Od 20 lat badamy Twoją krew.
Badanie krwi w kierunku Helicobacter pylori polega na sprawdzeniu, czy w organizmie są obecne przeciwciała IgG przeciwko tej bakterii. Jeśli wynik jest dodatni, oznacza to, że organizm miał kontakt z H. pylori – zakażenie może trwać obecnie albo mogło wystąpić w przeszłości. Może być wykonywane jako element diagnostyki u osób z objawami ze strony żołądka, np. bólem, pieczeniem czy niestrawnością.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 3 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania:
Zaleca się, aby przed pobraniem krwi przez około 10–15 minut odpocząć.
Helicobacter pylori jest bakterią, która żyje w warstwie śluzu pokrywającej żołądek u osób zakażonych. Poprzez produkcję enzymu ureazy rozbija cząsteczki mocznika na amoniak i dwutlenek węgla, co tworzy wokół drobnoustroju bardziej zasadowe środowisko i chroni go przed działaniem kwaśnego soku żołądkowego.
Szacuje się, że zakażenie może występować nawet u około połowy populacji. U większości osób obecność H. pylori nie powoduje żadnych objawów, jednak u mniej więcej 10–20% zakażonych może rozwinąć się konkretna choroba.
Zakażenie może być związane z chorobami takimi jak:
Przeciwciała klasy IgG powstają zwykle w późniejszej fazie odpowiedzi immunologicznej, po kilku–kilkunastu dniach od zakażenia i pozostają w organizmie przez długi czas – czasem wiele lat.
Jeśli w badaniu wykryto obecność IgG przeciwko Helicobacter pylori, oznacza to, że Twój organizm miał kontakt z tą bakterią – zakażenie mogło trwać teraz lub wystąpić w przeszłości. Test jest dość czuły (wychwytuje większość zakażeń) i stosunkowo swoisty.
Testu zazwyczaj nie wykonuje się u pacjentów bezobjawowych. Badanie specyficznych immunoglobulin IgG we krwi warto wykonać, gdy pojawiają się dolegliwości żołądkowe.
Ponadto wskazaniami są również:
Ważne ograniczenie tego badania polega na tym, że nie pokazuje ono, czy zakażenie nadal jest aktywne. Przeciwciała mogą utrzymywać się we krwi jeszcze przez 6–12 miesięcy, a czasem nawet dłużej, po zakończonym i skutecznym leczeniu.
Dlatego test nie nadaje się do kontrolowania skuteczności terapii – do tego służą inne badania, takie jak test oddechowy lub oznaczenie antygenu H. pylori w kale.
Oznaczanie przeciwciał IgG przeciwko Helicobacter pylori we krwi można wykorzystać jako test przesiewowy w wybranych przypadkach:
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta. Następnie materiał jest przekazywany i analizowany w laboratorium diagnostycznym.
W badaniu przeciwciał IgG przeciwko Helicobacter pylori najczęściej wyróżnia się:
Wynik dodatni mówi jedynie, że organizm wytworzył przeciwciała przeciwko tej bakterii – nie przesądza, czy zakażenie trwa obecnie.
Ujemny wynik najczęściej oznacza brak swoistych przeciwciał IgG, czyli brak potwierdzenia kontaktu z bakterią, choć przy bardzo wczesnym zakażeniu przeciwciała mogą być jeszcze niewykrywalne.
Jeśli wynik badania serologicznego jest dodatni, konieczne jest potwierdzenie czynnego zakażenia innym testem – najczęściej oznaczeniem antygenu H. pylori w kale lub nieinwazyjnym testem oddechowym.
Do zakażenia najczęściej dochodzi w dzieciństwie, zwykle w najbliższym otoczeniu domowym, gdy bakteria przenosi się między członkami rodziny, na przykład między rodzicami a dziećmi lub między rodzeństwem.
W przebiegu zakażenia mogą pojawić się:
Do badania przeciwciał IgG przeciwko Helicobacter pylori nie trzeba być na czczo – można je wykonać o dowolnej porze dnia.
Ujemne IgG sugeruje, że nie jesteś nosicielem bakterii Helicobacter pylori i prawdopodobnie nie miałeś (przynajmniej w nieodległej przeszłości) kontaktu z tą bakterią. Jednak tak jak w innych testach serologicznych, ujemny IgG nie daje stuprocentowej gwarancji, że zakażenia na pewno nie ma.
Wynik może być fałszywie ujemny, jeśli badanie wykonano zbyt wcześnie po zakażeniu (organizm nie zdążył jeszcze wytworzyć przeciwciał) albo jeśli układ odpornościowy wytwarza bardzo mało przeciwciał. Dlatego przy silnym podejrzeniu zakażenia (np. u pacjentów z objawami), mimo ujemnego IgG, lekarz może zlecić inne testy.
Nie, na podstawie samego wyniku oznaczenia ilości przeciwciał IgG w surowicy nie powinno się rozpoczynać leczenia eradykacyjnego. Wytyczne Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii i aktualne rekomendacje jasno podkreślają, że dodatni wynik badań serologicznych wymaga potwierdzenia aktywnej infekcji innym testem.
Negatywnie na przebieg zakażenia i jego następstwa wpływa:
Niekorzystny wpływ ma również palenie papierosów, które osłabia odporność, nasila stan zapalny i wiąże się z wyższym ryzykiem zarówno zakażenia samą bakterią, jak i powikłań, np. choroby wrzodowej.
Tak, zakażenie Helicobacter pylori często wywołuje chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy – jest jedną z jej głównych i najczęstszych przyczyn. Zakażenie tą bakterią prowadzi do przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka, osłabia naturalną barierę ochronną przed kwasem solnym i sprzyja powstawaniu ubytków, czyli wrzodów trawiennych.
Nie jest to jednak jedyny czynnik rozwoju choroby – znaczenie mają też m.in. niesteroidowe leki przeciwzapalne, palenie tytoniu czy dieta.