Wykrywanie Chlamydia trachomatis oraz Neisseria gonorrhoeae metodą RT-PCR (szybkie testy)
Od 20 lat badamy Twoją krew.
4.7 / 5
Co to jest wykrywanie Chlamydia trachomatis oraz Neisseria gonorrhoeae metodą real-time PCR?
Badanie metodą real-time PCR umożliwia jednoczesne wykrycie materiału genetycznego (DNA) bakterii Chlamydia trachomatis oraz Neisseria gonorrhoeae, odpowiedzialnych odpowiednio za chlamydiozę i rzeżączkę. Jest to metoda o wysokiej czułości, która pozwala na wykrycie nawet niewielkich ilości materiału genetycznego.
Czas oczekiwania na wynik
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Jak odebrać wynik?
- Na koncie my.synevo.pl. Wszystkie wyniki w jednym miejscu i powiadomienie.
- Online przy użyciu jednorazowego kodu (ważny 60 dni).
- W Punkcie Pobrań, w którym robiłeś/aś badanie. Przyjdź z kodem i dokumentem tożsamości.
Przygotowanie do badania
Materiałem do badania jest próbka moczu. Przed wykonaniem testu należy:
- powstrzymać się od współżycia seksualnego przez 2-3 dni,
- jeżeli to możliwie, badanie powinno wykonać się przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub co najmniej 7 dni po jej zakończeniu – jeśli pacjent przyjmuje lub niedawno przyjmował antybiotyki powinien poinformować o tym lekarza. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia.
- ograniczyć intensywne zabiegi higieniczne okolic intymnych bezpośrednio przed pobraniem próbki,
- pobrać pierwszą poranną porcję moczu lub odczekać minimum 3 godziny od ostatniego oddania moczu.
Jaka jest cena wykrywanie Chlamydia trachomatis oraz Neisseria gonorrhoeae metodą RT-PCR (szybkie testy)?
Cena wykrywanie Chlamydia trachomatis oraz Neisseria gonorrhoeae metodą RT-PCR (szybkie testy) waha się od 520,00 zł do 555,00 zł, w zależności od punktu pobrań.
Czym są Chlamydia trachomatis oraz Neisseria gonorrhoeae?
Oba patogeny wywołują podobne objawy, dlatego zaleca się ich równoczesną diagnostykę.
Chlamydia trachomatis jest bakterią wewnątrzkomórkową wywołującą chlamydiozę. To jedna z najczęściej rozpoznawanych bakteryjnych infekcji przenoszonych drogą płciową wśród młodych osób. Zakażenie może prowadzić do stanów zapalnych układu moczowo-płciowego, a nieleczone zwiększa ryzyko przewlekłego bólu miednicy, ciąży pozamacicznej oraz niepłodności.
Neisseria gonorrhoeae (dwoinka rzeżączki, gonokok) jest bakterią odpowiedzialną za rozwój rzeżączki (ze względu na rosnącą oporność na antybiotyki znajduje się wśród patogenów, wskazywanych przez WHO, o szczególnym znaczeniu w kontekście narastającej oporność na leczenie). Najczęściej zakaża cewkę moczową, szyjkę macicy, odbytnicę lub gardło. Nieleczona może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zapalenia narządów miednicy mniejszej, niepłodności czy rozsiewu zakażenia na inne narządy.
Kiedy warto wykonać badanie w kierunku chlamydii i rzeżączki?
Badanie może być wykonane zarówno w przypadku występowania objawów sugerujących zakażenie, jak i po ryzykownym kontakcie seksualnym. Wskazania do wykonania testu to przede wszystkim:
- pieczenie lub ból podczas oddawania moczu,
- nieprawidłowa wydzielina z cewki moczowej lub dróg rodnych,
- ból podbrzusza,
- ból, obrzęk lub tkliwość jąder,
- rozpoznanie chlamydiozy lub rzeżączki u partnera seksualnego,
- kontakt seksualny bez zabezpieczenia z nowym partnerem,
- wielu partnerów seksualnych,
- planowanie ciąży lub ciąża,
- diagnostyka niepłodności,
- nawracające zakażenia układu moczowo-płciowego, szczególnie jeśli istnieje podejrzenie zakażenia przenoszonego drogą płciową.
W zależności od sytuacji i indywidualnego ryzyka badanie może być również wykonane kontrolnie.
Jak przebiega badanie PCR?
Pacjent samodzielnie oddaje pierwszą porcję moczu do jałowego pojemnika. W laboratorium z próbki uzyskiwany jest materiał do badania molekularnego, a następnie metodą real-time PCR wykrywane są charakterystyczne fragmenty materiału genetycznego Chlamydia trachomatis i Neisseria gonorrhoeae. Dzięki bardzo wysokiej czułości metoda pozwala wykryć nawet niewielką ilość materiału genetycznego, co zwiększa szansę na rozpoznanie zakażenia we wczesnym etapie.
Normy i interpretacja wyniku
Badanie ma charakter jakościowy. Wynik może być dodatni lub ujemny.
| Wynik | Znaczenie | Interpretacja |
| Nie wykryto | W próbce nie stwierdzono DNA badanych bakterii. | Wynik ujemny. Nie wyklucza jednak innych infekcji ani bardzo wczesnego etapu zakażenia. |
| Wykryto | W próbce stwierdzono DNA Chlamydia trachomatis i/lub Neisseria gonorrhoeae. | Wynik dodatni oznacza wykrycie materiału genetycznego Chlamydia trachomatis i/lub Neisseria gonorrhoeae. Wymaga konsultacji lekarskiej w celu ustalenia dalszego postępowania. |
Wynik należy zawsze interpretować w połączeniu z objawami, wywiadem medycznym oraz rodzajem pobranego materiału.
Przyczyny zakażenia
Do zakażenia najczęściej dochodzi podczas kontaktów seksualnych z osobą zakażoną.
Główne drogi i czynniki ryzyka zakażenia obejmują:
- kontakty waginalne, oralne lub analne bez zabezpieczenia z partnerem, którego stan w zakresie zakażeń przenoszonych drogą płciową nie jest znany,
- częstą zmianę partnerów seksualnych,
- wcześniejsze infekcje przenoszone drogą płciową,
- transmisje zakażenia z matki na dziecko podczas porodu (zakażenie wertykalne).
Objawy chlamydiozy i rzeżączki
U kobiet chlamydioza często przebiega bezobjawowo. Jeśli objawy występują, mogą obejmować:
- śluzowo-ropne upławy,
- pieczenie podczas oddawania moczu,
- ból podbrzusza,
- ból podczas współżycia,
- krwawienia międzymiesiączkowe lub po stosunku.
W przebiegu chlamydiozy u mężczyzn mogą pojawić się:
- śluzowo-ropny wyciek z cewki moczowej,
- pieczenie podczas oddawania moczu,
- częstomocz,
- ból lub obrzęk jąder i najądrzy.
Objawy rzeżączki u kobiet to:
- śluzowo-ropne upławy,
- ból podbrzusza,
- pieczenie podczas oddawania moczu,
- częste parcie na mocz,
- krwawienia między miesiączkami.
Objawy rzeżączki u mężczyzn:
- obfita ropna wydzielina z cewki moczowej,
- ból i pieczenie podczas oddawania moczu,
- bolesne parcie na mocz,
- obrzęk i tkliwość najądrzy.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy chlamydioza i rzeżączka mogą przebiegać bezobjawowo?
Tak. Oba zakażenia bardzo często przebiegają bezobjawowo, szczególnie u kobiet. Brak objawów nie oznacza braku ryzyka powikłań ani możliwości zakażenia partnera. Warto również pamiętać, że badanie z moczu wykrywa przede wszystkim zakażenia w obrębie układu moczowo – płciowego. Jeśli do zakażenia mogło dojść w gardle lub odbytnicy, samo badanie moczu może nie być wystarczające i lekarz może zalecić wymaz odpowiedniego miejsca.
Jakie mogą być powikłania chlamydiozy u kobiet?
Nieleczona chlamydioza może prowadzić do poważnych następstw zdrowotnych, szczególnie jeśli przez długi czas przebiega bezobjawowo. Zakażonym kobietom grożą m.in:
- zapalenie narządów miednicy mniejszej (PID),
- przewlekły ból w obrębie miednicy,
- ciąża pozamaciczna,
- niepłodność spowodowana uszkodzeniem jajowodów,
- zwiększone ryzyko powikłań w ciąży i zakażenia noworodka podczas porodu.
Czy wykonanie badania zbyt wcześnie po ryzykownym kontakcie może mieć wpływ na wynik?
Tak. Zbyt wczesne wykonanie testu może wiązać się z ryzykiem wyniku fałszywie ujemnego. Optymalny termin badania zależy od rodzaju ekspozycji, miejsca potencjalnego zakażenia i zastosowanej metody diagnostycznej. W przypadku świeżej ekspozycji termin badania warto ustalić z lekarzem.
Czy po otrzymaniu dodatniego wyniku należy poinformować partnera lub partnerkę?
Tak. W przypadku rozpoznania chlamydiozy lub rzeżączki należy poinformować partnera lub partnerkę o zakażeniu, aby możliwa była konsultacja lekarska oraz w razie potrzeby wykonanie badania i rozpoczęcie leczenia. Dalsze postępowanie zależy od rodzaju zakażenia i zaleceń lekarza.
Bibliografia:
- Frejmądrzak, A. Jama-Kmiecik, J. Sarowska, I. Choroszy-Król, Diagnostyka Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae. Możliwości i ograniczenia stosowanych metod, „Forum Zakażeń” 2019, vol. 10, nr 1, s. 45-49.
- Friedek D, Ekiel A, Martirosian G. Chlamydia trachomatis: etiopatogeneza i diagnostyka zakażeń. Przegl Epidemiol 2005; 59: 723-730.
- J. Walter de Walthoffen, Problemy zakażeń Neisseria gonorrhoeae, „Medycyna Ogólna i Nauki o Zdrowiu” 2021, vol. 27, nr 2, s. 134-138
