Test alergiczny świnka morska naskórek E6

Test alergiczny świnka morska naskórek E6 nie wymaga specjalnego przygotowania. Należy pamiętać o kilku ważnych zasadach:

• Badanie można wykonać o dowolnej porze dnia, nie ma wymogu bycia na czczo.
• Przed badaniem można wypić dowolną ilość wody.
• Przed badaniem należy poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, ponieważ leki przeciwhistaminowe oraz kortykosteroidy mogą wpływać na wynik badania z krwi.
• Badanie można wykonać niezależnie od aktualnego nasilenia objawów alergicznych i pory roku, nie ma konieczności unikania kontaktu ze świnką morską przed badaniem.

Pamiętaj, że wartości referencyjne mogą się nieznacznie różnić między laboratoriami ze względu na zastosowane metody analityczne. Interpretację wyników zawsze pozostaw lekarzowi.

Cena test alergiczny świnka morska naskórek E6 waha się od od 51,00 do 91,00 zł, w zależności od punktu pobrań.

Test alergiczny świnka morska naskórek E6 to swoiste badanie serologiczne wykrywające przeciwciała klasy IgE skierowane przeciwko alergenowi E6, czyli białkom zawartym w naskórku, sierści, moczu i ślinie świnki morskiej (Cavia porcellus). Głównym alergenem świnki morskiej jest białko Cav p 1 i Cav p 2, należące do rodziny lipokain i obecne przede wszystkim w moczu i gruczołach łojowych zwierzęcia, skąd przenikają na sierść i naskórek. Świnki morskie produkują stosunkowo dużo moczu w stosunku do swojej masy ciała, co sprawia że ich alergeny są intensywnie uwalniane do środowiska, szczególnie podczas czyszczenia klatki i zmiany ściółki. Badanie pozwala potwierdzić uczulenie na świnkę morską jako przyczynę objawów alergicznych i stanowi podstawę do dalszego postępowania diagnostycznego i terapeutycznego.

Badanie to pozwala na ilościowe określenie odpowiedzi IgE u badanego i pomaga postawić diagnozę alergii na świnkę morską (e6).

Alergeny naskórka świnki morskiej nie pełnią żadnej fizjologicznej roli w organizmie człowieka. Są substancjami obcymi, które u osób predysponowanych genetycznie wywołują nieprawidłową reakcję układu odpornościowego polegającą na produkcji swoistych przeciwciał IgE. Po pierwszym kontakcie z alergenami świnki morskiej układ odpornościowy osoby uczulonej produkuje swoiste IgE wiążące się z receptorami na powierzchni komórek tucznych i bazofilów w błonie śluzowej dróg oddechowych, spojówkach i skórze. Przy kolejnym kontakcie z alergenem dochodzi do aktywacji tych komórek i uwolnienia mediatorów stanu zapalnego wywołujących objawy alergiczne. Szczególnie intensywna ekspozycja na alergeny świnki morskiej następuje podczas czyszczenia klatki i zmiany ściółki, a alergeny mogą utrzymywać się w środowisku domowym przez wiele miesięcy po usunięciu zwierzęcia.

Personel Punktu Pobrań pobiera pacjentowi próbkę krwi żylnej ze zgięcia łokciowego. Materiał trafia do laboratorium diagnostycznego, gdzie specjaliści przy użyciu metody immunoenzymatycznej oznaczają stężenie swoistych przeciwciał IgE skierowanych przeciwko alergenowi naskórka świnki morskiej (E6), oceniając stopień uczulenia i potwierdzając lub wykluczając alergię na świnkę morską jako przyczynę dolegliwości pacjenta.

Niski lub ujemny poziom swoistych IgE dla naskórka świnki morskiej najczęściej oznacza brak uczulenia na tego gryzonia. Może być również wynikiem przyjmowania leków immunosupresyjnych lub kortykosteroidów, braku lub ograniczonej ekspozycji na świnkę morską lub skutecznej immunoterapii swoistej. Ujemny wynik nie wyklucza alergii na inne małe gryzonie takie jak chomik, mysz czy szczur, których alergeny mogą wywoływać podobne objawy ze względu na częściową reaktywność krzyżową.

Niski lub ujemny poziom swoistych IgE zazwyczaj oznacza, że świnka morska nie jest przyczyną objawów alergicznych pacjenta. Jeśli mimo ujemnego wyniku objawy alergiczne utrzymują się przy kontakcie z tym zwierzęciem, lekarz może zalecić poszerzenie diagnostyki o inne alergeny środowiska domowego takie jak roztocza kurzu domowego, pleśnie lub naskórek innych zwierząt domowych.

Wysoki poziom swoistych IgE dla naskórka świnki morskiej wskazuje na znaczne uczulenie na alergeny tego gryzonia i najczęściej wynika z regularnego kontaktu ze świnką morską w domu. Podwyższony poziom jest szczególnie często obserwowany u właścicieli świnek morskich, pracowników laboratoriów naukowych, hodowców oraz pracowników sklepów zoologicznych regularnie narażonych na kontakt z tym zwierzęciem. Predyspozycja genetyczna do atopii oraz intensywna produkcja moczu przez świnki morskie znacząco zwiększają ryzyko uczulenia.

Wysoki poziom swoistych IgE dla naskórka świnki morskiej zazwyczaj wiąże się z wyraźnymi objawami alergicznymi pojawiającymi się po kontakcie ze świnką morską lub podczas czyszczenia jej klatki. Najczęstsze objawy to alergiczny nieżyt nosa z wodnistym katarem i kichaniem, alergiczne zapalenie spojówek z łzawieniem i świądem oczu, kaszel i duszność, a także zmiany skórne pod postacią pokrzywki lub zaostrzeń atopowego zapalenia skóry w miejscach kontaktu ze zwierzęciem. U dzieci z astmą posiadanie świnki morskiej może znacząco nasilać objawy choroby i utrudniać jej kontrolę, a objawy mogą utrzymywać się przez wiele miesięcy po usunięciu zwierzęcia z domu.