Posiew wymazu z gardła

Do pobrania wymazu z gardła trzeba przygotować się tak, aby w jamie ustnej było jak najmniej czynników mogących zafałszować wynik.  

W godzinach poprzedzających pobranie materiału nie należy:  

• jeść ani pić,  

• żuć gumy,  

• palić papierosów,  

• myć zębów, płukać jamy ustnej, 

• stosować aerozoli, tabletek do ssania lub innych leków miejscowych na gardło. 

Poinformuj lekarza o stosowanych lekach i chorobach przewlekłych.

Wynik posiewu wymazu z gardła pokazuje, czy wyhodowanie drobnoustroje mogą być odpowiedzialne za zakażenie (najczęściej bakterie, czasem także grzyby). 

Jasne wskazanie czynnika wywołującego infekcję pozwala lekarzowi szybko wdrożyć odpowiednie leczenie i uniknąć sytuacji, w której źle dobrany lub zbyt krótko stosowany antybiotyk sprzyja nawrotom i cięższym zakażeniom.

Cena posiew wymazu z gardła waha się od od 63,00 do 104,00 zł, w zależności od punktu pobrań.

Badanie wymazu z gardła to mikrobiologiczny posiew materiału pobranego specjalnym patyczkiem z powierzchni gardła i migdałków, który pozwala wyhodować, zidentyfikować drobnoustroje oraz ocenić ich wrażliwość na antybiotyki (antybiogram). 

Badania mikrobiologiczne są niezbędne w sytuacji, gdy istnieje podejrzenie, że zapalenie gardła i migdałków podniebiennych ma podłoże paciorkowcowe. Posiew wykonuje się, aby potwierdzić lub wykluczyć obecność bakterii chorobotwórczych odpowiedzialnych za zapalenie gardła, co, w połączeniu z objawami, pomaga lekarzowi odróżnić zakażenie bakteryjne od wirusowego.   

Analiza umożliwia identyfikację drobnoustrojów chorobotwórczych, dzięki czemu lekarz może dobrać najbardziej odpowiedni antybiotyk o najwyższej skuteczności przeciw danemu patogenowi.  

Kiedy należy wykonać posiew wymazu z gardła? 

Wymaz z gardła i migdałków pozwala wykryć patogeny odpowiedzialne za anginę i bakteryjne zapalenie gardła/migdałków. 

Badanie posiewu wymazu z gardła zleca się najczęściej przy: 

• silnym bólu gardła, 

• gorączce, 

• chrypce, 

• objawach infekcji, które nie ustępują mimo standardowej antybiotykoterapii lub szybko powracają. 

Jest szczególnie przydatne w przebiegu ciężkiego lub przewlekłego zapalenia gardła i migdałków, kiedy lekarz chce upewnić się, czy przyczyną są bakterie, grzyby czy wirusy. 

Posiew pozwala dokładnie ustalić, jaki drobnoustrój odpowiada za stan zapalny, a wynik ujemny w połączeniu z objawami może skierować diagnostykę w stronę zakażenia wirusowego.  

Ryzyko infekcji bakteryjnej zwiększa się:  

• przy bliskim kontakcie domowym z osobą chorą,  

• w środowiskach skupiających dzieci i młodzież, 

•  w okresach wzmożonego szerzenia się infekcji dróg oddechowych. 

U dzieci angina paciorkowcowa rozpoznawana jest częściej niż u dorosłych, natomiast u osób dorosłych zapalenia gardła częściej mają pochodzenie wirusowe. 

Pobranie wymazu jest krótką, bezpieczną procedurą, która zwykle wiąże się jedynie z niewielkim dyskomfortem:  

1. Osoba wykonująca wymaz używając szpatułki dociska język w dół by uniknąć zanieczyszczenia materiału śliną, 
2. Następnie jałową wymazówką pobiera próbkę z obu migdałków oraz tylnej ściany gardła. 

Posiew jest częścią laboratoryjnej analizy materiału pobranego podczas wymazu – sam wymaz to sposób zebrania próbki z gardła, natomiast posiew to metoda jej badania w laboratorium: 

1. Materiał z wymazówki przenosi się na specjalne podłoża hodowlane, gdzie drobnoustroje mogą się namnażać. 
2. Po okresie inkubacji diagnosta ocenia wzrost kolonii, identyfikuje gatunki bakterii lub grzybów i – w razie potrzeby – oznacza ich wrażliwość na antybiotyki (antybiogram). 

Paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków (angina bakteryjna) jest najczęściej wywoływane przez Streptococcus pyogenes i szerzy się głównie:  

• drogą kropelkową, 

• przez bezpośredni kontakt z wydzieliną osoby zakażonej. 

Angina bakteryjna (ropna, paciorkowcowa) przebiega ciężej, trwa dłużej bez leczenia i wiąże się z większym ryzykiem powikłań. Choroba zaczyna się nagle i przebiega z wysoką gorączką i silnym bólem gardła utrudniającym połykanie oraz często z nudnościami, wymiotami i bólem brzucha. W badaniu stwierdza się:  

• żywoczerwone gardło,  

• powiększone migdałki z włóknikowymi nalotami,  

• wybroczyny na podniebieniu, 

• tkliwe, powiększone węzły chłonne podżuchwowe.