Test Transformacji Limfocytów (LTT) - dwa materiały własne

Uwaga: Badanie można wykonać wyłącznie we wtorki i czwartki.

Jeśli mają Państwo pytania dotyczące przygotowania, dostępności badania lub czasu oczekiwania na wynik, prosimy o kontakt z infolinią pod numerem +48 221 20 24 00.

Badanie LTT z materiałem własnym wymaga szczególnego przygotowania:

• do badania konieczne jest pobranie 20 ml krwi na heparynę oraz 5 ml krwi pełnej, dlatego pobranie musi odbyć się w Punkcie Pobrań;
• pacjent dostarcza własny materiał przeznaczony do analizy, np. fragment implantu, materiał stomatologiczny lub inną substancję;
• materiał należy przekazać do Punktu Pobrań przed pobraniem krwi lub jednocześnie z pobraniem, zgodnie z zaleceniami laboratorium;
• przed wykonaniem badania należy poinformować personel o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza lekach immunosupresyjnych i glikokortykosteroidach, które mogą wpływać na wynik.

Wynik badania przedstawiany jest najczęściej jako wskaźnik stymulacji (SI, Stimulation Index), który porównuje namnażanie limfocytów w obecności badanego materiału z hodowlą kontrolną:

• Wynik dodatni wskazuje, że limfocyty reagują proliferacją na badany materiał, co wspiera rozpoznanie nadwrażliwości komórkowej.
• Wynik ujemny oznacza brak istotnej reakcji w warunkach testu, ale nie wyklucza innych mechanizmów nadwrażliwości ani reakcji na inny składnik.

Test LTT jest badaniem pomocniczym. Ostateczna interpretacja wyniku powinna zawsze uwzględniać objawy pacjenta, historię ekspozycji na badaną substancję oraz skład testowanego materiału. Sam wynik dodatni lub ujemny nie stanowi podstawy do podejmowania decyzji terapeutycznych bez konsultacji z lekarzem.

Test transformacji limfocytów (LTT, Lymphocyte Transformation Test) ocenia nadwrażliwość typu opóźnionego. Reakcje tego typu są związane głównie z aktywnością limfocytów T.

Z krwi pacjenta izoluje się limfocyty, inkubuje je z badaną substancją, a następnie mierzy, czy pod jej wpływem komórki ulegają aktywacji i namnażaniu. Jeśli komórki odpornościowe miały wcześniej kontakt z danym składnikiem i zostały na niego uwrażliwione, mogą po ponownej ekspozycji wykazywać zwiększoną aktywność i intensywniej się namnażać. Ocenę tej odpowiedzi przeprowadza się poprzez porównanie reakcji limfocytów z próbą kontrolną, a wynik wyraża się za pomocą wskaźnika stymulacji SI (Stimulation Index).

Badanie LTT stanowi narzędzie wspomagające diagnostykę nadwrażliwości komórkowej i może dostarczyć dodatkowych informacji przy ocenie związku między określoną substancją a występującymi dolegliwościami.

Rola limfocytów T w reakcjach nadwrażliwości

Limfocyty T są komórkami układu odpornościowego odpowiedzialnymi za reakcje nadwrażliwości typu opóźnionego. Po wcześniejszym kontakcie z określoną substancją mogą rozpoznawać ją jako zagrożenie i wywoływać reakcję zapalną.

W przeciwieństwie do alergii natychmiastowych objawy pojawiają się zwykle po kilku godzinach, a niekiedy dopiero po kilku dniach od ekspozycji na dany czynnik.

Badanie rozpoczyna się od pobrania krwi żylnej w Punkcie Pobrań. Pacjent przekazuje również materiał, który ma zostać oceniony pod kątem potencjalnej nadwrażliwości.

Pobrana próbka krwi wraz z dostarczonym materiałem trafia do laboratorium. Tam limfocyty pacjenta są hodowane w obecności badanego materiału przez kilka dni. Następnie oceniana jest ich reakcja proliferacyjna, czyli zdolność do namnażania się pod wpływem kontaktu z substancją.

Wynik ujemny oznacza brak istotnej proliferacji limfocytów w odpowiedzi na badaną substancję. Najczęściej wskazuje to, że układ odpornościowy nie wykazuje nadwrażliwości typu opóźnionego na oceniany materiał.

Wynik ujemny nie wyklucza jednak innych mechanizmów alergii lub reakcji na składniki, które nie zostały objęte badaniem.

Jeśli wynik jest rzeczywiście ujemny i materiał jest dobrze tolerowany, pacjent zwykle nie ma objawów nadwrażliwości związanych z tą substancją.

Jeżeli mimo wyniku ujemnego dolegliwości nadal występują, lekarz może zalecić rozszerzenie diagnostyki. Objawy mogą być związane z innym alergenem, innym składnikiem materiału lub mechanizmem niezwiązanym z nadwrażliwością typu opóźnionego.

Wynik dodatni oznacza, że limfocyty T reagują na badaną substancję zwiększoną proliferacją. Może to wskazywać na nadwrażliwość typu opóźnionego na oceniany materiał. Najczęstsze przyczyny dodatniego wyniku:

• wcześniejsze uczulenie na badaną substancję;
• kontakt z implantami, koronami, protezami, aparatami ortodontycznymi lub materiałami stomatologicznymi;
• ekspozycja na metale obecne w biżuterii, zegarkach lub przedmiotach codziennego użytku;
• narażenie zawodowe na określone substancje;
• reakcje krzyżowe z chemicznie podobnymi materiałami.

Należy pamiętać, że wysokość wskaźnika SI nie odzwierciedla bezpośrednio nasilenia objawów. Wynik dodatni świadczy o uwrażliwieniu immunologicznym, ale sam w sobie nie potwierdza występowania alergii objawowej.

Jeśli organizm reaguje nadwrażliwością na dany materiał, kontakt z nim może prowadzić do wystąpienia następujących dolegliwości:

• świąd, zaczerwienienie i wyprysk kontaktowy;
• grudki, pęcherzyki, złuszczanie lub pękanie skóry;
• miejscowy obrzęk i przewlekły stan zapalny;
• pieczenie oraz zmiany zapalne błony śluzowej jamy ustnej;
• ból i stan zapalny w okolicy implantu;
• zaburzone gojenie tkanek;
• rozległe zmiany skórne, np. rumień lub uogólniony wyprysk.

Kluczowe znaczenie ma zgodność trzech elementów: dodatniego wyniku LTT, wcześniejszej ekspozycji na materiał oraz występowania charakterystycznych objawów po kontakcie z nim.