Test alergiczny ochotka (Chironomus plumosus) I73

Test alergiczny ochotka (Chironomus plumosus) I73 nie wymaga specjalnego przygotowania. Należy pamiętać o kilku ważnych zasadach:

• Badanie można wykonać o dowolnej porze dnia, nie ma wymogu bycia na czczo.
• Przed badaniem można wypić dowolną ilość wody.
• Przed badaniem należy poinformować lekarza o przyjmowanych lekach – w szczególności leki przeciwhistaminowe mogą wpływać na wynik badania, jednak w przypadku badania z krwi ich wpływ jest znacznie mniejszy niż w przypadku testów skórnych.
• Badanie można wykonać niezależnie od aktualnego sezonu i narażenia na alergen – nie ma konieczności wykonywania badania wyłącznie w sezonie rojenia się ochotek.

Dokładne zakresy referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium – warto zweryfikować je w wewnętrznym systemie Synevo.

Cena test alergiczny ochotka (Chironomus plumosus) I73 waha się od od 51,00 do 70,00 zł, w zależności od punktu pobrań.

Test alergiczny ochotka (Chironomus plumosus) I73 to swoiste badanie serologiczne z zakresu diagnostyki alergologicznej, w którym oznaczane są przeciwciała klasy IgE skierowane przeciwko alergenowi I73 – ochotce pierzastej (Chironomus plumosus), małemu owadowi z rodziny muchówek (Chironomidae), powszechnie nazywanemu „komarzycem” ze względu na podobieństwo do komara, choć w odróżnieniu od niego nie gryzie i nie pije krwi. Ochotka pierzasta jest szeroko rozpowszechnionym owadem wodnym, którego larwy żyją w osadach dennych zbiorników słodkowodnych, a dorosłe osobniki masowo rojące się wiosną, latem i jesienią w pobliżu wód tworzą charakterystyczne chmary złożone z setek tysięcy owadów. Główne alergeny ochotki to hemoglobiny larw (Chi t 1–9), które są silnymi alergenami wziewnymi mogącymi wywoływać poważne objawy alergiczne u osób wrażliwych po wdychaniu mikroskopijnych cząstek ochotek unoszących się w powietrzu.

Badanie polega na oznaczeniu przeciwciał przeciwko określonym alergenom (substancjom uczulającym) w celu sprawdzenia reakcji alergicznej na ochotkę, rodzaj owada często używany jako przynęta w wędkarstwie.

Alergeny ochotki same w sobie nie pełnią żadnej fizjologicznej roli w organizmie człowieka – są substancjami obcymi, które u osób predysponowanych genetycznie wywołują nieprawidłową reakcję układu odpornościowego polegającą na produkcji swoistych przeciwciał klasy IgE. Po pierwszym kontakcie z alergenami ochotki – poprzez wdychanie mikroskopijnych cząstek odchodów, fragmentów ciała lub wylinki ochotek unoszących się w powietrzu – układ odpornościowy osoby uczulonej produkuje swoiste przeciwciała IgE, które wiążą się z receptorami na powierzchni komórek tucznych i bazofilów w błonie śluzowej dróg oddechowych i spojówkach. Przy kolejnej ekspozycji na alergeny ochotki dochodzi do aktywacji tych komórek i uwolnienia mediatorów stanu zapalnego, wywołując charakterystyczne objawy alergiczne ze strony górnych i dolnych dróg oddechowych – od alergicznego nieżytu nosa i zapalenia spojówek, przez kaszel i świszczący oddech, aż do napadów astmy oskrzelowej u osób z wysokim stopniem uczulenia.

Personel Punktu Pobrań pobiera pacjentowi próbkę krwi żylnej ze zgięcia łokciowego. Materiał trafia następnie do laboratorium diagnostycznego, gdzie doświadczeni specjaliści przy użyciu metody immunoenzymatycznej oznaczają stężenie swoistych przeciwciał IgE skierowanych przeciwko alergenowi ochotki pierzastej (I73), oceniając stopień uczulenia i potwierdzając lub wykluczając alergię na tego owada jako przyczynę objawów alergicznych pacjenta.

Niski lub ujemny poziom swoistych przeciwciał IgE dla ochotki najczęściej oznacza brak uczulenia na ten alergen – układ odpornościowy pacjenta nie wytwarza nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej na kontakt z alergenami ochotki, a objawy alergiczne mogą być spowodowane innymi alergenami wziewnymi, takimi jak pyłki roślin, roztocza kurzu domowego lub pleśnie. Niski poziom może również wynikać z braku lub ograniczonej ekspozycji na alergen – u osób zamieszkujących tereny oddalone od zbiorników wodnych kontakt z ochotką jest minimalny, co sprawia że układ odpornościowy nie miał okazji do wytworzenia swoistych IgE. Niski wynik może być też efektem przyjmowania leków immunosupresyjnych lub skutecznej immunoterapii swoistej obniżającej poziom swoistych IgE.

Niski lub ujemny poziom swoistych IgE dla ochotki zazwyczaj oznacza brak sezonowych objawów alergicznych związanych z rojem ochotek – pacjent nie doświadcza nasilenia objawów ze strony dróg oddechowych ani spojówek podczas masowego rojenia się tych owadów w pobliżu zbiorników wodnych. Jeśli jednak pacjent mimo ujemnego wyniku badania nadal doświadcza sezonowych objawów alergicznych w pobliżu wód, lekarz alergolog może zalecić rozszerzoną diagnostykę w kierunku innych alergenów wziewnych charakterystycznych dla środowiska wodnego – takich jak pleśnie czy alergeny innych muchówek. Wynik zawsze należy interpretować w kontekście objawów klinicznych i historii narażenia na alergen.

Wysoki poziom swoistych przeciwciał IgE dla ochotki wskazuje na znaczne uczulenie układu odpornościowego na alergeny tej muchówki i najczęściej wynika z regularnej i intensywnej ekspozycji na alergeny ochotki – szczególnie u osób zamieszkujących tereny nadrzeczne, nadjeziorne lub w pobliżu stawów hodowlanych, gdzie masowe rojenie się ochotek jest zjawiskiem sezonowym i powszechnym. Podwyższony poziom swoistych IgE jest szczególnie często obserwowany u osób z atopią – dziedziczną skłonnością do nadmiernej produkcji IgE – które są znacznie bardziej narażone na rozwój uczulenia na alergeny wziewne, w tym alergeny ochotki. Warto pamiętać o zjawisku reaktywności krzyżowej – alergeny ochotki wykazują znaczne podobieństwo strukturalne do alergenów innych bezkręgowców, takich jak roztocza kurzu domowego, skorupiaki czy inne muchówki, co może prowadzić do reaktywności krzyżowej i podwyższać poziom swoistych IgE u osób uczulonych na te alergeny.

Wysoki poziom swoistych IgE dla ochotki zazwyczaj wiąże się z wyraźnymi, sezonowymi objawami alergicznymi pojawiającymi się podczas masowego rojenia się ochotek w pobliżu zbiorników wodnych – najczęściej wiosną, latem i jesienią. Najczęstsze objawy obejmują alergiczny nieżyt nosa – wodnisty katar, kichanie, świąd i przekrwienie błony śluzowej nosa – alergiczne zapalenie spojówek z łzawieniem, zaczerwienieniem i świądem oczu oraz kaszel i duszność wynikające z podrażnienia dolnych dróg oddechowych. W cięższych przypadkach wysokie uczulenie na ochotkę może prowadzić do napadów astmy oskrzelowej wywołanych wdychaniem alergenów ochotki unoszących się w powietrzu podczas rojenia, a u osób z bardzo wysokim poziomem uczulenia i intensywną ekspozycją mogą wystąpić objawy uogólnionej reakcji alergicznej wymagającej interwencji medycznej.