjentów z zaburzeniami odżywiania pozwala na wczesne wykrycie tego powikłania i wdrożenie odpowiedniego leczenia.