ANA Profil 3
Od 20 lat badamy Twoją krew.
4.7 / 5
Co to jest badanie ANA profil 3?
ANA profil 3 to rozszerzone badanie krwi służące do wykrywania swoistych autoprzeciwciał skierowanych przeciwko wybranym składnikom jądra komórkowego, cytoplazmy oraz mitochondriów. W panelu oznaczanych jest 16 rodzajów przeciwciał: nRNP/Sm, Sm, SS-A, Ro-52, SS-B, Scl-70, PM-Scl, Jo-1, CENP-B, PCNA, dsDNA, nukleosomy, histony, rybosomalne białko P, AMA-M2 oraz DFS70. Badanie wspomaga diagnostykę i różnicowanie układowych chorób tkanki łącznej oraz wybranych autoimmunologicznych chorób wątroby.
Czas oczekiwania na wynik
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 10 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Jak odebrać wynik?
- Na koncie my.synevo.pl. Wszystkie wyniki w jednym miejscu i powiadomienie.
- Online przy użyciu jednorazowego kodu (ważny 60 dni).
- W Punkcie Pobrań, w którym robiłeś/aś badanie. Przyjdź z kodem i dokumentem tożsamości.
Przygotowanie do badania
Jeżeli wykonywany jest wyłącznie profil ANA, zwykle nie ma konieczności pozostawania na czczo.
Przed badaniem należy poinformować lekarza oraz personel medyczny o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach – nie należy samodzielnie odstawiać leków przed badaniem.
Jaka jest cena aNA Profil 3?
Cena aNA Profil 3 waha się od 185,00 zł do 277,00 zł, w zależności od punktu pobrań.
Czym są przeciwciała ANA?
Przeciwciała ANA (przeciwjądrowe) to grupa autoprzeciwciał skierowanych przeciwko własnym strukturom komórkowym, takim jak DNA, białka jądrowe czy kompleksy kwasów nukleinowych połączonych z białkami.
Ich obecność może świadczyć o zaburzeniu tolerancji immunologicznej, czyli sytuacji, w której układ odpornościowy rozpoznaje własne tkanki jako obce. Przeciwciała ANA są ważnym markerem wielu chorób autoimmunologicznych, jednak mogą występować również u osób zdrowych, szczególnie w niskich stężeniach i częściej wraz z wiekiem.
Kiedy warto wykonać badanie ANA profil 3?
Badanie najczęściej wykonuje się po uzyskaniu dodatniego wyniku przesiewowego badania ANA metodą immunofluorescencji pośredniej lub wtedy, gdy objawy kliniczne i wyniki innych badań sugerują chorobę autoimmunologiczną.
ANA profil 3 może być pomocny w diagnostyce:
- tocznia rumieniowatego układowego, w tym tocznia indukowanego lekami,
- mieszanej choroby tkanki łącznej,
- zespołu Sjögrena,
- twardziny układowej, także jej postaci ograniczonej,
- zapalenia wielomięśniowego i skórno-mięśniowego,
- zespołów nakładania chorób tkanki łącznej,
- autoimmunologicznego zapalenia wątroby,
- pierwotnego zapalenia dróg żółciowych.
Jak przebiega badanie?
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej, najczęściej ze zgięcia łokciowego. Następnie w laboratorium z próbki uzyskiwana jest surowica, która poddawana jest analizie pod kątem obecności przeciwciał uwzględnionych w panelu.
ANA profil 3 pozwala określić swoistość wykrytych autoprzeciwciał, co dostarcza lekarzowi dodatkowych informacji przy ustalaniu przyczyny zgłaszanych objawów.
Interpretacja wyniku testu ANA3
Wynik dodatni oznacza obecność reaktywności wobec jednego lub kilku antygenów uwzględnionych w panelu. Interpretacja dodatniego wyniku wymaga uwzględnienia rodzaju wykrytych przeciwciał, nasilenia objawów oraz wyników innych badań.
Wynik ujemny zmniejsza prawdopodobieństwo chorób związanych z przeciwciałami oznaczanymi w badaniu, jednak nie wyklucza ich całkowicie.
O dalszym postępowaniu diagnostycznym decyduje lekarz na podstawie całości obrazu klinicznego.
Co oznacza wynik dodatni?
Wykrycie określonych autoprzeciwciał może stanowić cenną wskazówkę diagnostyczną, jednak nie jest równoznaczne z rozpoznaniem choroby:
- nRNP/Sm – najczęściej związane z mieszaną chorobą tkanki łącznej, mogą występować także w toczniu rumieniowatym układowym.
- Sm – przeciwciała silnie związane z toczniem rumieniowatym układowym.
- SS-A i SS-B – związane przede wszystkim z zespołem Sjögrena, mogą występować również u osób z toczniem.
- Ro-52 – spotykane w różnych chorobach autoimmunologicznych; samodzielnie mają ograniczoną swoistość diagnostyczną.
- Scl-70 –związane z twardziną układową, szczególnie jej rozlaną postacią skórną.
- CENP-B – częściej występują u osób z ograniczoną postacią twardziny, w tym zespołem CREST.
- PM-Scl – mogą towarzyszyć zespołom nakładania twardziny i zapaleń mięśni.
- Jo-1 – związane z idiopatycznymi zapaleniami mięśni oraz zespołem antysyntetazowym.
- dsDNA i nukleosomy – przeciwciała związane z toczniem rumieniowatego układowego.
- Histony – mogą pojawiać się w toczniu indukowanym lekami, ale również w klasycznej postaci choroby.
- Rybosomalne białko P i PCNA – rzadziej spotykane przeciwciała, obserwowane głównie u osób z toczniem.
- AMA-M2 – charakterystyczne dla pierwotnego zapalenia dróg żółciowych.
- DFS70 – izolowana obecność tych przeciwciał częściej występuje u osób bez układowej autoimmunologicznej choroby reumatycznej.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy dodatni wynik ANA profil 3 może wystąpić u osoby bez objawów?
Tak. Dodatni wynik może występować również u osób, które nie mają objawów choroby autoimmunologicznej. Samo wykrycie autoprzeciwciał nie jest równoznaczne z rozpoznaniem choroby. Interpretacja wyniku zawsze wymaga uwzględnienia objawów, badania lekarskiego oraz wyników innych badań laboratoryjnych. Obecność autoprzeciwciał może mieć także charakter przejściowy lub towarzyszyć m.in. infekcjom, stosowaniu niektórych leków, innym stanom zapalnym czy zmianom związanym z wiekiem.
Czym różni się miano przeciwciał od reaktywności w ANA profil 3?
Miano ANA określa najwyższe rozcieńczenie próbki, przy którym w badaniu przesiewowym metodą immunofluorescencji pośredniej nadal widoczna jest reakcja. Z kolei ANA profil 3 pozwala sprawdzić, czy obecne są przeciwciała skierowane przeciwko określonym antygenom uwzględnionym w panelu. Oba wyniki dostarczają różnych, wzajemnie uzupełniających się informacji i pomagają lekarzowi w ocenie prawdopodobieństwa określonych chorób autoimmunologicznych.
Bibliografia:
- Puszczewicz, Przeciwciała przeciwjądrowe – cóż z nimi począć?, „Reumatologia” 2013, vol. 51, nr 3, s. 172-178.
- Olesińska M., Felis-Giemza A., Mieszana choroba tkanki łącznej, „Reumatologia” 2016, supl. 1, s. 80-86.
