Do rozpoznania niewydolności serca, poza badaniami obrazowymi, wykorzystuje się też badania laboratoryjne, do których zalicza się pomiar poziomu peptydów natriuretycznych.
Jeden z nich to BNP – mózgowy peptyd natriuretyczny. Powstaje on z pre-proBNP, który przez odcięcie peptydu sygnałowego tworzy proBNP, a ten jest rozkładany do aktywnego biologicznie BNP i nieaktywnego NT-proBNP. Obie końcowe substancje mogą być oznaczane w surowicy krwi. Jednakże nieaktywny NT-proBNP jest lepszym i bardziej wiarygodnym parametrem ze względu na większą stabilność oraz dłuższy czas półtrwania.
Peptydy natriuretyczne to grupa hormonów, które powodują spadek ciśnienia krwi i rozkurcz naczyń obwodowych w organizmie. Gdy serce ma trudności z pompowaniem wystarczającej ilości krwi do tkanek, wzrasta wytwarzanie peptydów, które przez zmniejszenie oporu, przeciwko któremu musi ono pracować, je odciążają. Taka sytuacja ma miejsce w niewydolności serca.
Stężenia BNP i NT-proBNP są podwyższone u chorych z niewydolnością zarówno lewej jak i prawej komory, korelują ze stopniem niewydolności i z rozmiarami jam serca.
Kto powinien wykonać badanie NT-proBNP w surowicy krwi?
Badanie NT-proBNP powinni wykonać wszyscy pacjenci po 70 roku życia, a także osoby po zawale serca oraz zmagające się z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, otyłością, zespołem metabolicznym, jak również z symptomami choroby niedokrwiennej serca lub miażdżycy, które mogą prowadzić do rozwoju niewydolności serca. Najczęstsze objawy to:
- bóle w klatce piersiowej,
- wzmożona męczliwość,
- zawroty głowy,
- duszność pojawiająca się przy wysiłku,
- skurcze i bóle nóg przy chodzeniu,
- wzrost masy ciała, zatrzymywanie się wody w organizmie.
Badanie NT-proBNP powinny wykonać także osoby z objawami zaawansowanej niewydolności serca, tj.:
- duszność pojawiająca się w spoczynku,
- obrzęki nóg,
- powiększenie obwodu brzucha,
- uporczywy suchy kaszel,
- utrata masy ciała, wyniszczenie.