Od 20 lat badamy Twoją krew.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 14 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Czynnik reumatoidalny jest to przeciwciało przeciwglobulinowe skierowane przeciw epitopom immunoglobulin G ludzkich i zwierzęcych. Najczęściej, bo w 80% występuje klasyczny czynnik RF (IgM) wykryty w 1949 roku przez Waalera i Rosego. Poza tym czynniki reumatoidalne mogą należeć do immunoglobulin klasy G lub A, rzadziej D lub E.
Czynnik reumatoidalny jest głównym serologicznym markerem w diagnostyce reumatoidalnego zapalenie stawów rzs (85%) oraz u chorych na inne choroby tkanki łącznej (zespół Sjögrena, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, mieszana choroba tkanki łącznej i inne). W niskich mianach jest wykrywany także u około 3-5% osób zdrowych szczególnie po 60 r.ż.
W rzs obok stymulacji układu immunologicznego i tworzenia kompleksów immunologicznych RF bierze udział w aktywacji dopełniacza. RF w połączeniu z kompleksami immunologicznymi nasila procesy zapalne prowadząc do niszczenia chrząstki i destrukcji stawu, a także do rozwoju pozastawowej postaci rzs (zmiany w układzie krążenia, oddechowym, narządzie wzroku, w nerkach, guzki reumatoidalne). Seropozytywną postać rzs cechuje zazwyczaj ostrzejszy przebieg choroby.

Obecność RF IgG może wiązać się z występowaniem w rzs zapalenia naczyń, natomiast IgA uważany jest za marker postaci nadżerkowej i nasilonych zmian erozyjnych kości. Oznaczanie RF w innych klasach immunoglobulin niż IgM ma znaczenie tylko pomocnicze. Poziom czynnika reumatoidalnego ulega także zmianom w zależności od aktywnego procesu chorobowego, co jest przydatne w monitorowaniu przebiegu choroby i skuteczności leczenia.
RF oznacza się rutynowo za pomocą klasycznych odczynów Waalera-Rosego i lateksowego (wynik jakościowy) lub metodami immunoturbidymetrii, nefelometrii lub ELISA (wynik ilościowy). Czynnik reumatoidalny można oznaczać w surowicy, a także w płynie stawowym i płynach wysiękowych.