Od 20 lat badamy Twoją krew.
Badanie ASO (odczyn antystreptolizynowy) ocenia obecność przeciwciał przeciw streptolizynie O. Pomaga wykazać, że organizm miał niedawno kontakt z paciorkowcem grupy A. Badanie jest wykorzystywane przede wszystkim w diagnostyce późnych powikłań poinfekcyjnych, takich jak gorączka reumatyczna czy poinfekcyjne kłębuszkowe zapalenie nerek.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania:
Najważniejsze jest poinformowanie lekarza o niedawno przebytej infekcji gardła, skóry, antybiotykoterapii oraz o objawach sugerujących powikłania poinfekcyjne.
Cena badania ASO waha się od 32,00 zł do 64,00 zł, w zależności od punktu pobrań.
Antystreptolizyny, czyli ASO, to przeciwciała wytwarzane przez układ odpornościowy przeciwko streptolizynie O. Streptolizyna O jest jedną z toksyn produkowanych przez paciorkowce beta-hemolizujące z grupy A, czyli Streptococcus pyogenes.
Bakterie z grupy paciorkowców mogą wywoływać m.in.:
Oprócz tego, po niektórych zakażeniach streptokokami mogą wystąpić powikłania takie jak reumatyczna choroba serca, gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek.
Zakażenie przenosi się drogą kropelkową albo przez bezpośredni kontakt z wydzieliną z błon śluzowych nosogardła osoby chorej lub nosiciela.
Do transmisji może dojść również przez kontakt z zakażoną raną albo zmienioną chorobowo skórą.
Badanie stężenia przeciwciał ASO warto rozważyć przy podejrzeniu powikłań po paciorkowcach, szczególnie gdy po anginie lub innej infekcji pojawiają się bóle stawów, obrzęki, osłabienie, kołatanie serca lub zmiany w moczu. W praktyce jest najbardziej przydatne, gdy objawy występują z opóźnieniem i trzeba potwierdzić wcześniejszy kontakt z paciorkowcem.
Badanie odczynu antystreptolizynowego pomaga też w diagnostyce:
Oznaczenie miana przeciwciał może pomóc lekarzowi ustalić, czy pacjent miał niedawno kontakt z paciorkowcem grupy A, a wpołączeniu z objawami i innymi wynikami może ułatwić rozpoznanie powikłań poinfekcyjnych.
W niektórych przypadkach lekarz może zlecić ponowne oznaczenie, aby sprawdzić czy miano przeciwciał rośnie.
Badanie ASO polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta. Materiał jest następnie przekazywany do laboratorium diagnostycznego.
Należy mieć na uwadze, że normy zależą od wieku i metody oznaczenia, dlatego laboratoria mogą podawać nieco inne zakresy referencyjne.
Pamiętaj, by po otrzymaniu wyniku badania skonsultować się z lekarzem, ponieważ tylko całościowa ocena stanu zdrowia pozwala na prawidłową interpretację wyników.
Niskie miano ASO zwykle nie ma znaczenia klinicznego i nie wymaga dalszych działań.
Może oznaczać brak niedawnego kontaktu z paciorkowcem albo to, że infekcja była dawno temu i poziom przeciwciał już spadł. Nie wyklucza jednak całkowicie zakażenia paciorkowcem ani jego powikłań, ponieważ nie u każdego pacjenta obserwuje się wzrost stężenia ASO.
Jeśli pacjent nie ma objawów infekcji ani jej powikłań, niski wynik najczęściej oznacza brak potrzeby wdrożenia leczenia.
Podwyższony poziom ASO sugeruje niedawny kontakt z paciorkowcem. Sam wynik nie potwierdza jednak aktywnego zakażenia.
Jeśli po infekcji paciorkowcowej pojawiają się niepokojące objawy, nie należy ich bagatelizować. Mogą one świadczyć o przebytym kontakcie z paciorkowcem lub powikłaniach po zakażeniu, w tym gorączce reumatycznej, dlatego wymagają oceny lekarza.
Do alarmujących objawów sugerujących możliwość aktywnej infekcji paciorkowcowej należą:
W przebiegu anginy paciorkowcowej pojawiają się:
Paciorkowcowemu zakażeniu skóry oprócz gorączki i dreszczy możę towarzyszyć naciek zapalny, który sprawia, że skóra staje się:
Charakterystyczne objawy gorączki reumatycznej to:
Pojawienie się tych dolegliwości powinno skłonić do jak najszybszej konsultacji lekarskiej.
Gorączka reumatyczna jest późnym powikłaniem zakażenia paciorkowcem z grupy A. Jej objawy pojawiają się zwykle dopiero po kilku tygodniach infekcji, dlatego w momencie ich wystąpienia pacjent może nie mieć już symptomów zakażenia paciorkowcem. Podwyższone stężenie ASO może w takiej sytuacji pomóc potwierdzić, że organizm niedawno miał kontakt z bakterią.
Samo podwyższone stężenie ASO nie oznacza jednak gorączki reumatycznej i nie jest wystarczające do jej rozpoznania. Lekarz uwzględnia również inne objawy i kryteria diagnostyczne. Gorączka reumatyczna najczęściej występuje u dzieci w wieku 7–15 lat i ujawnia się zazwyczaj w przeciągu 1-5 tygodni od zakażenia.
Paciorkowce mogą też prowadzić do głębokich, szybko postępujących zakażeń inwazyjnych, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają pilnej interwencji lekarskiej. Do powikłań zakażeń inwazyjnych należą między innymi posocznica (sepsa), martwicze zapalenie powięzi oraz paciorkowcowy zespół wstrząsu toksycznego (STSS).
Podstawowym antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń wywołanych przez S. pyogenes jest penicylina lub amoksycylina. Dobór antybiotyku przez lekarza zależy jednak od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta i ewentualnej alergii na penicyliny.