Od 20 lat badamy Twoją krew.
Oznaczenie aktywności CK służy przede wszystkim do oceny uszkodzenia mięśni szkieletowych– w mniejszym stopniu – mięśnia sercowego oraz monitorowania chorób mięśni i powikłań polekowych.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Badanie zwykle wykonuje się na czczo.
Co najmniej 24–48 godzin przed badaniem należy unikać intensywnej aktywności fizycznej.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Kinaza kreatynowa to enzym, który występuje w postaci trzech izoenzymów:
Enzym ten odgrywa kluczową rolę w buforowaniu i szybkim odtwarzaniu zasobów energetycznych komórek o dużym zapotrzebowaniu na energię.
Aktywność kinazy kreatynowej (CK) pozwala na szybkie magazynowanie i odtwarzanie energii w komórkach, zwłaszcza mięśniowych i nerwowych.
Typowe wskazania do badania stężenia kinazy kreatynowej obejmują:
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta. Następnie materiał transportowany jest do laboratorium medycznego, gdzie oznaczana jest aktywność kinazy kreatynowej.
Wynik podawany jest jako aktywność enzymu w U/l (IU/l) wraz z zakresem referencyjnym danego laboratorium.
Zakresy referencyjne CK zależą od metody oznaczenia, płci, wieku i masy mięśniowej.
Wynik zawsze skonsultuj z lekarzem.
Niskie CK zwykle nie ma znaczenia klinicznego i najczęściej wiąże się z niewielką masą mięśniową (np. u osób starszych lub o drobnej budowie ciała) lub indywidualną zmiennością.
Rzadziej może towarzyszyć niedożywieniu albo zaawansowanemu zanikowi mięśni.
Sama niska aktywność CK zwykle nie daje objawów i najczęściej jest przypadkowym znaleziskiem laboratoryjnym. Jeśli towarzyszą jej osłabienie mięśni, spadek wydolności fizycznej, utrata masy ciała, wynikają one z choroby podstawowej i wymagają szerszej diagnostyki.
Najważniejsze przyczyny wysokiego poziomu obejmują:
Należy pamiętać, że niewielkie zwiększenie aktywności CK nie zawsze równa się chorobie. Wynik powinien być interpretowany w kontekście objawów, wywiadu i innych badań laboratoryjnych.
W zależności od przyczyny wzrostu kinazy kreatynowej we krwi u pacjenta mogą pojawiać się:
Jeśli odczuwasz tego typu dolegliwości, wskazana jest konsultacja lekarska.
Podczas intensywnego lub długotrwałego wysiłku dochodzi do mikrouszkodzeń włókien mięśniowych, zwiększonej przepuszczalności błony komórkowej i uwalniania enzymu do krwi, co skutkuje przejściowym wzrostem aktywności CK. U sportowców, osób z dużą masą mięśniową oraz po wysiłku wartości mogą fizjologicznie być wyższe, nawet kilkukrotnie.
Samo oznaczenie CK nie jest wystarczające, żeby „wykrywać” choroby serca i nie służy dziś jako główny test w diagnostyce choroby wieńcowej czy zawału serca. Kinaza kreatynowa pochodzi w znacznym stopniu z mięśni szkieletowych, a tylko część z mięśnia sercowego (izoenzym CK‑MB), dlatego wzrost wartości CK jest niespecyficzny – wysokie stężenie częściej odzwierciedla uszkodzenie mięśni niż izolowaną patologię serca.
Wzrost aktywności CK w surowicy krwi może więc występować w chorobach serca (np. ostrym zawale), ale także w bardzo wielu innych stanach, dlatego badanie aktywności nie jest testem „przesiewowym” w kierunku chorób mięśnia sercowego i zawsze wymaga korelacji z objawami i innymi badaniami (np. troponiną serca).
Typowe przyczyny rabdomiolizy to m.in. ciężki wysiłek (często w upale lub przy odwodnieniu), poważne urazy, narkotyki, alkohol, wrodzone miopatie i zaburzenia metabolizmu. W ich wyniku dochodzi do uszkodzenia błony komórkowej tkanki mięśniowej. Zaburzona zostaje równowaga jonowa, aktywują się enzymy degradujące struktury komórki i w efekcie mięsień ulega „autodestrukcji”, uwalniając mioglobinę, enzymy (CK, LDH), elektrolity i inne składniki rozpadu do układu krążenia.
Stan ten może prowadzić do uszkodzenia narządów – szczególnie kanalików nerkowych, gdzie mioglobina w sprzyjających warunkach (hipowolemia, kwasica) może indukować ostrą niewydolność nerek.